'Willie Nelson? Nee joh, dat is Doug Sahm'

Vijf was hij toen hij voor het eerst een gitaar vasthield, en DOUG SAHM was direct verslaafd. Inmiddels is hij opa, maar nog steeds niet klaar met de muziek....

NICOLINE BAARTMAN

MET een baseballpet op, in een gewoon kloffie dat iedereen overal draagt, gaat hij als anonymus op in het straatleven. Maar als Doug Sahm zich uitdost als Doug Sahm, 'een hippie die r & b speelt en er uitziet als een cowboy', dus met hoed en laarzen en alles erop en eraan, dan wil er nog wel eens iemand een kreet van herkenning slaken: 'Hee, daar is Willie Nelson' En dan is er meestal wel eentje in de buurt die het beter weet: 'Nee joh, dat is Doug Sahm.'

Gitarist-componist-zanger-bandleider Doug Sahm (56) is in Utrecht in zijn hoedanigheid van bluesman. Met zijn Last Texas Blues Band (met blazers Spot Barnett en Rocky Morales) sluit hij komende nacht de Blues Estafette in Muziekcentrum Vredenburg af.

Hij is de man van The Sir Douglas Quintet en van beathits als Mendocino en She's about a mover. Met glanzende oldtimers Flaco Jimenez, Freddy Fender en Augie Meyers vormt hij sinds 1989 de gelegenheidsformatie Texas Tornados ('zeg maar de Greatful Dead van de Tex-Mex'). Maar hij speelt ook country, en blues dus. Of hij organiseert een festival, een Texas Festival - volgend jaar zomer misschien hier in Nederland?

Doug Sahm, geboren in een 'heel gewoon gezin' in San Antonio, is een rusteloos type.

Zoals hij van de hak op de tak springt wanneer hij aan het woord is, van Billy the Kid gaat het in een adem door naar Monica Lewinsky, 'allebei soap-opera', zo hupt hij ook met groot gemak heen en weer tussen verschillende muziekstijlen.

Hij is een liefhebber van honkbal, maar ook van koffiemokken; jazeker, Doug Sahm, die 'cosmic cowboy', verzamelt koffiebekers. Afwisselend woont hij in Austin, Texas en in Vancouver, Canada, als hij tenminste niet op reis is. Hij is weinig contemplatief van aard, zegt hij, wel tuft hij graag wat rond in de auto, 'dan kom ik tot bedaren en kan ik nadenken'.

De muziek is hem komen aanwaaien. Zijn opa, die hij nooit heeft gekend, zat in een Texaanse hoempa-band, en zijn ouders waren echte music lovers. Nog maar vijf was hij, toen hij voor het eerst een gitaar aanraakte. Die hing bij een buurvrouw thuis aan de muur. 'Dat ding was voor mij als de Taj Mahal! Ik weet nog dat zij even de kamer uit was en dat ik opstond en 'm heel voorzichtig pakte.'

Maar Doug werd betrapt en kreeg op zijn donder. 'Ik moest het netjes vragen, zei ze. Zij heeft me toen voorgedaan hoe je een D-akkoord pakt en ik was meteen verkocht, verslaafd.

'Wist je dat Mendocino in D staat?'

Little Doug Sahm ging de planken op, trad op in strip joints toen andere jongens nog een korte broek droegen, en werd 'vroeg wijs'. In San Antonio zag hij de grote country-sterren optreden, maar ook Junior Walker en James Brown. Hij deed vervolgens z'n best op Elvis te lijken, in de jaren zestig kwamen mersey-beat en flower power op zijn pad; even week hij uit naar San Francisco.

En nu hij opa is, is hij nog steeds niet klaar met de muziek. Dat hij niet indut, komt ook door zijn zoons, zegt hij. Allebei musici: de een maakt deel uit van de Meat Puppets te Seattle, de ander speelt gitaar in de huidige versie van The Sir Douglas Quintet.

'Wij en de kids', zegt Doug Sahm trots, want ook de zoon van zijn maatje Augie Meyers, de befaamde toetsenist, doet mee; die drumt. 'Augie' is heel ziek geweest, maar nu is hij gelukkig weer aan de beterende hand. Binnenkort gaan ze weer een cd opnemen met de Texas Tornados, en dan gaan ze volgend jaar gevieren op tournee. Zo rolt Doug Sahm van het ene project in het andere.

Onlangs kwam op een Nederlands label, Munich Records, zijn nieuwe cd uit. Op Get a life zijn behalve Augie en Clay Meyers, Doug Sahm zelf en alterego's Doug Saldaña en Samm Dogg, ook The Gourds te beluisteren: een jong bandje uit Austin, dat hij in België voor het eerst hoorde en waarmee hij via zijn Nederlandse platenbaas in contact kwam.

Het is niet voor niets dat Doug Sahm nog steeds zo dol op Nederland is. Goodbye San Francisco - Hello Amsterdam, dat ook op de nieuwe cd staat, schreef hij dertig jaar geleden al. Amsterdam is 'helemaal het einde, met het Rijks en het Van Gogh'.

'En Freddy Fender zegt altijd: ''Ik hou van dat land, je krijgt er tenminste bloemen bij leven en welzijn''.'

Nicoline Baartman

Doug Sahm & The Last Texas Blues Band. Blues Estafette, Vredenburg Utrecht. 21 november, vanaf 15 uur, met onder meer Al Garrett, Bettye Lavette, Roscoe Shelton.

Meer over