Zomertijd

Het is nog maar heel even genieten van de wintertijd. Straks is het weer zover. Een half jaar doorbijten. Eerst alle klokken in huis vooruitzetten, en zes maanden lang er maar níet aan wennen....

Zes maanden waarin het niet zes uur is als de wekker gaat, maar eigenlijk vijf uur. En al duurt de nachtrust nog steeds zeven uren, dat ene uur verschil blijft bestaan.

En het rare is: ik ben kennelijk de enige die zich opwindt. Dat je dat erg vindt, krijg ik van verbaasde kennissen te horen, het is toch heeeerlijk! We kunnen tot elf uur buiten zitten zonder licht. Nou en, wat kan mij dat schelen. Alsof heel Nederland om elf uur 's avonds zonder licht een boek wil lezen. En áls het al zo warm is dat we überhaupt buiten kunnen zitten, dan mag het van mij net zo lief donker zijn. Na de kille winter buiten van de avond genieten, kijkend naar de vleermuizen en de nachtmotjes - de romantiek bloeit weer op.

Bovendien, als ik om elf (eigenlijk tien) uur naar bed ga omdat ik er om zes (eigenlijk vijf) uur uit moet, dan kan ik van het licht buiten niet slapen! Dan wordt het wel twaalf (eigenlijk elf) uur eer ik mijn moede ogen sluit!

Ja, ook de kinderen hebben er last van. Maar alleen in het begin, voegt menige ouder daar snel aan toe. Geen centje pijn, ze zijn er zo aan gewend. Fijn, al om zes (zomertijd zeven) uur ontbijten, trek of geen trek. De schapen in het weiland zijn nog niet eens wakker om vijf uur in de ochtend! En de koeien dan? Die moeten op dat tijdstip gemolken worden. Maar de boerin moet mooi al voor vieren haar warme bed uit, want koeien kunnen geen klok kijken.

Oké, een ding moet ik toegeven. Voor mensen die in de nacht werken, is het prettig. Die mogen een uurtje eerder naar huis.

En niemand kan me vertellen welke vroege vogel dit stomme idee achter zijn bureau heeft bedacht. En waarom? Als er iets mee moest worden bereikt, is dat dan gelukt? Niemand vraagt zich het af. Nee, we gaan er weer midden in de nacht uit en zetten de video's, wekkers, ovens, pendules, koelkasten, horloges, computers een heel uur vooruit. De hele NS doet mee, alle kerkklokken moeten doorgedraaid worden.

Elke keer weer hetzelfde gedonder. Tot oktober, dan wordt alles weer normaal. Iedereen moet dan de uurwerken om drie (eigenlijk twee) uur elf uur doordraaien. Maar ik word zondags wakker: kijk, ik ben niet om tien uur wakker, het is pas negen uur! Heb een hele lange herfstdag voor mij. . .

Veronieke Boersma-van Daalen, Purmerend

Meer over