Wierooksetje

Een vriend van mij was, zoals je doet in deze tijd van het jaar, naarstig op zoek naar een Bed & Breakfast om de Kerst te ontvluchten, of misschien Oud en Nieuw, of de gehele maand januari. Een volstrekt natuurlijke bezigheid.


'Maar het probleem met al die sites van bed & breakfasts', fulmineerde hij - het schuim stond bijna aan zijn lippen - 'is dat er alleen nog maar foto's van details op staan!'


Met deze observatie raakte hij een diepe snaar bij mij, een zenuw zelfs, een zenuw die tijdens de vele uren, dagen, weken die ik per jaar verstrikt ben in het zoeken naar vakantiebestemmingen, overprikkeld was geraakt.


Google je een gezellige B&B in Lille, of een huisje aan het strand van Schiermonnikoog, of een haciendaatje in Portugal en verwacht je foto's aan te treffen van een, hopelijk, zonovergoten, witgepleisterd gebouwtje en een interieurshot van een riante kamer met een brandende open haard, dan kom je van een koude kermis thuis.


Op de gemiddelde site van de vakantieaccommodatie die zichzelf modern noemt, krijg je de volgende plaatjes. Een close-up van een croissant. Een lopende designkraan. Een bord met een schuimige omelet erop. Twee flesjes badschuim naast elkaar. Een kaas onder een stolp. Een vaas met van die IKEA-stokken erin. Een boeddhabeeldje. Nog een boeddha. En nog een boeddha, deze met een rokend wierooksetje ernaast. Een bord met (echt waar) tien plakken ham erop. Een oud tafeltje met daarop een groot boek over de stad Utrecht. Een bakje met twee veren. Een pot met (ongetwijfeld geurige) lavendel. Een close-up van het bordje 'Bed & Breakfast' dat aan de gevel van de Bed & Breakfast hangt.


En als ze dan in ieder geval nog de belángrijke details zouden vastleggen. De mondgeur van de eigenaresse. Het bordje op de wc met daarop de mededeling dat je 's nachts niet mag doortrekken. De doorgezakte veren van het bed. De haren van de bordercollie die door het hele huis loopt. De collectie enge glaskunst. De ietwat schimmelige wisser in de douchecabine die je na elke wasbeurt dient te gebruiken. De zweterige 'kloosterkaas' die je bij het ontbijt krijgt.


Nee, dat zie je niet op die foto's. En verder dus ook niet de buitenkant van het gebouw waar je in zult logeren, of de slaapkamer, van wand tot wand. In plaats daarvan zit je, tijdens de studie die aan je weekendje weg voorafgaat, urenlang naar close-ups van goed uitgelichte glaasjes jus d'orange te kijken.


De vriend die alsmaar geen geheel beeld van zijn potentiële logeeradressen te zien kon krijgen, is op Google Street View gaan kijken. Ik vond dat een goed idee.


WiBra

Meer over