Column

Wel of niet naar de H&M?

Aaf Brandt Corstius
De H&M Kids in de Koopgoot, Rotterdam. Beeld ANP
De H&M Kids in de Koopgoot, Rotterdam.Beeld ANP

Het is lente, het ultieme excuus om nieuwe kleren te kopen. En daarbij stuit ik, net als vele anderen, op een probleem: gaan we nog naar de H&M of niet? Vorige week was ik in de speeltuin, waar drie jongetjes, onder wie mijn zoon, exact dezelfde H&M-joggingbroek aanhadden. Met de aanwezige moeders voerde ik een universeel gesprek, dat samen te vatten is als: 'Ik zou niet naar de H&M moeten, want ik ben een goed mens, maar ik ga wel naar de H&M, want alles is er zo goedkoop.'

Misschien is dit wel de ultieme vorm van slechtheid. Eerst het besef uitspreken dat je iets niet zou moeten doen ('O, wat erg, kinderhandjes, lage lonen, barre omstandigheden') en dan laten zien wat een eerlijk wezen je bent door toe te geven dat je het tóch hebt gedaan. Het zou beter zijn om - zoals de mensen die ik ook wel bij de goedkopelappenwinkels à la Wibra, Zeeman en H&M zie - je tas lekker vol te smijten en je suf te genieten van het feit dat je voor 35 euro je hele gezin in het nieuw hebt gestoken. Dan betoon je tenminste nog wat respect en dankbaarheid voor de kinderhanden uit lagelonenlanden, in plaats van diezelfde kleding te kopen en meteen uit te roepen: 'Ik had dit eigenlijk helemaal niet moeten doen!'

Het is net zoiets als op een feestje een stuk taart eten en dan de rest van de middag schreeuwen: 'Ik heb gezondigd!'

Enfin. Bij H&M hangen deze lente een heleboel meisjesjurken in het prijzenscala 5 tot 7 euro, met prints die ik absoluut niet kan weerstaan: lachende watermeloenen, citroenen met gezichtjes en kruipende tijgertjes. Mijn dochter trekt die jurken allemaal even graag aan, dus we hebben nu een hele verzameling.

Ik merk dat ik bij mezelf niet meer kan aankomen met het verhaal dat ik bij hoge uitzondering iets bij H&M heb gekocht, want er hoeft maar één lachende watermeloen op een kledingstuk te staan of ik heb het al afgerekend. Mijn gedrag probeer ik nu op andere manieren te verantwoorden. Zo check ik bij de volwassen kleren steeds heel druk op de etiketjes of het wel van de 'Conscious Collection' is. Geen idee waar dat conscious voor staat, maar het betekent 'bewust'. Ook roep ik steeds tegen iedereen dat je je oude kleren tegenwoordig naar H&M kunt brengen omdat zij die dan verwerken in nieuwe kleren (ook dit weet ik niet zeker, misschien gooien ze het gewoon in een klikobak). Laatste methode: ik weiger bij de kassa het tasje. 'Neenee, ik heb zélf een tasje bij me.'

Echt, de mensen die zelf een tasje bij zich hebben, die moet je het meest wantrouwen in het leven.

Meer over