Zand erover

Eerst ben je er niet, voordat je geboren wordt. 't Is onvoorstelbaar. 't Is duister en stil en leeg. Niks aan te doen....

Maar dan ben je er opeens wel! Je vader heeft met zijn toverstok in de oneindige leegte geroerd. In de stilte en de duisternis heeft hij geroerd. Hij kon het niet laten. 't Was de opwinding. Al is hij nog zo'n vuillak, een gezonde kerel is hij in elk geval wel! En een uitslover ook!

En je wordt geboren, onherroepelijk. Heb je er wel eens van gehoord dat een steen, die van een berg naar beneden rolt, opeens weer omhoog begint te rollen, zomaar uit zichzelf? Nee? Nou dan! 't Is dus onherroepelijk.

En meteen begint de tijd voor je te tikken. Nog voordat je vader en moeder je te pakken hebben met hun liefde, heeft de tijd je al te pakken, of je wilt of niet. Vadertje tijd is er steeds als eerste bij, die duivel! 't Is net iets, dat aan je vastkleeft. Het aftellen is begonnen, om het maar eens flink dramatisch uit te drukken. Hu! En je vader en moeder maar strelen en aardig doen, misschien helpt 't.

Om een lang verhaal kort te maken, de liefde en de dood, die zijn 't belangrijkst. En geld.

Je hoeft er niet over te gaan zitten piekeren - het is gewoon zo, hoe je 't ook wendt of keert, al ben je nog zo'n klootzak, al ben je nog zo'n engel, al heb je nog zo'n leuk snuitje of een regelrechte rotkop! Er helpt geen lieve moedertje aan, dus je hoeft je ook niet te bezatten van narigheid, hoewel je een slokje natuurlijk evenmin hoeft af te slaan. Ik weet wel een paar drankjes.

Of je van de liefde een graantje meepikt, dat valt nog te bezien, maar over de dood hoef je je geen zorgen te maken, dat gaat automatisch. Op 't laatst heb je een oude kop met rimpels en erbovenop een pluim grijze haren waar je van schrikt. Geen mens die er nog interesse voor heeft. 't Is verdorie een en al ellende!

Het kan ook gebeuren dat je kop helemaal kaal wordt, geen haartje meer d'r op! Dat is geen lolletje. Maar soms gebeurt er een wonder. Dan gaat iemand 's avonds naar z'n matras, met z'n kale kop en z'n gepeins en al, helemaal in de war als een arme sul, en dan wordt hij 's morgens wakker. . . en al z'n haren zijn weer terug! Net zo mooi als vroeger! Nog mooier! 't Brult eruit! Een hele bos, glanzend en wel! Met krullen! Maar zo'n wondertje is zeldzaam, ik zeg het maar alvast. 't Is nog maar een paar keer gebeurd in de hele wereldgeschiedenis. Je moet er dus maar niet op gaan rekenen. Dat is niet wijs.

En op een dag, dan ben je er niet meer, dan ben je dood. Zo is het. Je gaat terug, de duisternis in, het graf in. In je zondagse pak. Met je schulden en al, dat is het goedkope, hoe wrang het ook is! Hupsakee. Zand erover. Niks aan te doen. 't Is te hopen voor je dat je niet een al te grote klootzak bent geweest.

Maar wat zit ik me nou te zwammen! Daar wou ik het helemaal niet over hebben!

't Is anders best een interessant onderwerp, als ik er eens goed over nadenk.

Peter Bekkers

Meer over