Zachtzinnig zijn de Israëli's niet

Het vernielen van Palestijnse huizen door Israëlische militairen mag weer. De vergeldingsactie na de moord op drie tieners is hard. Hamas zal betalen, heeft premier Netanyahu beloofd.

HEBRON - Half Hebron, de grootste stad op de Westelijke Jordaanoever, ligt aan de voeten van Tawfic Abu-Eisha (33). De zijgevel van het huis waar zijn familie woonde, is opgeblazen door het Israëlische leger. Een vergeldingsactie, eerder deze week, voor de ontvoering en de dood van drie Israëlische tieners.

Het huis, met de proporties van een villa, werd bewoond door 25 Palestijnen. Ze hadden de pech dat een van hen, Amar, door de Israëlische autoriteiten verantwoordelijk wordt gehouden voor de moord die het land schokte. Ook de ruim 20 koppige familie van de tweede verdachte, Marwan Kawasmeh, is dakloos na een actie van het leger. Dat heeft in beide woningen zodanig huisgehouden dat technische experts, die hoofdschuddend rondlopen, zich afvragen of hier nog iets te herstellen valt. Metalen steunbalken, verticaal aangebracht in enkele kamers, moeten instorting voorkomen.

undefined

Explosieven

Tegenover Israëlische media verklaarde het leger dat er alleen explosieven zijn gebruikt om zich toegang te verschaffen tot de woningen. Maar de voordeuren zijn ingebeukt, het trappenhuis werd met hamers bewerkt. Daarna verspreidden militairen zich over de hele woning om - zo lijkt het - zo veel mogelijk schade aan te richten. 'Ze gebruikten van alles: zware hamers, messen, hun geweerkolven', vertelt Tawfic Abu-Eisha. Nadat daarmee de inboedel goeddeels was vernietigd, van spiegels tot toiletpotten, kwamen er explosieven aan te pas. 'Er brak brand uit, maar het leger hield brandweerlieden tegen.' Sterker nog, soldaten gooiden zelfs meubels op het vuur - nog steeds volgens Abu-Eisha.

Bijna tien jaar lang heeft het Israëlische leger op de Westelijke Jordaanoever geen woningen meer vernietigd. Een militair panel besliste in 2005 dat deze represaillemaatregel averechts uitpakte: de woede onder Palestijnen nam alleen maar toe en verstevigde de voedingsbodem voor terrorisme. Nu stelt het leger dat het vernietigen van huizen van terroristen 'een afschrikwekkende werking' heeft.

Vele honderden, zo niet duizenden Palestijnen hebben sinds de ontvoering van de Israëlische tieners Naftali Frenkel, Eyal Yifrah en Gilad Sha'er op 12 juni het leger over de vloer gehad. Dat ging niet zachtzinnig te werk. Aangenomen wordt dat de verdachten zich schuilhouden in Hebron, een stad met 170 duizend inwoners. Honderden Palestijnen werden aangehouden, ook elders op de Westelijke Jordaanoever. Bij militaire operaties vielen ten minste vijf doden.

Sinds deze week hebben leger en politie er een taak bij: de opsporing van degenen die de 17-jarige Palestijn Abu Kder uit oostelijk Jeruzalem ontvoerden en ombrachten. Zo zeker als Israëliërs weten dat de drie tieners bij Hebron in handen vielen van Hamasaanhangers, zo stellig wijzen Palestijnen - onder wie president Mahmoud Abbas - Joodse kolonisten aan als daders.

'Hamas zal betalen', zei premier Benjamin Netanyahu. Het leger viel in de stad ook binnen bij liefdadigheidsinstellingen, die op de een of andere manier betrekkingen zouden onderhouden met de extremistische Hamasbeweging. Zoals bij een organisatie die geestelijk en lichamelijk gehandicapten verzorgt, Al Ihsan - wat zoveel betekent als: 'doe het goede'. Directielid Talal Abu-Eisha (inderdaad, familie van de man op wie Israël jaagt) vertelt hoe zo'n dertig militairen in de nacht van dinsdag op woensdag hun opwachting maakten. 'Ze vroegen de bewaker naar de sleutels van alle kantoren. Toen hij die niet bleek te hebben, werden deuren geforceerd.' Documenten en harde schijven van computers werden in beslag genomen.

Volgens Talal Abu-Eisha (67) is het een misverstand. In de Gazastrook, waar Hamas de macht heeft, bestaat ook een organisatie die Al Ihsan heet. 'Maar daar hebben we geen banden mee.' Door het verdwijnen van de administratie wordt de zorg bemoeilijkt. 'Ongelooflijk dat zelfs onze jongste kinderen van vijf jaar het slachtoffer worden van collectieve bestraffing.'

undefined

Meer over