Wolkers smult van olympisch schaatslijf

Dat lijf! Maar vooral: dat gezicht! ‘Zo humaan, zo van elke ijdelheid gespeend, zo’n klassiek Grieks beeld.’...

Jan Wolkers hoefde niet lang na te denken toen de spoorwegen hem vroegen naar zijn olympische hoogtepunt in dichtvorm. De inspiratie was een vergeeld krantenknipsel met daarop een foto van schaatser Gerard van Velde, die met ontbloot bovenlichaam en vol ongeloof staart naar het scorebord. Met een wereldrecord is hij zojuist olympisch kampioen 2002 op de duizend meter geworden.

Samen met acht andere gedichten zal Wintervlucht in de aanloop naar de komende Winterspelen in Turijn in alle stations komen te hangen. Het initiatief van de NS en Poetry International past in een traditie, aldus olympisch historicus Ruud Paauw. Van de Spelen in 1912 tot die in 1948 waren er ook gouden plakken te verdienen in de schone kunsten. Uitgerekend Pierre de Coubertin werd de eerste olympisch kampioen poëzie. Onder pseudoniem had de oprichter van de moderne Spelen Ode aan de sport ingestuurd, waarvan pas na zijn dood de herkomst werd vastgesteld. ‘Oh sport, jij bent de vreugde! Zodra jouw roep weerklinkt, verheft het lichaam zich in zaligheid.’

Jan Wolkers kan aan deze verheven toon tippen, andere deelnemers zagen er vooral de lol van in. Gevraagd naar zijn olympisch hoogtepunt komt Kees ’t Hart met een ode aan het excuus. Hij blikt daarin vooruit naar de Zomerspelen en de zin ‘De hulpscheidsrechter sprak slechts Chinees’, zal volgens ’t Hart in Peking het mooiste excuus worden.

Ingmar Heytze zocht naar de raarste sport en kwam uit bij curling. ‘Graniet dat over ijs glijdt en dan er achteraan hollen met een bezem. Die sport blijkt dus al vier eeuwen oud te zijn, maar wie heeft dat ooit bedacht?!’

Meer over