Werkdrift

Bij gebrek aan fatsoenlijke films op de Nederlandse zenders, houden we het vanavond bij Arte en TV5. Het programma begint met Romy Schneider. Die had aan het einde van haar leven een ongelooflijk werktempo: per jaar speelde ze steevast in twee of drie films achter elkaar, zonder dat het publiek Romy-moe werd. Zo draaide ze in 1980, twee jaar voor haar dood, La mort en direct, Fantasma d'amore, en de film die vanavond op Arte wordt vertoond: het luxueus aangeklede melodrama La banquière. Parijs, 1929: de biseksuele, standvastige Emma Eckhert (Schneider) is een bijzondere verschijning in het mannendomein van de Franse bankierswereld en maakt zich met haar talent voor speculaties zowel geliefd als gehaat. Jean-Louis Trintignant, Claude Brasseur en Jean-Claude zijn de mannen die Eckherts pad niet altijd even soepel kruisen, maar natuurlijk draait de film toch vooral om La Schneider.

Over werkdrift gesproken: de weelderige muziek die Ennio Morricone voor La banquière schreef, was één van de maar liefst veertien composities die hij in 1980 verwezenlijkte. Het was zeker niet zijn slechtste of meest routineuze klusje van dat jaar. Wie Morricone voornamelijk met de mondharmonicasolo uit Sergio Leone's Once Upon a Time in the West (1968) associeert, zou eens moeten luisteren naar de zwoel-duistere harmonieën die hij in deze film optrekt, compleet met melancholieke vioolsolo's, onzekere fluiten en kwinkelerende vrouwenstemmen.

La banquière (Francis Girod, 1980)

Arte, 20.15-22.20 uur

L'ami de mon amie

(Eric Rohmer, 1987) Dit genoeglijke hoogtepuntje uit de (Franse) filmgeschiedenis speelt zich ook af in Parijs. Gemaakt door een regisseur die een diepgaande, zich in scherpe dialogen uitende interesse in zijn personages paart aan een groot inzicht in de manier waarop ze in beeld gebracht moeten worden. In eenvoudige ensceneringen, op fraaie locaties en in natuurlijk of juist kunstmatig licht, dat het natuurlijke feilloos nabootst en op de voet gevolgd door een attente, op een vloeiende montage gerichte camera.

In L'ami de mon amie is de jonge Blanche nog niet goed en wel naar een buitenwijk van Parijs verhuisd of ze belandt al in romantische verwikkelingen. Ze raakt bevriend met de vrolijke Léa en wordt vervolgens, zoals de titel al verraadt, verliefd op diens vriendje Fabien. De film, met een onnadrukkelijke hoofdrol voor de kleur blauw, is het zesde en laatste deel uit Rohmers reeks Comédies et proverbes: luchtig dwarrelende praatfilms over het gekonkel van de liefde, gemaakt naar de klassieke theaterwetten van eenheid van tijd, plaats en handeling. Zoals altijd wordt er gespeeld door nog onbekende acteurs, want, vond Rohmer, 'met sterren zou ik me zoveel minder een schepper van nieuwe persoonlijkheden voelen'.

Arte, 01.30-03.10 uur

Piano panier

(Patricia Plattner, 1989) Producente en documentairemaakster Patricia Plattner volgt in haar regiedebuut twee jonge vrouwen op het pad van de liefde. Marie is maar net weg bij haar getrouwde minnaar en neemt de uitnodiging aan om met haar vriendin Pipa wat tijd door te brengen aan de Portugese kust in de zomer. Pipa gaat trouwen, maar heeft twijfels. De actrices zijn op dreef, hun hartsaangelegenheden worden met zuidelijke flair gebracht. De vermaarde kunstfilmproducent Paolo Branco speelt een gastrolletje.

TV5, 00.05-01.40 uur

Meer over