Weg zon, weg licht, weg uitzicht

Jarenlang is actie gevoerd voor een geluidswal langs de A2 bij Maarssenbroek. Maar nu het definitieve ontwerp er ligt, is de schrik onder bewoners groot....

TEKST MICHIEL HAIGHTON

Meestal vinden inspraakrondes of volksraadplegingen over belangrijke zaken voorafgaand aan de definitieve besluitvorming plaats.

Niet in Maarssen.

Nadat een meerderheid van de gemeenteraad afgelopen juni akkoord ging met het collegevoorstel om langs de A2 bij Maarssenbroek een vijf kilometer lange, 45 meter brede en ruim twintig meter hoge geluidswal te plaatsen, mogen betrokken inwoners binnenkort alsnog aangeven of ze het enorme gevaarte eigenlijk wel willen hebben. En zo niet, wat ze dan wél voor een geluidswering wensen.

Want dat het lawaai van de A2 aangepakt moet worden, daar is iedereen het over eens.

De oppositiepartijen PvdA en Groen Links stellen voor dat het college de mogelijkheden gaat onderzoeken van een geluidsscherm. Een scherm is volgens de partijen veel minder ingrijpend voor de woonomgeving en bovendien effectiever dan een wal, omdat een scherm dicht langs de A2 kan worden aangelegd. En Rijkswaterstaat is toch al van plan het oude scherm te vervangen door een iets hoger scherm', zegt PvdAfractievoorzitter Erik van Esterik.

Wanneer en in welke vorm Maarssenbroek naar de stembus' mag om zich uit te spreken over de geluidswal of een scherm, is nog niet bekend. Dat moet nog worden besproken in de gemeenteraad. Wel is nu al duidelijk dat zich een grote raadsmeerderheid aftekent die vindt dat de inwoners het laatste woord moeten hebben.

Gezien de enorme weerstand die Maarssenbroekers tegen de wal hebben ontwikkeld, is de kans groot dat de gemeente Maarssen verstoken blijft van de hoogste en breedste geluidswal van Europa.

Frans Kouwenhoven zal er geen traan om laten. De 22 meter hoge geluidswal staat op nog geen 25 meter van zijn huis gepland. Om te visualiseren hoe hoog dat is, wijst hij naar de elektriciteitsmast die pal achter zijn huis staat. Ter hoogte van de spanningskabels eindigt volgens hem straks de wal. Weg zon, weg licht, weg uitzicht.'

Met dat laatste doelt hij op het smalle maar groene wandelpark dat tussen de A2 en de bebouwde kom is aangelegd. Bij aanleg van de 45 meter brede wal verdwijnt het park grotendeels. Als pleister op de wonde heeft het college daarvoor een wandelpromenade van vijf meter breed op de top van de geluidswal bedacht. Vanaf die plek hebben wandelaars vrij uitzicht op de huiskamer van Kouwenhoven. Weg privacy.'

Kouwenhoven is bestuurslid van de Stichting Inspraak Geluidswering Maarssen (SIGM). SIGM is een club van verontruste bewoners uit Maarssenbroek die zich sinds deze zomer verzet tegen de komst van de Berlijnse muur' in hun achtertuin. Een groot gedeelte van de huizen in Maarssenbroek zijn koopwoningen. De angst is dat het aangezicht van een twintig meter hoge geluidsflat niet bepaald prijsopdrijvend werkt.

Maar het zijn niet alleen de hoogte en de breedte waarover Kouwenhoven en zijn stichting zich zorgen maken. Vooral de compositie van de wal baart zorgen. Het gemeentebestuur wil de wal samenstellen uit 1,5 miljoen ton slakken AVI-materiaal: korrels van verbrand maar giftig huisafval. De keuze voor het afval is een centenkwestie: het afvalmateriaal kost namelijk geen geld, maar levert miljoenen euro's aan recyclinggelden op. De opbrengst hiervan kan de gemeente afrekken van de totale kosten voor de wal: circa 30 miljoen euro.

Om het lekken van zware metalen te voorkomen, wordt het afvalmateriaal driedubbel ingepakt. Ook heeft het college op verzoek van de raad beloofd een onafhankelijk onderzoek te laten uitvoeren naar de gezondheidsrisico's.

Maar nu al waarschuwen verscheidene deskundigen voor de risico's. In Nederland is deze bouwstof nog nooit eerder op zo'n grote schaal verwerkt, terwijl op verschillende plaatsen (A16, HSLZuid) al wel problemen zijn met het lekken van gif bij kleinere toepassingen.

Kouwenhoven is bang dat hij in zijn achtertuin straks uitkijkt op een gifbelt. En dat Maarssenbroek over een tijdje een tweede Lekkerkerk wordt. Nee, dan liever wat meer decibellen. Hij vindt het sowieso wel meevallen met de overlast van de A2. Als je binnen zit, hoor je er vrijwel niets van. De koelkast overstemt het lawaai.' Datzelfde geldt overigens voor zijn twee blaffende honden. Regelmatig moet Kouwenhoven ze met luide stem tot kalmte manen. EDUR!' CESAR!'

De verantwoordelijke wethouder voor de bestrijding van de geluidsoverlast in Maarssenbroek is Yvonne Smit van de VVD. Voor haar dreigt de wal uit te lopen op een persoonlijke en politieke nachtmerrie. Ze is de discussie over de wal inmiddels zo zat, dat ze deze portefeuille graag wil overdragen aan een van haar collega's. Maar die willen niet. Ondertussen ligt het voorbereidende werk al maanden stil, tot groot ongenoegen van de raad, die snel duidelijkheid wenst. Zo heeft de wethouder nog steeds geen aanvang gemaakt met het onafhankleijke onderzoek naar risicos van de het AVI-afvalmateriaal.

Zelfs haar eigen partij dreigt haar nu te laten vallen. Voor aanstaande maandag heeft de VVD een spoeddebat aangevraagd over de wal-kwestie. De partij wil duidelijkheid over de bestuurlijke verantwoordelijkheid' rondom de wal. Daarnaast stelt de VVD voor om, in navolging van PvdA en Groen Links, de bewoners van Maarssenbroek het laatste woord te geven.

Volgens fractievoorzitter Saskia de Vries heeft wethouder Smit zich weliswaar aan haar woord gehouden door met een oplossing op de proppen te komen die het lawaai van de A2 maximaal terugbrengt, maar moet naast de technische haalbaarheid ook de maatschappelijke aanvaardbaarheid' worden onderzocht.'

Wethouder Smit laat in een reactie gei rriteerd weten dat ze vasthoudt aan de wal. De meerderheid van de raad is daarmee akkoord gegaan. Als ik een nieuwe opdracht van de raad krijg, zien we wel weer verder.'

Meer over