Wotherspoon vergooit kans op eerste meters

Als vandaag de olympische titel op de 500 meter wordt vergeven, zal de snelste man die dit seizoen over het ijs scheerde, zeker niet op het podium stappen....

Eens te meer werd duidelijk dat de 500 meter een mentaal gevecht is waar reputaties in een fractie van een seconde aan diggelen kunnen vallen. Met vijf zeges in acht 500 meters in dit seizoen gold Wotherspoon als uitgesproken favoriet voor de olympische titel, maar maandag werd zijn droom verstoord toen hij kort na de start met de punt van zijn linkerschaats in het ijs haakte en op zijn snuit viel.

Casey FitzRandolph, die deel uitmaakt van de sprintersclan van coach Sean Ireland die dit seizoen op het ijs regeert, had de druk op zijn trainingspartner ook flink opgevoerd. Na een magistrale rondvlucht door de Olympic Oval, met een slechts zelden vertoonde opening van 9,44 op honderd meter, liet de Amerikaan 34,42 aantekenen. De kloof naar de nummer twee in het tussenklassement, de Japanse titelverdediger Shimizu, is maar liefst 19-honderdste seconde.

Van de drie Nederlandse troeven kon slechts Gerard van Velde het spoor van de favorieten volgen. De routinier van het peloton overtrof zichzelf opnieuw (34,72 - Nederlands record) en gaat vandaag als nummer vier de finale in. Erben Wennemars en Jan Bos, tijdens de WK sprint nog derde op de 500 meter, wisten niet door de 35-seconden barrière te breken. Met tijden van respectievelijk 35,00 en 35,14 zijn beiden uitgeschakeld voor de hoofdprijzen.

Tevredenheid sprak uit de analyse die Van Velde van de eerste dag maakte. 'Ik rijd voor de tweede keer in mijn leven een Nederlands record, dan kun je niet zeggen dat je het slecht doet. Ik zit er goed bij. Het is wel heel moeilijk ijs. Als je op deze baan te veel risico neemt, lig je zo op je snufferd.' Bos, die in de laatste rit tegen Wotherspoon reed, keek zuur. 'Na een paar meter zag ik Wotherspoon naast mij vallen, dat leidt af. Het enige wat ik nog kan doen, is mijn tweede 500 meter volle bak rijden.'

FitzRandolph en Shimizu zijn reguliere bezoekers van het ereschavot. Dat geldt niet voor de nummer drie na de eerste race, de Amerikaan Kip Carpenter. De 22-jarige sprinter meldde zich dit seizoen aanvankelijk aarzelend aan het front, om pas kort voor de Spelen het achterste van zijn tong te laten zien. Twee weken voor het vuur in Salt Lake City werd ontstoken dook hij voor het eerst onder de 35 seconden.

Van de fameuze troika uit Calgary (Wotherspoon, Ireland en FitzRandolph) wist alleen FitzRandolph zijn faam waar te maken. Met een zesde plaats in de tussenstand bleef ook Michael Ireland onder zijn gebruikelijke niveau. In de aanloop naar de Spelen toonde het illustere trio zich schier onverslaanbaar. Van de 24 podiumplaatsen die in de aanloop naar Salt Lake City verdeeld werden bij sprintwedstrijden, eisten Wotherspoon, Ireland en FitzRandolph er 16 op.

FitzRandolph gaf de laatste maanden blijk van gestage progressie en stalen zenuwen. Een week voor de olympische race had de 27-jarige sprinter uit Madison, Wisconsin tijdens een trainingswedstrijd in Calgary reeds blijk gegeven van zijn ambities en vorm. Met 34,59 liet hij daar de tot dan snelste tijd van het seizoen aantekenen. Bij de WK sprint in Hamar deelde hij met Shimizu de winst op de 500 meter.

Vandaag kan FitzRandolph zich in eigen land onder de levende legendes scharen door als eerste sprinter sinds Eric Heiden in 1980 het voor Amerikanen meest prestigieuze schaatsnummer te winnen. Hij zou de vijfde Yankee in de historie kunnen worden die dat kunstje flikt. Charles Jewtraw (1924), Jack Shea (1932), Kenneth Henry (1952) en zoals gezegd Eric Heiden gingen hem voor. Zij konden in hun tijd volstaan met één sprint. Sinds de vorige Winterspelen in Nagano word de 500 meter echter via twee manches beslist.

Hoewel het wereldrecord (34,32) van Shimizu intact bleef, bleek het ijs van de Utah Olympic Oval ook op de derde dag van het olympische schaatstoernooi van magische kwaliteit. Zeven sprinters doken onder de 35 seconden. Een week voor het olympisch toernooi voorspelde de Canadese coach Sean Ireland dat volgens hem drie mannen in staat zouden zijn het wereldrecord te kraken, Shimizu, Wotherspoon en FitzRandolph.

De kans dat de grens vandaag alsnog verlegd wordt is reëel. Bevrijd van de eerste zenuwen komen sprinters vaak bij hun tweede poging tot een verbetering van hun prestatie. Als dat scenario zich vandaag herhaalt, komt de grens van 33 seconden zowaar in zicht.

Meer over