Wiedoetwat

Wie wast af, wie zet de vuilniszak buiten en wie stofzuigt? Vandaag de toekomstige burgemeester van Leeuwarden Geert Dales en zijn partner Rinze de Vries....

Het moet niet ongezellig zijn om die twee zaterdag aan de schoonmaak te zien: de nieuwe burgemeester van Leeuwarden en oud-wethouder van Amsterdam Geert Dales, en Rinze de Vries, controller bij de AVRO. Dales beneden, met de stofzuiger. '1000 Watt, hersens op nul.' Hij vindt het wel aangenaam, eerlijk gezegd. En De Vries boven, het bed verschonend; een dweiltje door de badkamer en de wc halend.

Sinds de laatste schoonmaakster de deur uit is, omdat ze een fruitschaal van de bekende keramist Geert Lap in de vaatwasser had gezet en met een schuursponsje de ruiten te lijf was gegaan, doen de heren het zelf, het huishouden. En de rolverdeling heeft zich langzaam uitgekristalliseerd.

De keuken, met zijn indrukwekkend lange aanrecht, is proper. Om niet te zeggen smetteloos. De klep van de gasfornuis is dicht. Een korte inspectie leert: ook eronder is het sprankelend wit. 'Geert heeft het graag schoon', zegt Rinze de Vries. De glimlach erbij is een toegeeflijke.

Hij kookt, Rinze. Omdat hij het leuk vindt, dat helpt. Maar ook omdat hij meestal eerder thuis was. 'We wassen samen af', zegt Rinze. 'Ik was.' 'Ik droog', zegt Geert. 'Zie het zo', zegt De Vries, 'alles wat warm is en lekker ruikt, doe ik.

Afwassen, met blauwe Dreft. De was in de machine, de was in de droger.'

In het huishouden van deze twee werkende mannen heeft alles een vaste plek. Je moet niet naar de spullen hoeven zn, dat kost tijd. Zij hebben ook ieder hun eigen stoel aan de keukentafel, een vaste fauteuil bij de haard. Ieder heeft een eigen kant in bed, een verdeling die ook in hotelkamers

wordt aangehouden. Gerust stellend en overzichtelijk.

Op zaterdag gaat Rinze nog even door de koelkast blik op de houdbaarheidsdata, de laatste slappe komkommer eruit. En daarna samen naar Albert Heijn. Na het stofzuigen 's middags pakt Geert Dales de mop, want ze hebben een plavuizen vloer. Niet zo'n mop met Beatlehaar, maar een echte sponzen. Eentje die je kunt uitknijpen. 'Toch een soort escapisme', legt Dales uit, 'moppen. Even niet aan werk denken. Even uitstel van het stukken lezen, en toch met het mooie gevoel dat je iets tot stand brengt.' 'Ja, met Andy Euca lyp tus', voegt De Vries eraan toe, met een gelukzalig gezicht. 'Dan rhet ook zo schoon.'

Rituelen. Aan het eind van de zaterdag samen aan de keukentafel. Alles om hen heen blinkt en geurt. Borreltje erbij een Beer en burg uit de diepvries. De avond is voor hen twee.

Nou goed, lichte irritaties. Natuurlijk zijn die er. Geert Dales is de man van de vuilniszakken. Maar Rinze stopt ze te vol. 'Nog even lekker aanstampen', zegt Dales, 'zodat ie scheurt.'

'Ach welnee', roept De Vries. 'Maar wat Geert doet Zo'n wit bindertje eromheen, dat alweer heeft losgelaten voor je het tuinpad af bent. Ik leg er tenminste een stevige knoop in. En de vuile vaat in de gootsteen zetten, ook zoiets. Zodat je er niet meer bij kunt.'

Het issue afwasmachine. Ze hadden er een. Maar van Dales hoeft het niet meer. 'Vre se lijke ondingen zijn het. Zo'n apparaat staat een uur te ratelen, je glaswerk en je porselein komt er dof uit. En nog nat bovendien. En omdat je met zijn tweebent, krijg je hem niet vol, zodat je er steeds weer dingen uit moet halen, vuil en wel, die je nnodig hebt.'

'En toch wil ik er straks weer een', zegt Rinze de Vries, 'in Leeuwarden. Een kleintje.'

'Hum', zegt Geert Dales.

Maar dat was het wel. Meer knelpunten zijn er niet in het huishouden Dales-De Vries. 'Nee, Rin ze is een fantastische man', zegt Dales. 'Schrijft u dat maar op.'

'Hum', klinkt het ditmaal uit de hoek van Rinze de Vries. En met een triomfantelijk knikje schenkt hij de kelkjes nog eens vol.

Meer over