Zet Servische partij uit Liberale Internationale!

De Servische liberale partij (LPS) is in wezen een uiterst louche club, die geen lid behoort te zijn van de Liberale Internationale, betoogt Antonie Dake....

Antonie Dake

De Liberale Internationale, de wereldwijde vereniging van liberale en aanverwante partijen, bevindt zich al geruime tijd in een tamelijk gnte positie. Zonder veel discussie is de 'Liberale Partij van Serviin 2002 als volwaardig lid toegelaten. De LPS, vtoetreding tot dit eerbiedwaardige gezelschap Nieuwe Democratie geheten, is noch liberaal, noch een partij. Onderzoek naar de antecedentenvan de LPS had al in een vroeg stadium kunnen leren dat het hier ging om een uiterst louche club, onder leiding van oprichter en nog steeds voorzitter, Dusan Mihailovic. Begin maart trad Mihailovic af als minister van Binnenlandse Zaken lees: chef van de gewone en geheime politie.

In feite was de ND vanaf het begin een front-organisatie voor de toenmalige Servische leider Slobodan Milosevic, die er behoefte aan had uit verschillende kanten van zijn mond te kunnen spreken. Op de linkerflank had hij daarvoor JUL, de partij van zijn vrouw Mira Markovic, de Lady Macbeth van de Balkan, en op de rechterflank was het de ND van waterdrager Mihailovic. In die laatste functie heeft de ND in de cruciale periode l993-'94 Milosevic parlementaire rugdekking gegeven en zo in het zadel gehouden.Mihailovic slaagde erin een zakenimperium op te bouwen waarvan zelfs een van zijn meest fervente en deskundige tegenstanders, de huidige minister van FinanciMladzjan Dinkic, niet precies weet hoe het in elkaar steekt. Op zijn minst heeft Mihailovic het voor het zeggen in zeventien bedrijven die onderdeel vormen van zijn centrale vehikel, de Lutra Groep. Op die manier is Mihailovic betrokken bij een rits van activiteiten: van veefokkerij en toerisme tot financi dienstverlening en it-management. Meer ruchtbaarheid, vooral ook buiten Servikreeg de twijfelachtige rol die Mihailovic in 2002 speelde bij het onderhoud aan Iraakse MiG-jachtvliegtuigen in de aanpalende Republika Srpska. Dit was een volstrekt illegale activiteit, waarvoor het geprivatiseerde Servische wapenconglomeraat Yugoimport voorzitter van de raad van commissarissen: Mihailovic verantwoordelijk was. Zoalsgebruikelijk ontsprong Mihailovic de dans.

Zijn tweede pluspunt was zijn achtergrond en jarenlange ervaring als politieman en geheime informant. De dossierkennis die daarbij hoorde zogenaamde kompromat-informatie wist Mihailovic tot een geducht wapen om te smeden. Het maakte hem in 2001 voor de nieuwe premier Djindjic een weliswaar onaangename, maar tegelijk zeer nuttige bewindsman, onder het motto: a thief to catch a thief.

Hij maakte zich vervolgens als polit1ieminister verdienstelijk door mee te helpen zijn vroegere weldoener Milosevic aan Den Haag uit te leveren. Maar daarna muntte hij vooral uit in het netniet-vinden van verantwoordelijke schelmen van diverse pluimage.Wie pleegde een aanslag indertijd op Draskovic, de huidige minister van buitenlandse zaken? Wie liquideerde de uitgever Curuvija? Wie zat er achter de moord op de journalist Pantic? En tenslotte: wie vermoordden premier Dzjindzjic?

In dit alles speelde Mihailovic niets klaar. Behendig frustreerde hij elk serieus onderzoek achter de schermen, pakte hooguit enkele van zijn eigen vijanden op en had, naar hardnekkige berichten uit Belgrado, onder andere de hand in de moord op Siptar Spasojevic en Mileta Lukovic, verdachten die over de sluipmoord op Djindjic uit de eerste hand iets hadden kunnen vertellen.

Maar met de verkiezingen van december 2003 en een aflossing van de wacht in zicht, ging Mihailovic opnieuw zijn knopen tellen. Hij taxeerde dat hij er voortaan beter aan deed zich wat gedeisd te gaan houden.

Hij weigerde de uitlevering aan Den Haag van een viertal van oorlogsmisdadeverdachte

generaals.Sterker nog: hij zette ervan Sreten Lukic, direct verantwoordelijk voor het beleid van Milosjevic in Kosovo als nummer drie op de lijst van zijn LPS. Misschien hebben die laatste zetten van Mihailovic de verantwoordelijken in de Liberale Internationale tot nadenken gebracht. Of misschien is het de activiteit van de nieuwe internationaal secretaris van de VVD, Tom Kuperus, die de bal aan het rollen heeft gebracht. Kuperus is met een VVD delegatie intussen in Belgrado geweest. Ook enkele functionarissen van de Liberale Internationale zijn bij de chef van het Servische filiaal langs geweest. Er wordt nu in die kringen eindelijk gedacht aan een royement van de LPS. Dat was en is hoog tijd, want met dit soort 'liberalisme' had de Liberale Internationale zich nooit moeten inlaten.

Meer over