Sport

Anticlimax bij uitschakeling zaalvoetballers

De zaalversie van Oranje bleek een ploeg zonder franje, met een ontgoochelende ontknoping vrijdag. Het laatste duel in de moeilijke groep A ging verloren van Servië (2-3), terwijl Nederland minimaal een gelijkspel nodig had om de kwartfinales te bereiken.

Willem Vissers
Amir Molkarai van het Nederlandse team is teleurgesteld na de verloren wedstrijd tegen Servië.  Beeld ANP
Amir Molkarai van het Nederlandse team is teleurgesteld na de verloren wedstrijd tegen Servië.Beeld ANP

Een toegekende strafschop had Nederland bij 2-3 kunnen redden, vijf minuten voor tijd. Said Bouzambou stuurde de doelman naar de verkeerde kant, doch zag de bal tot zijn ontzetting naast gaan. In de spectaculaire slotfase met een voortkruipende klok, die vaak stilstaat omdat in zaalvoetbal zuivere speeltijd geldt, probeerde Nederland de noodzakelijke treffer af te dwingen met een extra veldspeler. Dat mislukte.

De ontknoping voor de niet bijzondere, doch zeer sympathieke ploeg was droevig, met een paar kansjes voor Nederland nog, met het eindsignaal om 22.00 uur precies, een lauw applausje van het publiek en de mededeling van de omroeper om meteen te vertrekken.

Meteen weer voorbij

Vuurwerk, veel lawaai, blijdschap en publiek. Dat was de inzet vrijdag, al mocht de Ziggo Dome dan niet vol zijn vanwege de coronabeperkingen. Eindelijk, na twee groepsduels in een lege hal tegen Oekraïne en Portugal, mocht een deel van de supporters komen kijken. Maar het is helaas meteen weer voorbij, waar het om Oranje gaat. Portugal en Oekraïne bereikten de kwartfinales.

‘Ze hebben jullie nodig!’, riep de omroeper iets te vaak voor het goede, om het publiek op te peppen. Misschien niet helemaal passend voor een officieel EK van de Uefa, waar toch ook iets als onpartijdigheid zou mogen bestaan in een zaal. Maar de man met de microfoon had een punt, want Nederland had het lastig tegen Servië en kon elk moment van steun gebruiken om overeind te blijven. Tot 2-0 lukte dat op wonderlijke wijze. Maar daarna was er geen houden meer aan. Servië, op papier beter, bleek ook in de praktijk de beste. In de tweede helft scoorde de ploeg drie keer vrij snel, na matig verdedigen van Oranje.

De teleurstelling was derhalve groot na jaren van voorbereiding, een paar tellen na 22.00 uur. Niemand was ook eerder naar huis gegaan, want het was hartstikke spannend. Zolang Nederland voorstond, tot aan de maximale marge bij 2-0 na een van richting veranderd schot van Yoshua St. Juste, was het ook niet nodig om op het verloop van de andere wedstrijd in de groep, Portugal - Oekraïne, te letten. Wereldkampioen Portugal won en eindigde als eerste, met 9 punten. Oekraïne, Nederland en Servië hadden allemaal 3 punten, maar in het onderlinge resultaat van die drie had Oekraïne het beste doelsaldo.

Poster in de slaapkamer

De ploeg van bondscoach Max Tjaden kwam al in de tweede minuut op 1-0, toen de lange spits Jordany Martinus de bal handig met de buitenkant van de rechtervoet tussen de benen van de Servische doelman doortikte. Martinus is een typerende speler voor deze ploeg. Hij werkt hard, geeft nooit op en is sterk, maar hij is geen voetballer die tot de verbeelding spreekt, van wie een jongen een poster in de slaapkamer hangt, mochten die er al zijn van zaalvoetballers. Maar dat is wat de ploeg wilde: de jeugd inspireren met een EK in Nederland. Daarvoor zijn alleen betere voetballers nodig.

Als het publiek stil viel, was daar altijd de omroeper, de muziek. Het is een flitsend gebeuren, zo’n toernooi, met hiphop in de rust, deze keer van Swifty, met het nummer Dakterras. Vrijwel niemand van de 1250 toeschouwers die het duel mochten bezoeken droeg ook een mondkapje. Ook zij moesten weer even wennen aan samen op een tribune zitten. Ze vielen telkens snel weer stil.

Nee, het was geen Oranje om te omhelzen vanwege verbluffend voetbal. Het was soms wat armoedig zelfs, die simpelweg lang gespeelde bal als Servië de ploeg vastzette. En een lange bal in de zaal, op dat vrij kleine veld, in de minimale ruimte, dat is toch een soort gok, dat is verleggen van problemen. Of het is opluchting, omdat de bal weer even weg is. Nederland was vooral een hecht team, dat veel op eigen speelhelft bleef en dan probeerde uit te breken.

Dat is overigens geen schande. Nederland was van de deelnemers aan het EK futsal, zoals het spel officieel heet, het laagst geklasseerde land op de wereldranglijst en wil het zaalvoetbal vooral bekender maken, populairder. Om jeugd te stimuleren echt voor de zaal te kiezen, in plaats van eerst voor het veld, en als dat dan niet meer zo leuk is of om welke reden dan ook voor de zaal. ‘Zij zijn profs en wij amateurs’, klonk het ook bijna voortdurend.

Toch was de anticlimax groot, want de kwartfinale was het doel. Iedereen droop af, zelfs de Serviërs, want die waren ook uitgeschakeld. Een voorsprong van twee doelpunten verspeeld. Penalty gemist. Een omroeper die herhaalde dat het publiek nu echt naar huis moest. Het was 22.00 uur geweest.

Meer over