Zelfmaakgerecht: bonen in water

Het Voedingscentrum belt de Volkskeuken om uit te leggen waarom het Voedingscentrum een prijs gaf aan een peperdure zak gemengde diepvries van Iglo....

Het zelf maken gaat als volgt. Men maakt de zak open en houdt hem op zijn kop boven een pan op het vuur. Wat in de zak zit valt eruit en wordt warm in de pan. Dat is alles. Wie niet beter weet denkt dat dit het zelf bereiden van voedsel is. Het Voedingscentrum gaf de zak diepvries de Jaarprijs Goede Voeding.

En waarom? Om de industrie te stimuleren goed eten te maken voor mensen die niet zelf koken, zegt het Voedingcentrum. En zo leren mensen die niet kunnen koken, dat koken ook helemaal niet hoeft. Koken? Dat doet Iglo wel voor ze. Nee, zegt het Voedingscentrum, het zit anders.

Hoe dan? Begin, voor het antwoord op deze vraag dit stukje opnieuw te lezen. Maar we moeten het over peulvruchten hebben.

Vorige week stond in deze krant dat nog altijd wordt gezocht naar manieren om van bonen biefstuk te maken. Mensen willen vlees eten. De wereldbevolking neemt toe, er zijn meer beesten nodig voor biefstuk en stooflappen. De beesten moeten eten. Op de akkers van de wereld groeit vaker voer voor dieren dan dat er voer voor mensen groeit. Dat loopt spaak.

Beter is het om van bonen iets te maken dat zoveel lijkt op vlees dat er geen dieren meer voor nodig zijn. Het is een oude droom. Al een halve eeuw lang is telkens opnieuw geprobeerd met eiwit uit bonen een structuur te maken die veel weg heeft van vlees. Aan de structuur worden kleur en smaak toegevoegd. Dat gaat telkens mis.

De vleeswaren die tot nu toe van peulvruchten werden gemaakt smaken en voelen (in de mond) nog slechter dan gemalen en gepaneerd slachtafval dat men in snackhuizen frituurt.

Het vreemdst aan het verlangen om van bonen biefstuk te maken is dat geprobeerd wordt om van iets heel moois iets heel lelijks te maken. Bonen zijn mooi. En ze hebben alles in zich.

Het is goed voedsel met een erotisch mondgevoel. Dat blijft als ze worden gecombineerd met uien, maar ook met pasta, met spek en in soepen. Soms zijn ze van zichzelf zo bijzonder dat je niet taalt naar iets erbij.

We kregen een brief van een lezeres die ons vraagt om ons recept voor citroenbonen (klein, witgeel, Noord-Hollandse specialiteit) nog eens te herhalen. Ze is haar knipsel kwijt.

Hier is het: citroenbonen een uur of vier/zes in koud water weken. Kort koken in licht gezouten water en meteen opeten.

Meer over