Sport in de VSOlympische Spelen

Angst boezemen de basketballers van het Amerikaanse ‘Dream Team’ niet meer in

Vanuit New York belicht Koen van der Velden elke week ontwikkelingen in de Amerikaanse sport. Vandaag: de zorgwekkende vorm van de Amerikaanse basketbalsterren, in aanloop naar de Spelen.

Damian Lillard komt niet door de Nigeriaanse defensie heen in een verloren oefenduel. Beeld AP
Damian Lillard komt niet door de Nigeriaanse defensie heen in een verloren oefenduel.Beeld AP

In de afgelopen negentien jaar is het slechts tweemaal voorgekomen dat de basketballers van het machtige Dream Team, de Amerikaanse nationale ploeg, ten onder gingen in een oefenwedstrijd. Vorige week overkwam het de verzameling NBA-sterren twee keer binnen een week, tegen Nigeria (87-90) en Australiё (83-91). Zo vanzelfsprekend als voorheen is het niet meer dat de Amerikanen in Tokio het goud zullen ophalen.

Vooral de nederlaag tegen Nigeria was schokkend. In een oefenwedstrijd voor de Spelen van Rio de Janeiro versloeg Amerika het land nog met 54 punten verschil, op de olympiade van Londen in 2012 zelfs met een marge van 83 punten. Nog nooit verloor het Dream Team van een Afrikaanse tegenstander.

De verrassing tekent de ontwikkeling van het basketbal op het continent, dat steeds rijker vertegenwoordigd is in de NBA, maar plaatst vraagtekens bij de Amerikaanse suprematie. Ja, het waren maar oefenwedstrijden, en de ploeg herstelde zich tegen Argentinië (108-80), maar onaantastbaar lijkt het Dream Team niet meer te zijn.

Globalisering

Het is vooral een verdienste van de concurrentie. Ook de Nigerianen kunnen een handvol NBA-spelers opstellen. Voor andere olympische deelnemers als Frankrijk, Spanje, Australiё en Argentiniё geldt hetzelfde, en met Luka Doncic beschikt Sloveniё over een van de beste spelers in de NBA. Nog altijd is Amerika topfavoriet, maar een struikelpartij zit in Tokio in een klein hoekje.

Aan individuele klasse schort het niet bij het Dream Team, dat in Kevin Durant, volgens sommige analisten de beste basketballer op aarde, de grootste blikvanger kent. Damian Lillard, een koelbloedige scherpschutter van Portland Trail Blazers is erbij, net als de talentvolle Jayson Tatum (Boston Celtics) en verdedigend specialist Draymond Green (Golden State Warriors). Bradley Beal, topschutter van Washington Wizards, moest afhaken wegens een coronabesmetting.

Kevin Durant is de grootste Amerikaanse basketbalster die wèl te porren was voor de Olympische Spelen na een bomvol coronaseizoen. Beeld AP
Kevin Durant is de grootste Amerikaanse basketbalster die wèl te porren was voor de Olympische Spelen na een bomvol coronaseizoen.Beeld AP

Andere grote namen lieten verstek gaan. Stephen Curry (Golden State Warriors), James Harden (Brooklyn Nets) en LeBron James (Los Angeles Lakers) ontbreken wanneer het team dinsdag naar Japan vliegt.

De huidige selectie ontbeert de allure van het originele Dream Team, dat gesmeed werd voor de Spelen van 1992 in Barcelona. Vier jaar eerder, op de Spelen van Seoul, verloor een groep schooltalenten van de Sovjetunie. Het zou de VS niet meer gebeuren, werd besloten.

Toen spelers uit de NBA in 1992 voor het eerst mochten meedoen op het olympische toneel, zetten de Amerikanen direct het zwaarste geschut in: het team met megasterren Michael Jordan, Magic Johnson en Larry Bird won het goud door zijn tegenstanders met gemiddeld 44 punten verschil te verpulveren. De populariteit van het Dream Team gaf de aanzet tot de globalisering van het basketbal, waarvan de huidige generatie de gevolgen ervaart.

Gebrek aan continuïteit

Het zogeheten Redeem Team van Beijing 2008 kwam sindsdien nog het dichtst in de buurt van de aantrekkingskracht van het origineel. De ploeg, aangevoerd door LeBron James en Kobe Bryant, revancheerde zich voor de mislukte Spelen van Athene (2004), waar Argentinië de Amerikanen in de halve finale verraste. Het ontmantelde droomteam, met een jonge James in de gelederen, kwam thuis met brons. Twee jaar eerder was ook al de wereldtitel verspeeld. Het ‘wraakteam’ van Beijing zette de missers glansrijk recht.

Gregg Popovich, de bondscoach van de Amerikanen. Beeld AFP
Gregg Popovich, de bondscoach van de Amerikanen.Beeld AFP

Onder coach Gregg Popovich, aangesteld na de Spelen van 2016 en gedurende het NBA-seizoen in dienst van San Antonio Spurs, verloor het Dream Team inmiddels vijf wedstrijden, waarvan drie op het wereldkampioenschap van 2019. Popovich moest het daar doen met spelers van B-garnituur, maar alsnog werd de zevende plek gezien als een blamage.

Een gebrek aan automatismen zou de Amerikanen volgens kenners in Tokio kunnen opbreken. Waar andere ploegen jaren achtereen dezelfde spelers opstellen, wisselt de selectie van het Dream Team per toernooi. Van continuïteit is geen sprake. ‘Ze worden op het laatste moment bij elkaar gegooid en moeten het dan maar zien te winnen,’ sprak Mike Brown, de Amerikaanse coach van Nigeria. ‘Andere landen hebben basketballers die sinds hun tienerjaren samenspelen.’

Op het internationale podium moeten de Amerikanen wennen aan andere spelregels dan in de NBA. Zo ligt de driepuntslijn dichter bij de basket en laten scheidsrechters fysieker spel toe. Wanneer het fluitje uitblijft, is de verwarring geregeld van de Amerikaanse gezichten af te lezen. Ook NBA-spelers van andere landen zijn gewend aan de Amerikaanse wetten, maar kunnen nog altijd terugvallen op hun opleiding buiten de VS.

Voor de Amerikanen mag het allemaal geen excuus zijn. Wanneer de ploeg in goeden doen is, zal het de olympische titel prolongeren, ook al zijn de bookmakers voorzichtiger dan in het verleden. Van onderschatting mag geen sprake meer zijn. Simpelweg opdagen, zoals in het verleden, zal niet genoeg zijn voor een gouden uitkomst, want angst boezem het Dream Team de rest van de basketbalwereld niet meer in.

Meer over