Zlatan scoort in Avenhorn

TOEVAL BESTAAT niet, alles heeft met alles te maken. De wereld wordt bijeen gehouden door onzichtbare verbanden en in de platte werkelijkheid verbergen zich veelzeggende signalen....

Zo reed ik zondagmiddag, gedurende de seconde waarin Ron de Rijk op de radio meldde dat Ibrahimovic (die Zlatan op de rug draagt) 1-0 voor Ajax had gescoord, langs het plaatsnaambord 'Avenhorn'. Niet twintig meter ervoor, niet twintig erna, nee, Ron zei 'doelpunt Ibrahimovic' en rechts, op een afstand van circa vier meter, stond 'Avenhorn'.

Even daarvoor had Ron de wissel Ibrahimovic voor Machlas aangekondigd. Ron vond het een hele slechte zet van coach Co Adriaanse. De trage Ibrahimovic inbrengen voor de snelle Machlas, het was vragen om problemen, zei Ron.

Het was Ron de Rijk daarom heel goed uitgekomen als niet Ajax, maar Feyenoord onmiddellijk na die wissel 1-0 had gescoord, het liefst natuurlijk na balverlies voorin van de slak Zlatan. Zo zijn wij journalisten nu eenmaal. Wij werken graag volgens een scenario naar een climax. Daarvoor is het nodig details nadruk te geven, zodat ze later kunnen worden uitvergroot en van diepere betekenis voorzien.

Rons droomscenario zag er als volgt uit: Adriaanse wisselt Machlas voor Ibrahimovic. Ibrahimovic lijdt balverlies, Feyenoord scoort en wint. Ajax ontslaat Co Adriaanse: de wissel Machlas-Ibrahimovic is de druppel gif die hem fataal is geworden en daarmee veel meer dan zomaar een wissel. Het is de wissel.

Maar wat doet Ibrahimovic? Zet Ron de Rijk voor paal en maakt 1-0. Ik had op het moment van scoren graag even in de hoofden gekeken van Leo Beenhakker, Arie van Eijden en die van de rest van het incompetente zootje dat leiding geeft aan de AFC Ajax NV. Want die zagen ook een scenario in duigen vallen.

Ik had, weet ik bijna zeker, in die mistige schedels het volgende aangetroffen: Verdomme! Eerst met 1-0 winnen van Celtic, nu Feyenoord - na twee wedstrijden al bijna kampioen - verslaan. Dinsdagavond leek alles nog zo kristalhelder: ingemaakt in Glasgow, afgeserveerd in Rotterdam: Adriaanse out, Blind, Jansen of Leo zelf in.

Leo Beenhakker had Co de afgelopen weken al een paar keer listig in de rug geprikt, en maakte zich de afgelopen dagen op voor zijn grote Brutus-act: het mes er van achteren tot aan het lemmet in en even flink draaien. (Ik zou graag een zeer gedetailleerd verhaal willen lezen over Beenhakkers terugkeer bij Ajax. Dat zou wel een heel helder licht werpen op de zelfvernietigingsdrang bij die club).

Co Adriaanse verschanst zich achter de indrukwekkende wallen onder zijn ogen. En terecht, want ze hebben het op hem voorzien. Co is 54, als ze hem kapotmaken is zijn leven voorbij. Hij klampt zich uit alle macht vast aan zijn droom, want hij weet dat het de laatste is.

De winst in Glasgow toonde aan hoe bedroevend slecht zijn tactiek tegen Celtic veertien dagen eerder was geweest. Ik snapte daarvoor al niets van al dat warrige 1-3-4-2 of 4-2-4 of 3-5-2-gedoe van Co. Co is een machtswellusteling die het prachtig vindt over het paard getilde miljonairtjes te bevelen tien keer de trap op en neer te lopen. Co ziet spoken: er bestaat geen mediasamenzwering om hem ten val te brengen. Een mediasamenzwering om de nieuwstoevoer een handje te helpen: misschien.

Toch hoop ik dat de Ajax-samenzwering - die wél bestaat - om hem te vernietigen mislukt. Ik houd niet van de miserabele opzetjes van schijnhelden en andere operettefiguren, die met z'n allen naar de trainer wijzen om hun eigen schlemieligheid te verhullen.

Bovendien zie ik bij Co, naast alle rare trekjes, ook een calvinistische rechtlijnigheid en eigenwijsheid die ik bewonder.

Ik vrees nog steeds het ergste voor Co, maar houd me vast aan het verborgen positieve signaal van Ibrahimovic' doelpunt en Avenhorn, dorp waar ooit het Orakel Van Gaal aan zijn zegetocht begon. (Overigens stond ik bij de 2-0 voor een brug en bij de 2-1 naast een konijnenhok. Joost mag weten wat dát allemaal betekent).

Meer over