Witte illegalen

NEDERLANDSER kan het niet. Nu de landelijke politiek zich steeds verder ingraaft in het asielbeleid, wordt een commissie van wijze mannen benoemd om licht in de duisternis te brengen....

De bewindsman blijft verantwoordelijk. Hij bepaalt wie mag blijven en wie wordt uitgewezen. Alle betrokkenen waarschuwen voor te hooggespannen verwachtingen. Wie rekent op honderden verblijfsvergunningen, zit ernaast.

In totaal gaat het om een groep van ongeveer 900 witte illegalen. Mensen die al jaren in Nederland verblijven, sociale premies en/of belasting hebben betaald, maar die nooit toestemming hebben gekregen om te blijven. De overheid wist dat ze er waren, ze draaiden volop mee in de samenleving, dus is het onredelijk hen nu het land uit te wijzen, vinden de illegalen niet geheel ten onrechte.

Staatssecretaris Cohen is evenwel met handen en voeten gebonden. Hij zou misschien wel ruimhartig willen zijn, maar hij zit met een Tweede Kamer die dat niet wil. Die heeft willens en wetens bepaald dat deze groep witte illegalen weg moet, hoe spijtig ook.

Bovendien heeft een deel van de groep begin dit jaar met een hongerstaking geprobeerd een verblijfsstatus af te dwingen. Dat wapen geeft aan dat de nood hoog is gestegen - niemand hongert voor zijn lol - maar het werkt averechts in politiek Den Haag. Want een politicus die onder druk van een hongerstaking toegeeft, zwicht voor chantage.

De simpele constatering dat Cohen klemzit, is echter niet voldoende. Op dit moment hongeren vijftien Turkse vrouwen in Amsterdam en in Den Haag biedt de Agneskerk weer onderdak aan witte illegalen. De burgemeesters van deze gemeenten kijken eveneens naar Den Haag. Cohen mag dan politiek klemzitten, de steden moeten een oplossing zien te vinden voor de hongerende illegalen.

Met hun plan hebben Cohen en de burgemeesters de politiek extra speelruimte verschaft. Als Cohen besluit de witte illegalen uit te zetten, heeft hij rugdekking van de burgemeesters. Als hij een groep laat blijven, weet hij zich gesteund door prominenten van alle grote partijen.

De enigen die nauwelijks beter worden van het compromis, zijn de witte illegalen zelf. De belofte dat wéér een commissie naar hun papieren kijkt, brengt hen niet verder. Zelfs als Cohen over zijn hart strijkt en een aantal laat blijven, wacht voor velen nog altijd uitwijzing.

De echte oplossing voor dit probleem is een generaal pardon. Herbeoordeling van de dossiers levert niks op, want de status van deze groep mensen is al uit en te na onderzocht. Het komt nu aan op de politieke moed om genade voor recht te laten gelden.

Meer over