Zaak van het hart of kille carrièremove

VAN ONZE CORRESPONDENT PATRICK VAN IJZENDOORN

LONDEN - Waar verblijven de Engelse cricketspelers tijdens de tournee door Zuid-Afrika? Bij hun ouders. Deze in Engeland veelgehoorde grap heeft alles te maken met de samenstelling van het succesvolle nationale cricketteam, dat voor ruim eenderde bestaat uit spelers die geboren en getogen zijn in Zuid-Afrika.

De bekendste daarvan, de uitgesproken Kevin Pietersen, reageerde woensdag dan ook uiterst fel op de opmerking van voetbalinternational Jack Wilshere dat een nationale ploeg behoort te bestaan uit authentieke Engelsen. 'Ben geïnteresseerd in de vraag hoe je buitenland definieert? Hoor ik erbij? Froome? Mo Farah?'

Wilshire, de 21-jarige aanvaller van Arsenal en Engeland heeft veel losgemaakt met zijn 'Engeland voor de Engelsen'-opmerking. Hij reageerde op suggesties dat de Manchester United-tiener Adnan Januzaj wellicht een versterking van zijn voor de voorhoede van Engeland, mocht dit talent geen interesse hebben om uit te komen voor België, Albanië, Servië of Turkije.

Wilshere kreeg bijval van oud-speler Alan Shearer die zelfs zei dat je in Engeland moet zijn geboren om voor de nationale ploeg te spelen, wat slecht nieuws zou zijn geweest voor Terry Butcher (Singapore), John Barnes (Jamaica) en Tony Dorigo (Australië).

De bonte samenstelling van de Engelse bevolking komt tot uiting in de sport. Spelers uit de voormalige koloniën zijn al jaren onmisbaar in het cricketteam en de rugbyploeg bestaat voor een kwart uit 'buitenlanders'. Binnen het wielrennen zouden Bradley Wiggins (geboren in Gent) en Chris Froome (Kenia) zakken voor het 'geboortecriterium'. Zelfs Mark Cavendish is buiten het Verenigd Koninkrijk geboren. De sprinter komt van het eiland Man, een kroondomein.

Echter, dat de Britten gaarne bereid zijn om genaturaliseerde buitenlanders enthousiast te omarmen bleek bij de volksvreugde over de Britse-Somaliër Mo Farah tijdens de Olympische Spelen.

Nadat zeiler Ben Ainslie vorige maand Team USA aan een wonderbaarlijke overwinning op Nieuw-Zeeland had geholpen schreef een lezer van The Daily Telegraph: 'Misschien moet Roy Hodgson (coach van de Engelse voetbalploeg, red.) Lionel Messi vragen of hij ons wil helpen bij de kwalificatie voor en het winnen van het aankomende wereldkampioenschap...'

Het was ironie met een serieuze ondertoon. Kijk naar Januzaj, de Belgisch-Albanese Messi. De heersende mening is dat Januzaj in een wit shirt met de drie leeuwen een stap te ver is. Er is een verschil tussen Farah die Engeland beschouwt als zijn nieuwe vaderland sinds hij Djibouti als 8-jarige was ontvlucht en Januzaj wiens komst een carrièrestap is.

De voorzichtige interesse van de FA in Januzaj toont ook iets anders aan, namelijk een tekort aan eigen talent. Langzaam worden de gevolgen duidelijk van alle 'No ball games-bordjes' in de volksbuurten. Wayne Rooney wordt alom gezien als de laatste der straatvoetballers. Hij negeerde dan ook de verbodbordjes in Croxteth, een wijk in Liverpool waar regels sowieso amper gelden.

De Engelse voetbalbond kijkt al jaren met zorg naar de invasie van buitenlanders in de Premier League. Een selectie bestaat gemiddeld voor de helft uit niet-Engelsen, terwijl nog eens 10 procent uit Schotland, Wales of Noord-Ierland komt. Bij de topclubs is het aandeel buitenlanders nog groter.

In het gloriejaar 1966, toen Engeland de wereldtitel veroverde, bestond de hoogste afdeling voor driekwart uit Engelsen. Voor de FA is de verleiding groot om gebruik te maken van al dat exotisch talent op Engelse bodem. Critici, zoals Wilshere, vinden dat de nationale ploeg daarmee haar karakter verliest. Maar als het leidt tot de wereldtitel zullen weinig Engelsen er wakker van liggen.

undefined

Meer over