Zwart gat

'Dat begint dus 's morgens rond half negen met een loopje naar de kiosk. Krantje of elf, twaalf. Alle Nederlandse, paar Belgische, l'Equipe....

'Naar huis en alles lezen. Ranglijsten doornemen, programma op de pc bijwerken. Mooiste stukken in het plakboek. Even bellen met de zaak, informeren naar de stand van de toto.

''s Middags radio, ondertussen weekbladen doorsnuffelen. Deden er trouwens te weinig aan dit jaar. Zet ik ook de tv vast aan. Is nog nooit voorgekomen, maar het zal toch een keer gebeuren dat ze vróeger beginnen dan aangekondigd.

'Zondagen en rustdagen zijn heel moeilijk ja. Vang ik op met biografietjes, jaarboeken, oude plakboeken, dat soort dingen.

'Tv afgelopen, zoek ik op de video nog even naar de mooie kleine details van de dag. Dan de hele avond zappen langs de journaals. Moet je ondertussen nog opletten dat je niks mist op de radio. Na TV5, zo rond een uur of half twee, naar bed. Niet dat ik gelijk kan slapen, hij blijft toch door je hoofd spoken.

'Is het dus opeens afgelopen. Je weet het vantevoren, maar opeens grijnst het je toch aan: voorbij. Steeds die vraag: waarom? De laatste kranten. Lees ik allemaal twee keer, zo langzaam mogelijk. Heeft toch iets van je laatste sigaret.

'Absoluut, een zwart gat. Die eerste maandagmiddag loop ik dus met m'n ziel onder de arm. Zit ik soms uren naar de buis te kijken, naar niks, tegen beter weten in te hopen. Zweten, beetje rillen. Als-ie echt mooi is geweest zomaar opeens tranen met tuiten. Schaam ik me niet voor. 't Is toch alsof je geliefde opeens niet meer komt opdagen.

'Weet je, die ouwe Geminiani, die zei: als-ie is afgelopen ga ik altijd elf maanden slapen. En als ik dan wakker word, begint-ie weer.

'Mensen vinden dat hij overdrijft, maar ik snap wel wat-ie bedoelt.'

Bert Wagendorp

Meer over