ZORGVERLOF?

Het kabinet wil werknemers tien dagen per jaar betaald verlof geven voor de verzorging van zieke kinderen of partners. 70 Procent van het loon wordt doorbetaald....

Lenie de Zwaan, voorzitter van de stichting Centrum Individu en Samenleving: 'Ik moet dit zakelijk bekijken, maar in feite ben ik woedend. De regeling geldt uitsluitend de verzorging van partners, kinderen, en, als ik het goed begrijp, van ouders mits die inwonend zijn. U hoort dat goed. Inwonen. Dat is toch niet van deze tijd? Er zijn in Nederland 2,2 miljoen alleenstaanden. Zij hebben toch ook hun dierbaren voor wie ze willen zorgen, ook al wonen die niet bij hen in huis en al hebben ze geen seksuele relatie met hen?

Nu kunnen wij alleenstaanden wel meebetalen via belasting en loonruimte, maar meeprofiteren ho maar. En zo gaat het maar door. Alleenstaanden kunnen betalen, betalen, betalen. Ik verzeker u dat zodra de eerste alleenstaande geen zorgverlof krijgt om een dierbare te verzorgen, wij naar de Commissie gelijke behandeling stappen.

Het wordt tijd een politieke partij voor alleenstaanden op te richten. Er moeten in elk geval meer alleenstaanden in de Kamer komen. Dat helpt. Het is toch ook zo dat er pas regelingen voor vrouwen en moeders kwamen, toen er meer vrouwen in de Kamer plaatsnamen?'

Petra Klap van het ministerie van Sociale Zaken: 'Het kabinet heeft besloten dat de overheid de helft van de 70 procent betaalt die het zorgverlof de werkgevers gaat kosten. Op welke manier de werkgevers dat geld zullen krijgen, is nog niet duidelijk. Of ze een rekening moeten indienen bij het ministerie? Ik weet het niet. Duidelijk is alleen dat het nog niet duidelijk is.'

Mevrouw Kruijt (82), woont zelfstandig met een inwonende zoon: 'Ik heb het er nog nooit met hem over gehad. Gelukkig maar. Kennelijk is het niet nodig geweest. U brengt me trouwens wel op een idee, want al gaat alles goed en al heb ik nooit problemen gehad, zeg nooit nooit.

Als de nood aan de man komt, krijgt mijn zoon wel vrij, denk ik. Hij is vaker een dagje thuis. Dan heeft ie een weekend gewerkt, of compenseert hij ander overwerk. Zijn werkgever is daar niet moeilijk in.

Het kan zijn dat zorgverlof voor meisjes wat anders ligt. . . Hoewel, nee toch niet. Dat is immers ook heel anders geworden. Als je vroeger een man achter een kinderwagen zag lopen, viel je om van het lachen. Nu is het doodnormaal. Mannen zorgen ook.'

Mevrouw Nijenhuis, echtgenote van H. Nijenhuis, schilder in Winterswijk: 'Wij hebben het er op de zaak nog niet over gehad, maar dat komt ook doordat het personeel alleen vrijdagmiddag bij elkaar komt. Als de werkweek is gedaan, lopen ze wel hier binnen.

Al met al denk ik dat de soep in het Oosten niet zo heet gegeten wordt als hij wordt opgediend. Als er nu iemand een ziek kind of een zieke vrouw thuis heeft, hebben we ook liever dat hij niet op z'n werk rondloopt, want dan is hij er met z'n gedachten toch niet bij. Zoiets moet je menselijk oplossen. Gelukkig kan dat hier. Daar hebben we goddank geen wet voor nodig.

Voor wat betreft de betaling van de gemiste uren: we hebben een ruime overwerkregeling. Daar komen we als klein bedrijf, met elf mensen op de loonlijst, wel uit. Natuurlijk zullen er ergens mensen zijn die er misbruik van maken. Dat hou je toch. Maar voor controle daarop, moet je, denk ik, toch meer in het Westen zijn of bij grote bedrijven.'

Jacqueline Feller uit Amsterdam: 'Afgelopen vrijdag heb ik een zogenoemde kinderziektedag moeten opnemen. Ik kon mijn zoontje van veertien maanden toch moeilijk met hoge koorts bij de chrèche afleveren? Dat mag ik trouwens niet eens. Terecht.

Van mijn baas mag ik vier kinderziektedagen per jaar opnemen. Ik moet ze wel zelf betalen. Als het me in de toekomst nog maar 30 procent van mijn salaris zou kosten, ben ik daar vanzelfsprekend blij mee. Dat lijkt mij ook het eerlijkst. Je kunt ook zeggen dat je zelf ziek bent, als je kind dat is. Ik houd daar niet van.'

Brigitte van Leeuwen van kinderdagverblijf De Peppel in Assen: 'Het gebeurt een enkele keer dat een kind hier half ziek naartoe wordt gebracht. Dat voorkom je niet. Ik geef toe, het ís soms ook moeilijk vast te stellen of een kind ziek is of alleen maar hangerig en dreinerig. We hebben daar duidelijke afspraken over: ziek zijn is thuisblijven. Want voor je het weet, heeft de hele crèche diarree of een besmettelijke ziekte. Dan ben je verder van huis.

Ouders zijn blij met die duidelijkheid. Zij vinden het zelf ook niet leuk als hun gezonde kind geen aandacht krijgt omdat een ander ziek kind die opeist. Het is wat anders als een kind hier ziek wordt. Dan handelen we naar bevind van zaken. Er wordt altijd een oplossing gevonden. Een van de ouders komt, en anders de buurvrouw, een oma of een oppas. Het gaat nu goed, maar ik kan me voorstellen dat het met de regeling van Verstand nóg beter gaat.'

Meer over