Achtergrond

Barcelona in crisistijd: wie de ogen sluit, ziet Messi. Wie ze opent, schrikt wakker met Luuk de Jong

De wanhoop nabij: Ronald Koeman tijdens de wedstrijd tegen Cádiz.
 Beeld Getty Images
De wanhoop nabij: Ronald Koeman tijdens de wedstrijd tegen Cádiz.Beeld Getty Images

Barcelona, een clubnaam met een glorieuze klank, staat momenteel voor crisis. Elke nieuwe dag kan het ontslag van trainer Ronald Koeman brengen. Bijvoorbeeld zondag, als zijn ploeg tegen Levante speelt met de geschorste Koeman op de tribune.

Ontluisterend zijn de beelden, donderdag tegen middernacht in Andalusië, bij de afgang in Cádiz. Goed, het blijft ternauwernood 0-0, zodat Barcelona op 9 punten komt uit 5 duels en nog zonder nederlaag is in de competitie. Maar Frenkie de Jong is al met rood vertrokken. Trainer Ronald Koeman is in blessuretijd eveneens weggestuurd, nadat hij de vierde man heeft gewezen op een tweede bal in het veld. Hij blijft aan de rand van het speelveld staan van verbazing en opwinding en maakt daarna in het weglopen een wegwerpgebaar naar scheidsrechter Del Cerro Grande. Ook zijn hoofd is rood aangelopen.

Dan zijn daar: zeker drie gemiste kansen van aanvalsleider Memphis Depay. Heilloze soli van oud-Ajacied Sergino Dest, die zichzelf als linksachter in zijn ijver voorbijloopt. Het treurig stemmende optreden van Luuk de Jong, de beoogde pinchhitter die verdwaald is in de basisploeg. Ja, ze werken hard, in hun lila uitshirt. Alleen: het voetbal is een verschrikking.

Teloorgang

Barcelona, daarvoor bleef je jarenlang thuis in de lawine van voetbal. Voorheen keek je om te aanschouwen hoe combinatievoetbal oogt, of anders gewoon naar wat Messi aan geniaals bedacht. Nu kijk je om te ondergaan hoe teloorgang oogt, en er is ook veel leedvermaak. In de verte zie je een idee van druk zetten, van balbezit, maar door voortdurend balverlies, te weinig tempo en individueel spel, is het voetbal te mager om tegenstanders te verontrusten.

Trainer Ronald Koeman wist ongeveer wat hem te wachten stond toen hij Oranje anderhalf jaar geleden inruilde voor de club die hem voor de derde keer vroeg. Maar wat er nu gebeurt, zal ook hem verbijsteren, die combinatie van sportieve en financiële teloorgang. Hij heeft het uitgelegd, deze week nog op een persconferentie. Nou ja, hij las een verklaring voor waarin hij vroeg om steun van publiek en pers, want Barcelona bouwt een nieuw elftal, met bescheiden middelen, met eigen jeugd, zoals donderdag de 17-jarige Gavi, weer zo’n jongen die prachtig kan wegdraaien van een tegenstander. Dat proces heeft tijd nodig. Intussen laat de clubleiding hem bungelen, zoals voorzitter Joan Laporta dat ook voor het seizoen deed, toen hij zei dat Koeman mocht blijven als hij geen andere trainer kon vinden. Elke dag kan de dag van ontslag zijn.

Stervensproces ombuigen

Als de Spaanse pers een bestuurder vraagt of Koeman trainer blijft, is het antwoord in de trant van: ja, we denken dat hij volgende week nog trainer is. Het is als de kat die de muis doodt wanneer het hem uitkomt. De pers veroordeelt het spel, maar stelt ook dat Barcelona geen geld heeft om een trainer te ontslaan, dat Koeman de juiste man is om het stervensproces om te buigen naar nieuw leven.

‘Duivelse dans op de vulkaan’, zette Voetbal International deze week op de cover, om een gesprek met de coach aan te kondigen. Koeman zei onder meer dat Lionel Messi met zijn spel alle problematiek heeft verdoezeld, de laatste jaren. Zo is het ook, al is Messi ook een van de oorzaken van de intense financiële problematiek, met 1,3 miljard euro schuld. Zijn aanwezigheid trok ook andere salarissen omhoog en verleidde menige clubleiding tot onverantwoord gedrag.

Dan is er de lijst van blessures, van Pedri tot Jordi Alba. En toch zijn eens de excuses op. Want zelfs met inachtneming van al deze problematiek heeft Koeman veel meer kwaliteit op het veld dan Cádiz, zo’n typische ploeg in de onderste helft van Spanje, een elftal dat van provoceren, op de grond liggen en talloze onbestrafte overtredingen begaan een handelsmerk heeft gemaakt.

Barcelona voetbalt gewoon slecht. Ook de Nederlanders, de mannen die met Koeman als bondscoach hoog vlogen bij Oranje, kunnen hem momenteel niet helpen. Aandoenlijk zijn de pogingen, dat wel. Luuk de Jong, op rode schoenen, zo onhandig, zo niet-Barcelona. Wie de ogen sluit, ziet Messi. Wie ze opent, schrikt wakker met Luuk de Jong. Deze overgang is gewoon te groot voor het voorstellingsvermogen.

Buffelend

Memphis Depay, sprintend, pingelend, buffelend, met twee megakansen, eigenlijk drie. Hij maait langs een bal na de beste actie van Luuk de Jong. Hij schuift de bal in blessuretijd naast, nadat Piqué nog één keer mee is opgerukt. Hij leunt met het hoofd tegen de paal, van teleurstelling. Frenkie de Jong werkt zich drie slagen in de rondte. Menigeen levert de bal bij hem in en hij speelt helemaal niet zo slecht. Hij krijgt alleen rood. Eerst zwaait zijn arm, onbewust vermoedelijk, in een gezicht. Even later zet hij een sliding in, te riskant misschien met geel op zak, maar hij trekt het been tijdig in. Het is niet eens een overtreding, maar Del Cerro Grande geeft hem rood.

Koeman, voor twee duels geschorst, mag zondag tegen Levante niet op de bank zitten. In dat beeld schuilt symboliek. Hij is nog wel trainer van Barcelona, maar het stuur heeft hij niet meer in handen.

Meer over