Zegen voor hamer en schroevendraaier

We voelen ons geen van beiden erg fit, Rohit en ik, want gisteren is het laat geworden, maar de ceremonie bij hem in de garage begint nu eenmaal vroeg....

Rohit is niet zo religieus, maar hij krijgt het in deze tijd van het jaar behoorlijk voor zijn kiezen. Terwijl de moslims zich klaar maken voor Ramadan en de christenen afspraken maken over kerstdiners, vieren de hindoes Diwali, het feest van het licht.

Het huis van Rohit is een van de weinige dat niet is volgehangen met knipperende lampjes en bij hem staan er geen kaarsen op het balkon. De rest van de stad heeft zich uitgesloofd om deze donkere dagen een vrolijker aanzicht te geven.

Er is ook vuurwerk; het knettert en klapt al dagenlang. Maar op de avond van Diwali blijkt dat slechts kinderwerk te zijn geweest. Je kunt elkaar tussen zeven en twaalf uur 's avonds zelfs binnenshuis niet verstaan vanwege de duizendklappers van de buren.

Net als bij ons gaat het ook in India tijdens de feestdagen niet alleen om een gezellig samenzijn met de familie, lekker eten en mooi vuurwerk. Het verhaal hier is dat de god Ganesh, die met het olifantenhoofd, en de godin Lakshmi bij je langs komen om je voor de rest van het jaar te zegenen. Ganesh geeft je wijsheid en Lakshmi zorgt voor de economische voorspoed. En de vele kaarsjes op het balkon en voor de deur, moeten deze goden naar binnen lokken.

Mijn benedenbuurman liet zien hoe serieus dat kan worden genomen. De man is panisch voor inbraken en is in staat je autobanden lek te prikken als je vergeet het hek van ons appartementencomplex op slot te doen. Maar dezer dagen bungelt het slot losjes in de haak. 'Anders kan Lakshmi er niet in', verklaart Rohit. 'Ik krijg altijd het gevoel dat volwassenen hier nog in de kerstman geloven.'

Het moge duidelijk zijn: Rohit heeft een ochtendhumeur. En hij kan er niet zo goed tegen als hij, overtuigd atheïst, verplicht wordt om actief deel te nemen aan religieuze ceremonies. Een paar maanden geleden bijvoorbeeld, moest hij van zijn vader naar Kerala, letterlijk aan de andere kant van het land, om bij een slangentempel te gaan bidden.

'Pa had een paar nieuwe panden gekocht voor de zaak en dat moest natuurlijk worden ingewijd met een puja (ceremonie, red)', legt Rohit uit. 'Maar toen brak de stok van de priester en deze meende in de brokstukken de vorm van een slang te herkennen. Dat betekende weer dat onze familie onder de vloek van zo'n beest is gekomen en moest ik als afgevaardigde naar de enige slangentempel in dit land om die vloek weg te bidden.'

En vandaag is hij vroeg zijn bed uitgekropen om het gereedschap voor het komende jaar te zegenen. Rohit is namelijk de directeur van Lakozy Motors, importeur en onderhouder van Toyota's, en zijn personeel is doodsbang dat het niks wordt met de zaken als hij de god van het gereedschap, Vishwakarma, niet gunstig stemt.

Op de morsige vloer van de garage is een plastic zeil neergelegd en tegen de muur leunen zes felgekleurde afbeeldingen van de belangrijkste goden. De pandit, priester Ram Avatar Sharma, en 25 personeelsleden zitten in kleermakerszit op het zeil tussen een heleboel plastic zakken. De puja kan beginnen.

Rohit en twee van zijn mannen krijgen een rode stip op hun voorhoofd waar de pandit ook een paar korrels rijst tegenaan drukt en vervolgens zingt hij zijn mantra's. Uit de plastic zakken komen appels, bananen en een kleverige zoetigheid, gemaakt van melk en honing, die er uit ziet als gekookte aardappels. Er wordt water gesprenkeld, nog veel meer gezongen en dienbladen vol met fruit en bloemen worden voor de schilderijtjes neergezet.

Dan is het gereedschap aan de beurt. Naast de afbeeldingen van de goden staat een rode metalen kist waar rozenblaadjes en gepofte rijst in wordt geworpen en vervolgens krijgen de hamer, de schroevendraaier en de tang een rode stip, net als de pandit ons later op het voorhoofd geeft.

'Dit is heel erg belangrijk', legt de priester na de ceremonie uit. 'Vishwakarma is de Maker en op deze speciale dag smeken alle hindoes die met gereedschap werken zijn zegen af.' En wat gebeurt er met al dat fruit en het geld dat op die borden voor de schilderijtjes ligt?

'Dat wordt opgegeten door de goden aan wie we het hebben gegeven.'

'Maar wat gebeurt er écht mee?'

De pandit knipoogt. 'Ik neem het mee naar huis en eet het zelf op.'

Meer over