Zwemmen in zee doet hetzelfde als een dubbele whisky

Erik van den Berg deelt dagelijks een opmerkelijk fragment uit zijn verzameling historische dagboeken.

Polla-vallei, Schotland.Beeld Patrice 78500 [CC0] via Wikimedia Commons

Schotland, 17 augustus 1989

Vanochtend heb ik nog voor het ontbijt in zee gezwommen. Ik weet niet welke temperatuur het water had, er viel misschien een miniem spoortje van de Golfstroom te bekennen, maar veel kan het niet zijn geweest.

Na afloop voel je je ongelooflijk - zoiets als na een dubbele whisky, maar dan volkomen helder. Wellicht wat ook een lijntje coke met je doet. Lenig, sterk en energiek. Alsof je alles aankunt.

Het was een stille, milde dag met hoge schapenwolken en even overwoog ik de lange wandeling naar Loch Stack te maken, maar er was niet genoeg tijd en ik moest genoegen nemen met een terreinverkenning.

Ik zette door tot de eikenbossen boven de Stra'beg-vallei en ging toen steil bergopwaarts, langs de eerste van de twee watervallen die je daar hebt.

De tweede kon ik alleen bereiken door over een reeks reusachtige rotsblokken te glibberen. Onder me stroomde het zwarte turfwater, in de stille, snelle vaart die bij grote hoogten hoort. Ik waste mijn gezicht en dronk uit een van de meertjes.

Daarna verliet ik de waterloop en stak ik over naar de Polla-vallei, die is bezaaid met lijsterbessen vol helder oranje vruchten. Tegen de tijd dat ik terug was bij de Landrover, was ik meer dan zeven uur op de berg geweest.

Gisteren bezochten we de Lairg Sale-jaarmarkt. Die arme Michael Wigan beleefde een fatale botsing van zijn vrachtwagen vol schapen met de Rover Metro van een wijkverpleegster, op de hoek van Boroboll en Rogart.

De grote truck kapseisde en een stuk of honderd lammeren lieten het leven.

Sir Alan Clark (1928-1999), Engelse conservatieve politicus, militair historicus en dierenactivist.
Ingekort fragment uit Diaries. Phoenix, 2000.

Meer over