Zonder steun geen films als Phileine zegt sorry'

Het enthousiasme voor het Film Festival is nog nooit zo groot geweest dankzij de kassuccessen van de afgelopen jaren. Het is geweldig om tien dagen met alle betrokkenen uit de filmwereld van gedachten te wisselen over de Nederlandse film....

Carlijne Vos

Zonder die steun kunnen we geen films maken zoals Discovery of Heaven' of Phileine zegt sorry'. Ik vraag me af hoe we dat aan het grote publiek moeten uitleggen? Heb je die mensen eindelijk bereikt, moet je ze na vijf jaar weer teleurstellen met mindere films.

Ik verdien 53 duizend euro per jaar. Ik begon op het Filmfestival ooit als vrijwilliger nog tijdens mijn studies Kunstmanagement en Bestuurskunde. In deze baan heb ik uiteindelijk de perfecte match gevonden: half programma's maken en half organisatorisch. En dan ben ik ook nog verzot op films. In mijn vrije tijd ga ik ook zoveel mogelijk naar de bioscoop.

Mijn salaris krijg ik bij lange na niet op. Ik heb het gewoon te druk om het uit te geven. Naast mijn werk vervul ik nog een aantal andere bestuursfuncties onbetaald en bovendien heb ik een dochter van viereneenhalf. Mijn geld gaat op aan cd's, boeken, kleding en aan leuke uitjes met haar. En we gaan twee keer per jaar op vakantie, meestal kamperen.

Het voordeel van dit salaris is dat je nooit ergens op hoeft te letten en dat ik nu veel kan sparen. Maar eigenlijk hoefde ik dat vroeger ook al niet. Ik leef naar wat ik heb. Nu is dat een leven met een eigen huis, een auto en vakanties.

In mijn werk ben ik heel georganiseerd, maar als het om mijn persoonlijke financiën gaat, laat ik het graag aan een ander over. Ik ben getrouwd met een bankier dus dat is gelukkig goed geregeld. Maar gevolg is dat ik nu dus niet precies weet hoe hoog onze hypotheek is. We hebben het huis in 1999 voor 800 duizend gulden gekocht, deels van de verkoopopbrengst van twee eerdere woningen. Verder hebben we zo'n 40 duizend euro aan beleggingen en spaarrekeningen. Mijn man, Arthur, heeft een pensioen via zijn werkgever en zelf heb ik een pensioenverzekering afgesloten.

Vorig jaar hebben we een huisje in de bossen bij Doorn gekocht. Eigenlijk is dat omdat mijn dochter naar school gaat. Ik kan met mijn werk meestal maar twee weken weg en zij heeft in de zomer zes weken vrij. We zitten daar de hele zomer en zo hebben we toch allemaal een vakantiegevoel.

Maar eigenlijk ben ik geen huisjesmens. Ik houd er niet van om steeds naar dezelfde plekken terug te gaan. Als Berbel straks groter is hoop ik dat we weer meer kunnen reizen. Eigenlijk is dat mijn enige toekomstwens: dat er ooit weer een moment komt waarop je kan doen waar je zin in hebt.'

Meer over