Barney, gemotiveerd maar verongelijkt

‘In de vip-room laten ze ook iedereen toe. Ik word een beetje gek van al die mensen’...

Raymond van Barneveld wil graag elke Nederlander die tijdens het WK van de British Darts Organisation (BDO) in de Lakeside speelt, met zijn aanwezigheid een hart onder de riem steken. Maar hij wil niet continu belaagd worden. Barney zoekt daarom de stilte van de perskamer, waar een handjevol vooral Nederlandse journalisten aan het werk is.

Van Barneveld treedt vanavond voor het eerst aan. ‘Het is even wennen pas op maandagavond te moeten spelen. Ik kan mij eigenlijk niet herinneren dat ik dat al eerder gedaan heb. Maar ik ben deze keer niet als eerste geplaatst.’

Barney heeft een tumultueus jaar achter de rug, nadat hij in 2005 op indrukwekkende wijze zijn vierde BDO-wereldtitel had veroverd. Hij brak met zijn manager Ad Schoofs, werd uitgefloten tijdens een toernooi in Hengelo, werd vernederd door Phil Taylor (de kampioen van de andere bond PDC) en wisselde roemloze nederlagen met indrukwekkende overwinningen af. Tijdens de World Masters in oktober liet hij echter zien nog steeds een van de allerbeste darters te zijn.

In de Lakeside in Frimley Green is hij ook de huizenhoge favoriet bij de bookmakers. Iedereen voorspelt een finale tussen Van Barneveld en de dit jaar als eerste geplaatste Mervyn King, die uitstekend in vorm is en zaterdag zijn eerste wedstrijd gemakkelijk won.

Maar Van Barnveld wil daar niet op vooruit lopen. ‘Ik heb een lastige loting. Vanavond tegen die Deen. En als ik win, dan wacht Gary Robson of Gary Anderson. En van die twee heb ik nog niet gewonnen. En dan mogelijk Tony O’Shea.’

Hij zegt gemotiveerd te zijn en goed in zijn vel te zitten. Als hij opnieuw zou winnen, evenaart hij het record van de dartlegende Eric Bristow die vijf titels behaalde.

‘Ik staar mij daar niet blind op. Als ik de vijfde titel verover, begint iedereen meteen weer over de zesde. Ik ben nu 38 en ik denk nog zeker tien jaar op topniveau te kunnen spelen. Die vijfde titel komt echt wel een keer.’

Hij zegt de druk van de natie, de bond en het publiek van zich te hebben afgeschud. ‘Ik voel mij minder verantwoordelijk voor de sport. Ik ben in Nederland uitgejoeld en dan ga je er wel even anders over denken. Misschien ben ik egoïstischer geworden. Ik dart nu in de eerste plaats voor mijzelf en mijn gezin.’

Hij is soms een beetje verongelijkt. Barney heeft de sport in Nederland op de kaart gezet. In 1991 deed hij voor het eerst mee in Frimley Green, vijftien jaar later verricht hij nog steeds pionierswerk. De populariteit van de sport in zijn eigen land en al die toernooien daar zijn allemaal aan hem te danken. ‘Als je dan wordt uitgefloten bij een toernooi dat er alleen maar is dankzij jou, dan krab je je even achter de oren’, zegt zijn vriend en collega-darter Vincent van der Voort.

Afgelopen weekeinde kwamen vier Nederlanders in actie. Albertino Essers won heel verrassend van Ted Hankey – zijn eerste overwinning in drie Lakeside-optredens – maar de jonkies Mareno Michels en Niels de Ruiter gingen zaterdag onderuit. Co Stompé, die in zijn laatste drie Lakeside-toernooien steeds in de eerste ronde struikelde, ging zondagavond voor de vierde keer op rij in de openingsronde onderuit. Stompé verloor met 3-1 van de Schot Hanvidge.

Barney denkt dat hij het uiteindelijk toch weer zal moeten doen voor Nederland. ‘Ik heb nog steeds het idee dat ik de sport moet dragen. Albertino heeft het goed gedaan. Maar het is moeilijk die laatste stap te zetten.’ Hij denkt dat hij de weg heeft geplaveid voor een talentvolle jonge lichting. Zelf speelde hij op zijn 24-ste voor het eerst in Lakeside. Michels, De Ruiter en Jelle Klaassen (die vanavond in actie komt) zijn nog een stuk jonger.

De Ruiter had zaterdag al van Shaun Greatbatch kunnen winnen, maar faalde in de beslissende vijfde set. ‘Balen uiteraard. Maar ik heb ervan genoten.’ Michels, die met 3-0 verloor van Paul Hogan, genoot bepaald niet. ‘Het is hier zo chaotisch. Echt een Brits toernooi. Ik mocht eerst niet eens naar binnen, omdat ik geen kaartje had en niemand mij kende.’ Ex-kampioen Andy Fordham zou daar geen last van hebben gehad, maar The Viking ging nog roemlozer onderuit dan Michels. De organisatie was er niet blij mee na Hankey nog een van zijn meest kleurrijke spelers te moeten missen.

Meer over