stadsgids

Stadsgids Julie Laernoes: in Nantes doen we het allemaal nét wat anders

Waar moet je wezen, wat moet je zien en waarom? Deze week loodst Julie Laernoes ons buiten de drukke plekken om door Nantes, de stad waar ze twaalf jaar woont.

null Beeld Joost Stokhof
Beeld Joost Stokhof

Julie Laernoes (39), geboren in den Haag, studeerde in Parijs, werd verliefd in Nantes. ‘Ik was lijsttrekker van Les Verts, de groene partij, en ging in 2009 voor een vergadering naar Nantes, waar ik mijn aanstaande man ontmoette. Nu woon ik hier al 12 jaar en hebben we twee zoontjes. Sinds 2014 ben ik de tweede wethouder van de stad, met energie, klimaat, duurzaamheid en landbouw in mijn portefeuille.’ Nantes ligt in het westen van Frankrijk, aan de kust, en aan de zuidkant van Bretagne, waar de rivieren de Erdre en de Sèvre uitmonden in de Loire. De stad heeft zichzelf de afgelopen decennia weer helemaal opnieuw moeten uitvinden na de teloorgang van de haven en het verdwijnen van de zware industrie, vertelt Laernoes. ‘Nantes is met cultuur weer tot leven gebracht. Kunst, theater, straattheater, cultuur hoort nu net zo bij de stad als de drie rivieren.’

Sprookjeseiland

Julie Laernoes: ‘Op het Île de Nantes, het eilandje tussen twee armen van de Loire, herinnert alleen de gele hijskraan nog aan het industriële verleden. Nu is het de wondere wereld van Les Machines de l’île. Er loopt een mechanische reuzenolifant van hout en staal rond, die echt kan trompetteren. En de carrousel des mondes marins is ook zo leuk, een draaimolen met vliegende vissen en andere zeewezens, tot leven gewekt uit het werk van Nantes’ beroemdste inwoner, Jules Verne.’

Les Machines de l’île, Parc des Chantiers, Boulevard Léon Bureau

Hollands koopmansplein

‘Wat me erg aansprak toen ik hier kwam, is het Nederlandse verleden hier. De grote zaterdagmarkt vindt plaats op de Place de la Petite Hollande, genoemd naar de Hollandse handelslieden die hier in de 17de en 18de eeuw woonden. Op het plein gaan we graag verse vis eten bij de gezellige bistro ­Poisson Paré. De band met Nederland bestaat nog steeds, onder Nederlandse invloed wordt in Nantes een fietsnetwerk ontwikkeld.’

Poisson Paré, 12 Quai de la Fosse

Het goede leven

‘Voor mij is dit de stad van het goede leven. Cafés, kroegen, geweldige terrassen, fijne restaurants, Nantes is er goed in. En alles lokaal geproduceerd, we hebben wijn, vis, vlees en groente van eigen grond of uit eigen water. Ik noem meteen L’Aménité, de bistro bij de Mairie. Heel, heel erg lekker eten.’

L’Aménité, 4 Rue Fénelon

Lunchen bij Pickles

‘Nog een favoriet: Pickles, restaurant met biologisch, lokaal seizoenseten op de menukaart, plus een grote vegetarische keuze. Mijn tip: liever lunchen dan dineren in Nantes. Voor 20 euro krijg je een uitgebreide driegangenlunch, terwijl ’s avonds zomaar het dubbele wordt gerekend.’

Pickles, 2 Rue du Marais

Schip in de fontein

‘Ik heb het centrale plein tijdens zomerkunstfestival Le Voyage à Nantes al vaak tot kunstinstallatie getransformeerd zien worden. Deze keer lag er een roestig schip in de fontein. Elk jaar als Le Voyage à Nantes weer begint, denk ik, ha, ja, wat is dit weer mooi, raar, betoverend. Ook heel mooi: de Passage Pommeraye, vlakbij Place Royale, zo’n overdekte 19de-eeuwse passage. Daar loop ik vaak even doorheen.’

Place Royale

http://www.passagepommeraye.fr/

Met een been op de sokkel

‘Op dat andere plein, de Place du Bouffay, staat een standbeeld van kunstenaar Philippe Ramette, dat kenmerkend is voor Nantes. Een man die met één been op de sokkel staat, het andere bungelt in de lucht. Het beeld straalt iets uit van, we doen het hier net allemaal anders.’

Place du Bouffay

Koeien en groen(ten)

‘In Nantes raken natuur en stad steeds meer verweven. Er is een initiatief om de vaches Nantaises, het koeienras van Nantes dat met uitsterven wordt bedreigd, een plek in de stad te geven, grazend tussen de huizen. En met de coronacrisis zijn de paysages nourriciers gekomen, vijftig groentetuinen met tomaten, courgettes, pompoenen, verspreid door de stad, bedoeld voor iedereen die financieel door de crisis is geraakt. In de botanische tuin was deze zomer ook zo’n volkstuin. De Jardin des Plantes is een geliefde plek, ook vanwege de overal verspreide groene wezens van de Franse kinderboekenschrijver Claude Ponti en het café met het grote terras, waar ik vele uren van mijn zwangerschapsverlof heb doorgebracht.’

Jardin des Plantes, Rue Stanislas Baudry

Koekjestoren

‘Dit was vroeger de biscuiterie, de koekjesfabriek van LU. Een van de twee art-decotorens staat nog overeind. In de jaren negentig is de fabriek tot de culturele ontmoetingsplaats Le Lieu Unique omgebouwd. Er zit een theater in, een hammam, en een restaurant waar als dessert een Lu-biscuitjestaartje op de kaart staat.’

Le Lieu Unique, 2 Rue de la Biscuiterie

Art-nouveau-obers

‘Tegenover theater Graslin zit het prachtige art-nouveaurestaurant La Cigale, dat al sinds 1895 bestaat, fantastische plek. Het eten is prima en de sfeer zeer Frans, met die obers met lange voorschoten en de smetteloos wit gedekte tafels.’

La Cigale, 4 Place Graslin

Felgekleurde huizen

‘Het blijft leuk, over de Loire naar Trentemoult varen, het vroegere vissersdorp met de felgekleurde huizen. Het dorp staat ook bekend om restaurant La Civelle, genoemd naar de baby-aaltjes die er vroeger gevangen werden. Oesters eten aan het water.’

La Civelle, 21 Quai Marcel Boissard, Trentemoult

Hoofd naar het water

‘We hebben in Nantes lang met de rug naar het water geleefd, maar de rivieroevers worden nu toegankelijk gemaakt om te wandelen of te joggen, of om bij Île de Versailles in de Erdre een kano te huren en langs les folies Nantaises, kasteeltjes aan het water, te varen.’

Meer over