Wie hard fietst in Frankrijk is meteen verdacht

Zelfs tegen het decor van de Promenade des Anglais in Nice - de Middellandse Zee flirt, de palmboom wuift, de zon schijnt - ja zelfs dan kan het leven van een ploegleider een bezoeking zijn....

'Waarom moet elke goede prestatie van een wielrenner ineens verdacht zijn?', bromt de Raboploegleider. Zijn kopman, Michael Boogerd, wint vandaag Parijs - Nice, de plaatsen twee, vijf en zes zijn ook al voor zijn ploeg, en nóg is het humeur niet zonnig.

Het evenement dat vergeten moet worden (de Tour de France van vorig jaar, de Tour Dopage) blijft alles en iedereen in de wielerwereld maar achtervolgen en Van Houwelingen wordt daar onpasselijk van.

Vrijdag was er het gerucht dat de rennersbus de avond tevoren door de Franse politie was aangehouden en binnenstebuiten was gekeerd. O ja, pff, hebben we óók nog gehad, zucht Van Houwelingen.

De zee wenkt op twintig meter afstand en daar zijn ze niet te zien, maar volgens Van Houwelingen stikt het in Frankrijk van de kwallen. Zolang duidelijk is dat zijn kopman Michael Boogerd Parijs - Nice gaat winnen, en dat is al dagen het geval, zo lang 'zeurt' (Van Houwelingen) de Franse pers over het 'opvallend sterk presteren' (Franse tv, kranten) van de Raboploeg in deze achtdaagse ronde.

Van Houwelingen: 'Mag je niet meer winnen in het wielrennen, of zo?'

Inderdaad blijkt in Parijs - Nice dat de Nederlandse wielerequipe, de nummer drie van de UCI-wereldranglijst, veel te sterk is voor de concurrentie maar die constatering is, wat de Franse pers betreft, niet lovend bedoeld. 'Opvallend' sterk is Rabo, vindt deze. Dat Boogerd zo goed is wordt algemeen als normaal beschouwd, maar al die andere pupillen van Van Houwelingen...

Men moet op de lippen bijten om nog nét niet dat fameuze, drieletterige woord, uit te spreken waarmee het wielrennen de laatste jaren steevast in verband wordt gebracht.

Van Houwelingen zou deze zondag graag een ander fameus - althans in het Nederlandse taalgebied - drieletterig woord willen uitspreken om zijn woede te uiten over de verdachtmaking dat zijn renners allemaal EPO-gebruikers zijn. Hij kiest voor nette taal: 'Als vooral die Franse tv eens behoorlijk zijn werk doet dan zouden ze misschien kunnen begrijpen waarom onze ploeg er hier met kop en schouders bovenuit steekt.'

Het is namelijk heel simpel, vindt hij: 'Wij zijn hier met vijf renners uit de topvijftig van de UCI. Boogerd, Van Bon, Zberg, Den Bakker en Sörensen. Vijf! Kijk nou eens naar de andere ploegen die Parijs - Nice rijden. Logisch toch dat wij hier veruit de sterkste zijn.'

Het is, kortom, helemaal niet zo'n prestatie dat Michael Boogerd de Koers naar de zon als winnaar afsluit? Van Houwelingen moet flauwtjes lachen. Echt lachen zit er deze morgen even niet in, zo geïrriteerd is hij over de almaar aanhoudende suggestie dat zijn renners niet helemaal zuiver 'geprepareerd' zouden zijn op deze Parijs - Nice.

Bijval krijgt Van Houwelingen van Gilbert Duclos-Lassalle, de keienkoning van weleer, die in Parijs - Nice als wedstrijdleider fungeert: 'Rabo domineert hier niet zomaar. Is iedereen vergeten dat het één van de sterkste ploegen ter wereld is? Parijs - Nice is een voorbereidingskoers. De ene ploeg komt beter voorbereid aan de start dan de andere.'

Zo is het en niet anders, vindt ook Van Houwelingen. Dat Michael Boogerd Parijs - Nice wint is normaal: 'Hij was duidelijk de sterkste. We hebben het hier wel over de nummer vijf van de UCI-ranglijst en de nummer vijf van de laatste Tour, hé!' Dat de hele Raboploeg goed voor de dag kwam is 'leuk'. Vooral de Belg Wauters blonk uit, vindt de ploegleider.

'Verdacht sterk' zou de ploeg pas geweest zijn wanneer bijvoorbeeld zaterdag, in de koninginnerit naar Valberg, plotseling alle Rabo's sterke klimmers bleken te zijn. 'Jongens als Den Bakker en Wauters haakten in de klim af waar ze normaal gesproken altijd afhaken. Dat Boogerd en Zberg meekonden was logisch.'

Wint er eens een Nederlander deze mooie, prestigieuze rittenkoers (Joop Zoetemelk was twintig jaar geleden de laatste), wordt er wéér gezeurd over doping en aanverwant gedoe. Het is niet echt prettig koersen in Frankrijk, vindt Van Houwelingen. Dan krijgt de zon deze zondagmorgen plots alsnog vat op hem: 'En nu ga ik blij zijn met onze zege!'

De eerste Parijs - Nice na de Tour Dopage is in een rustig tempo afgewerkt. Geen dag kwamen de renners ook maar in de buurt van het snelste schema. Dus? Altijd biedt het wielrennen stof tot speculatie.

Dat Virenque in zijn eerste koers van het jaar vaak met de besten meeging (in de bergrit van zaterdag greep hij nét naast de dagzege) wordt door de Franse tv allerminst verdacht bevonden. 'De renaissance van Virenque!', juichen de zondagkranten.

In de zaterdagse klim naar Valberg poetst het lievelingetje van het Franse wielerpubliek het imago weer eens op. Op het wegdek van de klim staat opvallend vaak zijn naam gekalkt. Altijd in hetzelfde handschrift, altijd met een getekend hartje erbij. 'Da's het handschrift van zijn moeder', weet een Franse cameraman uit Nice heel zeker.

Meer over