VerslaggeverscolumnIrene de Zwaan

Welkom in de wondere wereld van virtuele SM

null Beeld

Als journalist ontvang ik geregeld persberichten van marketingbureaus die geheel op eigen kracht een ‘nieuwe trend’ hebben ontdekt. Deze vorm van sluikreclame belandt linea recta in mijn prullenbak. Maar dit keer blijft mijn oog wat langer hangen. ‘Financial domination: online vernederen, Tikkie sturen en klaar is Kees’, luidt de kop. Even verderop: ‘Lichamelijk contact is er niet, het is puur een virtuele beleving.’

Jonge, aantrekkelijke vrouwen zouden volgens het bericht hun heil hebben gevonden in het online geld verdienen op sadomasochistische wijze. Deze vrouwen vernederen hun ‘geldslaven’ (‘subs’ in vaktaal) op sociale media en worden daar rijkelijk voor beloond. Zonder ook maar met een vinger aangeraakt te worden.

De trend is overgewaaid uit de Verenigde Staten, zegt een opgewekte stem aan de andere kant van de lijn als ik het 06-nummer bel dat onder aan het bericht staat. Het blijkt Ko Yang te zijn, een grootmeester in de erotische industrie. Ooit bedacht hij De Geile Gids, een soort marktplaats voor fysieke geneugten.

Volgens de Rotterdamse dominatrix Kate Winters is financiële dominantie veel meer dan een businessmodel. Beeld Irene de Zwaan
Volgens de Rotterdamse dominatrix Kate Winters is financiële dominantie veel meer dan een businessmodel.Beeld Irene de Zwaan

Financiële dominantie

Nu richt hij zich met zijn nieuwe erotische platform Snacc.nl onder meer op ‘findom’ (afgeleid van financiële dominantie): vrouwen kunnen zich hier aanbieden als dominatrix, wat toegang geeft tot de wonderlijke wereld van virtuele SM. ‘Het fenomeen bestond al langer,’ aldus Ko Yang, ‘maar heeft een vlucht genomen sinds de coronaperiode.’ Ter lering en vermaak verwijst hij me door naar het Twitteraccount @CashQueens_NL, waar Nederlandse dominatrixes zich profileren.

Ik zie bazig uitziende vrouwen in uitdagende lingerie via open Tikkies geld eisen, zodat ze hun lunch kunnen bekostigen. Of die broodnodige vakantie naar Ibiza. Ook zitten er filmpjes tussen van dominatrixes die ‘cashdrops’ organiseren: ontmoetingen op een openbare plek zoals een park, waar de mannen worden geacht geld voor haar voeten te leggen. In ruil daarvoor krijgen ze een paar stevige trappen in hun ballen. ‘I love both’, schrijft ene Queen Jess op Twitter. ‘The sound of my shoe against his balls and the sound of ‘Thank you Queen’.’

Gaat het hier om vrouwen die makkelijk geld willen verdienen? Of zit er een diepere gedachte achter? Onlangs schreef columnist Sander Schimmelpenninck in deze krant over ‘Beyoncéfeministen’: vrouwen die financiële afhankelijkheid zien als vorm van zelfbeschikking. Valt findom hier ook onder?

Paybacktime

‘Het voelt een beetje als paybacktime’, verklaart Kate Winters (26, niet haar echte naam), een ervaren dominatrix die ik ontmoet in een degelijke brasserie in Rotterdam. Haar zoete stem staat in schril contrast met haar moordende naaldhakken. ‘Voor alle keren dat een man vervelend tegen mij is geweest, kan ik nu vervelend terug doen. Dat ik daar ook nog voor betaald krijg, is fantastisch.’

Voor Kate is findom veel meer dan een businessmodel. ‘Het is een kink. Sommige mensen raken opgewonden van voeten, ik raak opgewonden van geld. Dat ik door een winkel kan lopen zonder de prijskaartjes te hoeven checken, geeft een enorme kick.’

De mannen vinden het op hun beurt opwindend om hun ‘godin’ – want zo zien ze haar – van alle gemakken te voorzien. Neem haar outfit: volledig betaald door haar subs, inclusief de zwarte leren tas die aan haar stoel hangt en waaraan een met Swarovski-diamanten ingelegd varkentje bungelt. Een verwijzing naar ‘paypig’, zoals de geldslaven wel worden genoemd. Op goeie dagen verdient ze duizend euro. Mannen met schulden of een bankrekening in het rood hoeven niet bij haar aan te kloppen. ‘Daar trek ik een grens.’

Locktober

Wie zijn haar subs? ‘Heel verschillend’, zegt ze. ‘Momenteel heb ik veel studenten, maar er zit ook een politicus tussen, een directeur, een beveiliger en een conciërge. Het zijn mensen met veel verantwoordelijkheden en stress in hun leven. Als je dan in de rol mag zitten van niets waard zijn, dan kun je die controle even loslaten. Dat is waar deze mannen naar op zoek zijn.’

Net als ik de wereld van findom denk te begrijpen, komt Kate met een ontboezeming. Het is Locktober, vertelt ze, en als toespeling daarop hebben twee van haar subs hun geslacht in een nauwsluitend kooitje gestopt. Kate beheert de sleutels, een maand lang. ‘Een van die mannen is verdwenen, ik heb nooit meer contact met hem gehad’, zegt ze. ‘Geen idee wat hij met het kooitje heeft gedaan.’

Ik zie opeens die man voor me, met een tangetje in de weer om het kooitje te verwijderen. Uitgespeeld als een gokker die zijn laatste cent in de fruitautomaat heeft gegooid. Of vermorzeld door het Beyoncéfeminisme, net hoe je het noemen wil.

Meer over