Ziekmakend saai

Bij gebrek aan vijand komt het gevaar voor Jan Soldaat tegenwoordig uit zijn etensblik. Met name de langzame eters lopen gezondheidsrisico's door een sterk vervuild afwassopje....

Hoewel 20 tot 40 procent van de werkende bevolking in meer of mindere mate lijdt aan RSI (Repetitive Strain Injury) komt de gemiddelde werkgever niet verder dan een armsteuntje of flexibele muismat. Toch loopt de werkgever die zijn zorgplicht niet serieus neemt, risico's. Hij is dan aansprakelijk voor de schade die de werknemer lijdt in de uitoefening van zijn werkzaamheden.

De werkgever heeft te zorgen voor veilig materiaal als steigers, ladders en machines. Ook draagt de Arbo-wetgeving aan de werkgever op ervoor te zorgen dat 'ongevarieerde zich in een kort tijdsbestek herhalende arbeid' zo veel mogelijk wordt vermeden. Je zou bijna zeggen dat ook de Arbo-wetgeving liever geen 'rondjes rond de kerk' ziet.

Het is de zich herhalende arbeid die verantwoordelijk wordt geacht voor RSI. De Gezondheidsraad beschrijft RSI als een kwaal aan nek, schouders, armen, ellebogen, polsen en handen, waardoor het gebruik daarvan wordt belemmerd. Alleen die kwalen die aantoonbaar verband houden met een langdurige statische houding of repeterende beweging mogen RSI genoemd worden. Veelal wordt RSI geassocieerd met ongebreideld computeren, maar er is meer eentonig werk dat tot RSI kan leiden.

Een koperwikkelaar en monteur van transformatoren stelde zijn werkgever aansprakelijk voor zijn RSI-letsel en voor het eerst was de kantonrechter het met hem eens. Hoewel het vonnis (er zijn immers grote financiële belangen in het spel) wel tot cassatie zal leiden en er in dat opzicht nog slechts een eerste horde is genomen, is het een uitspraak van groot belang.

Niet alleen omdat voor het eerst de diagnose RSI de basis voor schadevergoeding vormt, maar ook omdat de kantonrechter het verband tussen RSI en werk aanwezig acht. Dit laatste is opmerkelijk omdat RSI geen typische beroepsziekte is en ook thuis of op het sportveld kan ontstaan. De kantonrechter zag echter een verband tussen de klachten en de werkzaamheden, waarbij sprake was van 'armbelastende, onnatuurlijke handelingen'.

De kantonrechter meende ten slotte dat de werkgever niet kon bewijzen dat hij zijn zorgplicht was nagekomen. De werkgever beriep zich op een rapport van de arbeidsinspectie waarin was vermeld dat de hij zijn zorgverplichting ten aanzien van de ergonomie op het werk was nagekomen. Dat rapport was volgens de kantonrechter te algemeen van aard en gaf onvoldoende inzicht in de werkomstandigheden van de koperwikkelaar.

RSI lijkt een virus veroorzaakt door digitale honger. Nu nog steeds jong, oud en alles daartussen achter de computer wordt gejaagd, doen werkgevers er goed aan de regels uit het Arbo-besluit voor het beeldschermwerken serieus te nemen: maximaal twee uur computeren bijvoorbeeld. En dan? Vooruit, een rondje rond de kerk.

Meer over