Zaaksmaak

Louis van Gaal mocht al bij aantreden zélf de hoogte van zijn ontslagvergoeding bepalen. Gewone mensen moeten dat overlaten aan de kantonrechter....

De Kring van Kantonrechters vond het inmiddels tijd de formule ook in eigen kring te evalueren. De resultaten zijn onlangs onder de titel 'Kantonrechters tevreden over kantonrechtersformule' in het maandblad Arbeidsrecht gepresenteerd. Hoewel iedere kantonrechter vrij is het A x B x C te gebruiken, blijkt vrijbuiterij de kantonrechters vreemd. Bijna alle kantonrechters lieten weten de formule 'vrijwel altijd' toe te passen. Niet uitgesloten is dat de anarchisten zich bevinden onder de 33 procent die de enquête niet terugstuurde.

De C-factor uit de formule kan een onredelijke uitkomst bij een strikte toepassing van A (dienstjaren) x B (beloning), corrigeren. Als de werkgever er een potje van heeft gemaakt, kan de C-factor hoger dan 1 worden en heeft de werknemer boter op zijn hoofd dan wordt C om die reden bijvoorbeeld gehalveerd. Uit de evaluatie van de enquête blijkt dat de C-factor de kantonrechters ruimte biedt voor 'de smaak van de zaak'.

De uitkomsten van de enquête wijken soms af van het beeld dat uit de gepubliceerde jurisprudentie valt af te leiden. Zo blijken kantonrechters in meerderheid gevoelig voor het 'habe nichts'-verweer en houden zij dus wel degelijk rekening met een slechte financiële positie van de werkgever. C wordt dan al snel minder dan 1. Omgekeerd mag je dan denken dat de rijke werkgever wel eens met méér over de brug moet komen. Maar dat dan weer niet. Een financieel sterke werkgever die (desondanks) reorganiseert, krijgt zelden een factor C = 2 om de oren.

Opvallend uit het onderzoek is ook dat de kantonrechters in meerderheid vinden dat bij een ontbinding na twee jaar ziekte, de ziekte reden is de vergoeding te matigen. Zelfs als deze door de arbeid is veroorzaakt ligt de C-factor zelden hoger dan 1. Werkgevers vinden daarmee wel een erg gewillig oor als ze roepen dat ze toch al tenminste een jaar loon hebben doorbetaald. Zouden de kantonrechters over het hoofd zien dat dat risico veelal door werkgevers is verzekerd en dat de financiële pijn van de doorbetaling dus uit niet veel meer bestaat dan een verzekeringspremie?

De kantonrechters zijn tevreden. U ook?

Meer over