sport

Ajax uitgeschakeld na frustrerende avond tegen defensief Benfica

Dominantie bleek dus geen garantie, dinsdag in de Arena, die eerst stilviel van de spanning om de verrichtingen van Ajax, en later om de uitschakeling tegen Benfica in de achtste finales van de Champions League.

Willem Vissers
Ook Sébastien Haller lukt het niet om te scoren. Omdat Benfica in de slotfase toeslaat, staat Ajax met lege handen. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Ook Sébastien Haller lukt het niet om te scoren. Omdat Benfica in de slotfase toeslaat, staat Ajax met lege handen.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Niet Ajax, maar Benfica mag meedoen aan de kwartfinales van de Champions League, na de uitschakeling door de Portugezen, die in de voorronde afrekenden met PSV en één keer scoorden; 0-1, na de 2-2 van Lissabon. Uit een spelhervatting natuurlijk, want verder kwamen ze niet in de buurt van het doel. De vrije trap tegen Edson Alvarez was makkelijk gegeven, Grimaldo slingerde de bal voor, spits Darwin Nunez won in de lucht van Jurriën Timber en de doelman zonder ritme, André Onana.

Ontbrekende kwaliteit

Ja, zo gaat dat in voetbal. Alle duels winnen in de groepsfase en dan meteen naar huis als het om de knock-out gaat. Beter zijn, niet kunnen scoren, verliezen. Weer verliezen dus in de Arena, net als in laatste jaren gebeurde in cruciale duels met Tottenham, Liverpool, Chelsea, Valencia, Atalanta en AS Roma. Geen bres weten te slaan in een hechte defensie, het is een repeterend verhaal. Het is een ontbrekende kwaliteit ook.

De kwartfinales bereiken was de doelstelling van de club met ambities die groter zijn dan alledaagse dromen. Zo spannend als het was tussen Ajax, dat telkens behoedzaam naar voren trok en Benfica, dat massaal stellingen betrok voor doelman Vlachodimos. De dubbeltelregel bij gelijke stand over twee duels voor uitdoelpunten is dit seizoen afgeschaft, zodat Benfica dus niet per se hoefde zolang het 0-0 stond, na de 2-2 van drie weken geleden. Op die manier ontstond de klassieke strijd tussen aanval en defensie, tussen groeiende ergernis bij de ploeg die vooruit wil voetballen en ziet dat het geen doelpunt oplevert, en groeiend vertrouwen bij de ploeg die weet dat één stekelige aanval genoeg kan zijn.

Portugese dammen

Dat is ook een aantrekkelijke kant van voetbal: de strijd, de verschillende tactieken. De ene ploeg kan beter zijn, vaardiger en meer op elkaar ingespeeld, op het eind kan het allemaal illusie blijken. Ajax is best een mooi elftal, met dinsdag vier spelers uit de Amsterdamse opleiding in de basisploeg, twee Afrikanen, drie Zuid- en Midden-Amerikanen, een aanvoerder uit Servië en een andere Nederlander, Steven Berghuis. Ze vinden elkaar doorgaans eenvoudig, ondanks een aantal zeer matige wedstrijden de afgelopen weken. Ze nemen elkaars positie over. Het voetbal is soms als het water dat door een aflopende straat stroomt. Je weet welke kant het opgaat, maar het blijft interessant om de vertakkingen te volgen. Maar de stroom liep deze keer hopeloos vast in de door de Portugezen opgeworpen dammen.

Het voetbal van Ajax oogde een helft aardig, ontspannen bijna, sierlijk en bekwaam, deze keer met een voorzichtige toets, om het loerende Benfica geen gelegenheid te bieden tot snode plannen. Telkens was de bal weer veroverd na een paar tellen, zoals trainer Erik ten Hag het wenst. Over de vleugels groeide de dreiging, met Daley Blind, Ryan Gravenberch en Dusan Tadic over links, met vooral Noussair Mazraoui en Antony over rechts en uitblinker Edson Alvarez als luxe breekijzer. Alleen: de voorzetten waren vaak matig, de kopballen zeilden over of naast. En zelfs op dit niveau dienen spelers telkens naar hun goede been te draaien, hetgeen ten koste gaat van beslissende tijd.

Geniaal en irritant

Nochtans was Ajax beter. Telkens is hij uitdagend, Antony. De Braziliaan is geniaal en irritant tegelijk, vanwege zijn passeerbewegingen en dreiging enerzijds, en aanstellerige gedrag aan de andere kant. Met name zijn voorzetten waren van treurig niveau. Centrale middenvelder Steven Berghuis viel eveneens zwaar tegen, ook in de afwerking. Dusan Tadic, de aanvoerder; vrijwel niets van gezien. Ajax kreeg vooral halve kansen, met kopballen ook, terwijl Benfica vrijwel niets bewerkstelligde, behalve dreiging bij spelhervattingen.

Wanneer viel dat doelpunt, dat Ajax lucht zou geven en Benfica zou dwingen eindelijk serieus werk te maken van het offensief? Niet dus, ook niet in de hectische slotfase, met onder anderen Brian Brobbey als extra aanvaller. Naarmate het langer duurde, groeide het ongeduld, bij Ajax en zijn publiek, terwijl Benfica het voordeel genoot van de vertraging. Je kon ze bijna horen snorren van tevredenheid, oud-Ajacied Jan Vertonghen en co, met zijn glorieuze terugkeer in de Arena. Hoe langer de treffer uitbleef, des te meer terrein ze veroverden. Na hun treffer wist je al bijna zeker dat Ajax het niet meer zou redden. Te opgefokt.

Ajax dus uitgeschakeld. Het zal nog lastig worden om zondag klaar te zijn voor de Klassieker tegen Feyenoord. Ajax heeft slechts twee punten voorsprong op PSV, dat bloed zal ruiken.

Meer over