Wedstrijdverslag

Ajax bereikt achtste finales Champions League met vierde zege op rij, 1-3 tegen Dortmund

Het was kermis bij Borussia Dortmund - Ajax (1-3), met zwaailichten op alle attracties, op een avond dat het veelgeprezen Ajax bewees ook te kunnen winnen in de Champions League na een tactisch sterke, in de uitvoering mindere vertoning.

Willem Vissers
Ajax-spits Sébastien Haller (l) kopt in Dortmund de 1-2 binnen, even later zou Davy Klaassen de 1-3 maken. Ajax overwintert in de Champions League. Beeld ANP
Ajax-spits Sébastien Haller (l) kopt in Dortmund de 1-2 binnen, even later zou Davy Klaassen de 1-3 maken. Ajax overwintert in de Champions League.Beeld ANP

Maar zelfs dan loopt het goed af met de landskampioen. Tegenstander kapot gespeeld. Alweer. Weer gewonnen, voor de vierde keer op rij. Nu al, begin november, is Ajax geplaatst voor de achtste finales van de Champions League. Dat is een prestatie van formaat, gelardeerd met tientallen miljoenen euro's. Zo ging dat: achterstaan, niet goed voetballen, rustig blijven, geduld houden. Winnen.

Drie voorzetten van Antony, met de afronding van eerst Dusan Tadic, later Sébastien Haller, voor diens zevende goal in de Champions League, en op het eind Davy Klaassen. De Ajacieden vierden de zege in de hoek bij pakweg vijfduizend meegereisde supporters.

Borussia Dortmund - Ajax was meeslepend, om andere redenen dan het eerste duel twee weken geleden. Toen was daar de betovering, het spel van Ajax, de kansen ook van spits Haaland, die nu geblesseerd is. Nu was het de chaos, de spanning, de jacht van Ajax op de onvermijdelijke 1-1 en meer tegen tien man.

Gevarchandeer

Het was ook de avond van de arbiter met zijn gevarchandeer, zeg maar marchanderen met hulp van de VAR. Het verdelen en heersen, een cadeautje voor de een, een presentje voor de ander, zodat iedereen even euforisch kon zijn of gek van woede. En Ajax kon vooral zichzelf verwijten maken, dat het net als zaterdag in Almelo te slordig was, dat de laatste bal vaak verkeerd was. Het liep erg goed af, dat was de verzachtende omstandigheid.

De gelijkmaker die moest vallen, liet tot de 70ste minuut op zich wachten, toen aanvoerder Dusan Tadic de voorzet van Antony uit een moeilijke hoek knap inschoot en daarna nogal onzacht in aanraking kwam met de paal. Spannend was die achtervolging zeker, met Ajax vol op de aanval en Dortmund loerend op die ene counter. Het publiek laverend tussen vrees en vreugde.

De gelijkmaker van Dusan Tadic. Beeld UEFA via Getty Images
De gelijkmaker van Dusan Tadic.Beeld UEFA via Getty Images

Het was jammer dat scheidsrechter Michael Oliver en zijn assistenten een hoofdrol grepen, want ook zonder hun ingrijpende beslissingen was de wedstrijd fascinerend genoeg. Dortmund was beter dan twee weken geleden. Brutaal met drie verdedigers, drukkend naar voren op de golven van dat heerlijke geluid in de geel-zwarte tempel, een kakofonie, van heerlijk geroezemoes in de rust om al die gebeurtenissen nog eens weg te slikken met pils en worst.

Schitterend gered

Remko Pasveer, waar is hij geweest al die jaren? Pasveer had alweer schitterend gered op een doorbraak van Thorgan Hazard, nadat Lisandro Martinez uitgleed, toen Ajax langzaam beter werd. Ze kwamen weer, die passes dwars tussen de linies door. Niet zo vaak als anders, en te veel spelers bleven onder hun potentiële niveau, maar langzaam ging het beter.

Het beloofde een geweldig gevecht te zijn. En toen nam Oliver de regie. Eerst gaf hij Mats Hummels de rode kaart. Ach, helemaal onbegrijpelijk was het ook weer niet. Antony deed een truc en Hummels maakte een sliding. Antony rolde belachelijk door, maar als hij niet had gesprongen, had Hummels hem fors kunnen raken. De VAR had de beslissing van Oliver terug kunnen draaien, maar vond het blijkbaar geen echte fout. Vooruit dan.

Een wedstrijd krijgt dan wel een andere dynamiek. Alleen, en dat was opnieuw fascinerend, niet de dynamiek die was verwacht. Ajax met elf, tegen tien man. Dat moest iets kunnen opleveren, maar nee, Berghuis verspeelde de bal, Dortmund zette aan en Noussair Mazraoui raakte lichtjes het been van Jude Bellingham. Heel lichtjes. Dat gebeurt wel eens tijdens het lopen. Als je voor alle aanrakingen van dit kaliber een penalty geeft, gaat het net zoveel strafschoppen regenen als mannen in een liedje van de Weather Girls. Oliver gaf inderdaad niets, verstandig als hij was, maar de VAR vond het een penalty. Oliver liet zich overtuigen. Enfin, Reus legde aan, Pasveer zat nog met zijn hand aan de bal, doch niet genoeg.

Zo erg had dat niet hoeven zijn. Ajax, team van positiespel, had nog meer dan een helft om iets te doen aan die achterstand. Davy Klaassen verving controleur Alvarez en later kwam Mohammed Kudus voor Steven Berghuis. Ajax had vrijwel voortdurend de bal. Veelvuldig balverlies stelde Dortmund lange tijd in staat zich te herstellen, de bal te ruimen, even te ademen. Zo ging het lang door in de tweede helft, maar de tijd duurde veel te lang voor Dortmund. Ajax wachtte rustig tot de uitputting bij Dortmund daar was en sloeg onbarmhartig toe. Ajax naar de achtste finales, alweer zeker van pakweg 70 miljoen deze Champions League. Maar woensdag dansten ze van vreugde, de Ajacieden.

Scheidsrechter Michael Oliver overlegt met de VAR. De bal gaat op de stip. Beeld UEFA via Getty Images
Scheidsrechter Michael Oliver overlegt met de VAR. De bal gaat op de stip.Beeld UEFA via Getty Images
Meer over