Amper 17 jaar oud, maar nu al de beoogde leider

Reportage..

almere Sedert haar handbaltalent is ontdekt, heeft Lois Abbingh over belangstelling niet te klagen. Ze is pas 17 jaar, net terug van een zware blessure, maar nu al hengelen clubs uit de toplanden Denemarken, Duitsland en Noorwegen naar haar diensten.

Het is geen kwestie van hoogmoed, maar de belangstelling doet de speelster zelf niet veel. Momenteel gaat al haar aandacht uit naar haar club E & O, de Handbalacademie en naar het Nederlands team, waarvoor ze onlangs debuteerde. Aan het slot van het seizoen bekijkt ze wel wat de volgende stap wordt.

‘Lois is een supertalent’, zegt Monique Tijsterman, haar coach bij de Handbalacademie, na het verloren Europa Cupduel met Zajecar (33-43). Tijsterman roemt de kwaliteiten van Abbingh. ‘Ze beweegt goed, is slim, scoort makkelijk, kan schieten van afstand, passeert eenvoudig en heeft oog om samen te spelen met de hoek- en de cirkelspeelsters.’

Tijsterman heeft voor haar de leidersrol binnen het team in gedachten. ‘Dat komt door haar manier van spelen. Nu al weet ze andere speelsters op de juiste plek neer te zetten. Als ze lekker in haar vel zit, doet ze dat prima. Maar als dat niet het geval is, dat komt ook voor, zie je dat ze nog erg jong is en nog veel moet leren.’

Na de operatie aan haar voorste kruisband, waardoor ze vorig seizoen bijna niet aan spelen toekwam, heeft Abbingh zich nu in een kort tijdsbestek volop in de kijker gespeeld. ‘Ik denk dat ik een extra impuls heb gekregen door het feit dat ik er zo lang uit ben geweest. Ik had me voorgenomen: als ik weer mag spelen, zal ik eens laten zien wie ik ben.’

Bij E & O, de verrassende koploper in de eredivisie, is ze topscorer. Tegen Quintus en ook tegen landskampioen VOC schoot ze twaalf keer raak. ‘Daar is mijn rol anders. Het mooiste is als je zelf je doelpuntjes maakt en anderen vrij kunt spelen. Ik wil beide spelonderdelen onder de knie krijgen. Daar kan ik later veel profijt van hebben.’

Haar weg als handbalster heeft ze al uitgestippeld. ‘Mijn doel is om in het buitenland te spelen, het liefst in Denemarken. De Deense competitie is de sterkste die er is. Daar kun je veel leren, met zo veel goede speelsters om je heen. Een geweldige uitdaging.’

Wanneer Abbingh vertrekt, weet ze nog niet. ‘Ik zoek altijd een nieuwe uitdaging. Als die er in Nederland niet meer is, dan is voor mij de tijd aangebroken naar het buitenland te gaan. Sinds kort zit ik bij het Nederlands team. Tegen Kroatië en Macedonië heb ik meegedaan. Dat is een prikkel om goed te presteren.’

Het is een logische stap als Abbingh in een sterk handballand gaat spelen, meent Tijsterman. ‘Ik hoop alleen dat ze er even mee wacht. Bij ons kan ze nog een aantal dingen leren. Meiden die naar het buitenland gaan. worden gehaald om continu te presteren, geen fouten te maken en veel te scoren. Bij ons mag ze gerust fouten maken. Ik hoop dat ze hierover spreekt met de mensen die ze vertrouwt.’

Zaterdagavond verloor het team van de Handbalacademie in de Almeerse sporthal Waterwijk in de strijd om de Europese Challenge Cup met 43-33 van Zajecar uit Servië. De ploeg miste veel speelsters door blessures en verplichtingen met de eigen club op het Europese front. Voor de Handbalacademie was het de eerste internationale krachtmeting in eigen land. De uitwedstrijd was al met 39-27 verloren gegaan.

Halverwege was de achterstand al 25-12. Verdedigend vielen er gigantisch gaten waardoor keeper Loren voor ’t Hekke geen bal kon tegenhouden, voorin ontbrak het aan vernuft en kracht om kansen te creëren. Na de pauze vonden de ervaren Servische tegenstanders het allemaal wel goed, waardoor de Nederlandse beloften meer aan handballen toekwamen.

Ook Abbingh kon het verschil niet maken. Ze scoorde vijf keer, waaronder een wonderschoon doelpunt, diagonaal in de bovenhoek.

Meer over