Zorreguieta ontkent alles onder ede

Jorge Zorreguieta, de vader van Máxima, heeft onder ede verklaard nooit geweten te hebben dat tijdens de militaire dictatuur in Argentinië arrestanten verdwenen....

Een dame op leeftijd stort zich bovenop de Peugeot 305 waarmee Zorreguieta het gerechtsgebouw probeert te verlaten. Zij drukt het portret van een verdwenen vrouw tegen de voorruit, pal voor het gezicht van Zorreguieta. Terwijl hij zijn gezicht afwendt, springt een tweede dame op de motorkap.

In een ommezien gaat de auto volledig schuil onder een kluwen van cameralieden en fotografen. Pas vele minuten later slaagt de politie erin de auto te ontzetten en kan Jorge Zorreguieta met zijn zoon aan het stuur ontsnappen. 'Asesino', schreeuwen de vrouwen hem na: moordenaar.

De 73-jarige Zorreguieta, die staatssecretaris van Landbouw was tijdens de militaire dictatuur, moet zich woensdag melden bij de rechtbank in La Plata, een kleine zestig kilometer van Buenos Aires. Hij is opgeroepen als getuige in het zogenoemde waarheidsproces, waarin rechters feiten proberen te achterhalen zonder dat zij veroordelingen uitspreken.

Elke woensdag horen de rechters getuigen. De belangstelling van pers en publiek hangt af van wie die dag de getuigen zijn. Wanneer het vervallen gerechtsgebouw aan het eind van de morgen volloopt met cameraploegen wordt duidelijk dat vandaag een grote vis aan de beurt is. Grote vis, zegt een Argentijnse journalist, betekent in dit verband een echte onderdrukker of iemand die tijdens de dictatuur politieke verantwoordelijkheid droeg.

Zorreguieta moet getuigen in de zaak van de illegale arrestatie en verdwijning in december 1976 van de zwangere Lidia Inés Amigo, wier baby na de geboorte eveneens verdween. Lidia was de dochter van Alberto Amigo, de secretaris-generaal op het ministerie van Landbouw en directe ondergeschikte van Jorge Zorreguieta. Hij was gesmeekt om zijn positie aan te wenden, maar, in de woorden van de moeder, 'hij stak geen vinger uit om ons te helpen'.

Onder ede verklaart Zorreguieta dat hij de zaak had voorgelegd aan een luitenant-kolonel op zijn ministerie: 'Die zei dat hij de zaak kende, maar geen verdere informatie had.' 'Kon u iets doen bij de militaire autoriteiten om meer te weten te komen', vraagt een van de rechters. 'Nee, ik had geen toegang tot die informatie.'

De rechter maakt de zaak wat algemener: 'Had u als staatssecretaris kennis van de omvang en de kenmerken van de repressie?' 'Nee. Ik wist dat er acties plaatsvonden, want als andere burgers las ik de kranten, maar ik kende de karakteristieken van de repressie niet. Daar kwam ik pas achter in 1984. Vanaf toen hoorde ik beetje bij beetje de details.'

Zorreguieta, in grijs kostuum, antwoordt kort op de vragen van de rechters. Op veel vragen antwoordt hij 'dat wist ik niet', 'dat behoorde niet tot mijn werkterrein' of 'dat kan ik mij niet herinneren'. 'Wist u dat er mensen verdwenen?' 'Nee. Er werden mensen gearresteerd, maar ik wist niet dat zij vervolgens verdwenen.'

Na twintig minuten laat de rechter de getuige via een zijdeur vertrekken, maar de pers en enkele demonstrerende vrouwen laten hem niet ontsnappen. Als de auto eindelijk kan wegrijden, wordt hij nageschreeuwd. 'Hij kan zich niets herinneren', schampert een lerares van het verdwenen meisje. 'Het is altijd hetzelfde. Elke woensdag verliezen de fascisten in La Plata hun geheugen.'

Meer over