Altijd op de juiste plek, bijna beangstigend goed

Buiten de omkadering van de baan dartelde Martina Hingis lustig rond. Ze banjerde over het strand van Melbourne en sprong tot schrik van haar moeder/coach zelfs op een paard, haar favoriete bezigheid naast tennis....

Van onze sportredactie

AMSTERDAM

Mary Pierce leek na haar overwinning van twee jaar geleden een lange inzinking te boven gekomen maar de Française, teruggekeerd onder de hoede van Sven Groeneveld, had desondanks nauwelijks iets in te brengen. Binnen een uur was het 6-2, 6-2 voor de zestienjarige Zwitserse die de jongste Grand Slam-winnares van deze eeuw werd. Het record stond sinds Roland Garros van 1990 op naam van Monica Seles die toen twee maanden ouder was. Slechts in de vorige eeuw was er ooit, in 1887, een Wimbledon-winnares, Charlotte 'Lottie' Dod, die nog (een jaar) jonger was.

Moeder Melanie Molitor zat tijdens de Australische eindstrijd als in gebed verzonken, maar sprong direct na afloop als door een katapult getroffen op en kwam prompt ten val in een poging zo snel mogelijk haar dochter te bereiken. Zelf leek Hingids niet bepaald ondersteboven van de algehele opwinding.

Ook de 'historische achtergrond' van haar zege maakte weinig indruk. Ze verwees later naar de andere records die ze al gevestigd had: jongste Grand Slam-winnares bij de jeugd (als twaalfjarige), jongste speelster ook met een GS-dubbeltitel (als vijftienjarige samen met Zvereva). Daarbij werd ze vorig jaar ook nog eens de jongste tennisster die binnen een jaar meer dan een miljoen dollar aan prijzengeld verdiende.

Hingis had de eregalerij van Melbourne, waar de portretten van alle vroegere coryfeeën hangen (Smith, Goolagong, Evert, Navratilova, Graf, Seles én Pierce) enkele malen zeer bewust aanschouwd. Ze wist dat ze door de loting in Australië en door de voortijdige uitschakeling van Graf, Sanchez en Martinez een uitnemende kans zou hebben om zich bij haar voorgangsters te voegen.

Voorwaarde was dat ze niet zou bezwijken onder de last van een eerste Grand Slam-finale in haar loopbaan. Maar dat lijkt nu juist de grootste gave de Zwitserse: ze weet bijna onder alle omstandigheden een ongewone onbevangenheid op te brengen. Alsof de ernst des levens nog lang geen aanvang heeft genomen. Verbetenheid zit slechts in haar armen, niet in het hoofd.

Zaterdag was er alleen in de eerste game iets van spanning te bemerken. Maar nadat ze drie breekpunten had weggewerkt, kwam haar volle repertoire aan slagen tot uitdrukking. Waarbij opnieuw als grootste kwaliteit van Hingis haar 'positiespel' opviel. Ze lijkt de bal eerder dan haar tegenstandsters te zien aankomen en staat daarom bijna altijd op de juiste plek voor een doelgerichte return.

Mary Pierce leek in vergelijking met Hingis zwaar en traag te bewegen. De Française kreeg alles over en langs zich heen wat ze niet wilde: smashes, volley's, lobs, groundstrokes langs de lijnen en tot de laatste forehand van Hingis, die een slotserie van tien punten had, holde ze achter de feiten aan: 6-2, 6-2. Pierce: 'Het is moeilijk als de ander iedere goede bal met een betere beantwoordt. Mijn strategie was om geduldig én agressief te zijn. Maar ik kreeg niet eens de tijd om aan die strategie te denken.'

Hingis liep in de eerste set meteen uit naar 5-0, en pas toen kon Pierce haar opslag behouden. In de volgende game brak de zes jaar oudere Française zelfs door de service van Hingis, maar direct erna volgende een tegen-break. Een set later ging het tot 3-2 gelijk op, maar opnieuw ging Hingis toen door de kwetsbare opslag van Pierce heen.

Bij 5-2 mocht de protegée van Groeneveld opnieuw serveren en het werd de meest ontluisterende game. Ze werd 'gebroken' zonder een punt te kunnen tegenscoren.

Hingis ging, ten getuige van haar veelzijdigheid, dertien maal naar het net, waarvan twaalf keer met succes. Ze sloeg 29 winners en maakte slechts elf onnodige fouten. 'Ik bewoog beter', stelde ze zelf eenvoudig vast. Pierce die in de loop van het toernooi drie geplaatste speelsters versloeg: 'Ik zat een niveau te laag voor haar.'

Hingis werd de eerste speelster sinds 1985 die zowel het enkel als dubbel in Melbourne won. Martina Navratilova, naar wie ze vernoemd is, was in dat opzicht haar voorgangster. Voordat Hingis bij de ceremoniële toespraak haar moeder bedankte ('Die gaf me op m'n tweede al een racket in handen') grapte ze dan ook dat volgend jaar de mixed aan haar programma toegevoegd moet worden. Het was opnieuw een blijk van haar vrijmoedigheid. Melanie Molitor zei niet veel later: 'Het is bijna beangstigend hoe goed ze is.'

MELBOURNE: open Australische kampioenschappen, mannen, finale: Sampras (VS/1) - Moya (Sp) 6-2, 6-3, 6-3.

Dubbelspel, finale: Woodbridge/Woodforde (Aus/1) - Lareau/O'Brien (Can/VS/7) 4-6, 7-5, 7-5, 6-3.

Vrouwen, finale: Hingis (Zwi/4) - Pierce (Fr) 6-2, 6-2.

Gemengd-dubbel, finale: Bollegraf/Leach (Ned/VS/3) - Neiland/DeJager (Let/ZA) 6-3,

6-7, 7-5.

Meer over