Zelf lezen

Er zullen lezers zijn die nog nooit van William Hope Hodgson hebben gehoord, noch van zijn roman The House on the Borderland....

Willem Kuipers

Het kan gebeuren dat daarin heel lang geen enkele bekende klank te beluisteren valt, zodat je misschien nog het gevoel kunt hebben dat het hier om puur hobbyisme gaat, totdat je de genoemde boeken begint te lezen. Dan ga je geleidelijk aan de droombibliotheek binnen, die Coppens je voor ogen heeft getoverd.

Vanaf 1985 heeft hij zijn kennis niet langer voor zichzelf (en zijn vrienden) alleen gehouden. Hij begon toen met De rivier Sumida van Kafu Nagai in Amsterdam de uitgeverij, die bekend is geworden onder de naam Coppens & Frenks.

Ruim vijftien jaar lang is hij doorgegaan, al werd het aantal titels dat per jaar werd uitgebracht minder en minder. Iemand, niemand en honderdduizend van Luigi Pirandello, Op Oloop van Juan Filloy, Angst van Graciliano Ramos, Het teken van een getrokken zwaard van Jocelyn Brooke, De blinde uil van Sadegh Hedayat, Een man die op Orestes leek van Álvaro Cunqueiro - het is maar een kleine selectie uit de rijke voorraad meesterwerken die ons door middel van goede vertalingen werden geschonken.

Maar het ziet ernaaruit dat die mooie tijd voorbij is. De oorzaken zijn wel duidelijk. Van De rivier Sumida maakte Coppens in 1985 nog zestienhonderd exemplaren, en die werden verkocht. Jarenlang gold dat voor de andere titels ook, maar gaandeweg is er de klad ingekomen. Volgens George Coppens hangt dat samen met het verdwijnen van 'de zelflezende lezer', zoals hij het noemt, de lezer die zelf het boek van zijn gading zoekt en niet afgaat op gemakzuchtige toptiens in de bladen, iemand die zijn eigen voorkeur ontwikkelt en kiest op grond van een intense liefde voor het geschreven woord, kortom iemand als de uitgever zelf.

Wat doe je eraan? Je kunt bij de pakken gaan neerzitten; je kunt ook nieuwe wegen inslaan, misschien dé weg in deze tijd, die van het world wide web. Dat doet Coppens sinds kort. The House on the Borderland is het eerste boek dat hij op zijn eigen website (www.coppensfrenks.nl) aanbiedt. In het Engels! Want dat is het nieuwe aan de strategie waarvoor Coppens heeft gekozen: hij zal nauwelijks nog Nederlandstalige boeken publiceren. En hij mijdt de boekhandel. Dat heeft twee voordelen, zegt hij: ik ben verlost van de vertaalkosten, die zwaar op de prijs van het boek drukken, en ik hoef geen hoge boekhandelskorting meer te betalen.

Een nadeel lijkt dat hij daardoor alleen nog maar Engelstalige uitgaven in het licht kan geven, maar daaraan tilt hij niet al te zwaar: Het Angelsaksische taalgebied is in zijn ogen onuitputtelijk.

Coppens is van plan drie reeksen op zijn website te beginnen, in de eerste ('Classics of the Imagination') neemt hij boeken op in de sfeer van horror, sciencefiction en fantasy; de tweede is een voortzetting van een reeks die al bestaat, de zogenoemde romans noirs ('Classic Noir'); een derde reeks zal literaire hoogtepunten uit de twintigste eeuw te zien geven ('Classic Modern Fiction'). De boeken zullen de mooie vormgeving houden, die van Coppens & Frenks bekend is.

Vanuit Amerika kwam al een eerste reactie: zo worden boeken daar niet meer gedrukt. Geën thousiasmeerd door deze steunbetuiging ontvouwt Coppens meteen zijn plannen op de korte termijn: The Purple Cloud van M.P. Shiel, The Ghost Pirates van William Hope Hodgson, The Invisible Man van H.G. Wells en Melmoth the Wanderer van Charles Maturin.

Wie nu zijn vingers voelt tintelen, weet dat hij naar zijn pc moet. Coppens weet de elektronische weg naar het boek wél aantrekkelijk te maken.

Meer over