Weg naar wereldtop begint in Utrecht

Terwijl zijn ploeggenoten schitterden in China, streed olympisch kampioen Mark Tuitert op de Vechtsebanen tegen subtoppers.

VAN ONZE VERSLAGGEVER JOHN VOLKERS

UTRECHT - Het 'echte' schaatsen, dat van de wereldbeker, is achtduizend kilometer verderop, in Harbin, in het noorden van China. In Utrecht lijkt het niet eens op winter, als daar zaterdagavond leden van de subtop en middenmoot van schaatsland Nederland zich verzamelen voor de Utrecht City Bokaal.

Olympisch kampioen Mark Tuitert is er bij, als een soort van fremdkörper. Voor het eerst in zijn lange carrière (sinds 1998) rijdt hij de sprintvierkamp om de City Bokaal. Hij had zichzelf een optreden in het verre, bitter koude China gewenst, dat is het minste wat een prof van zijn allure van zichzelf mag eisen.

Dat het niet zo is, zit hem 'knetterdwars'. Hij brak een week voor de officiële start van het seizoen, bij een trainingswedstrijd, een rib. Bij een valpartij in Thialf schoof zijn rechterarm terug van het opblaaskussen, direct de ribbenkast in. Hij kon drie weken niet lachen of niezen. Alles deed pijn.

Nu tovert Tuitert (32) een lach op het gezicht, als hij twee camerateams en vier journalisten aantreft op de Vechtsebanen, de semi-overdekte kunstijsbaan van Utrecht. 'Ja, ik had gedacht hier redelijk anoniem mijn wedstrijdje te kunnen rijden. Maar mooi dat jullie er zijn', zo opent hij zaterdag de avond.

Het is een haast intieme wedstrijd, met een wat andere setting dan een wereldbeker. 'Inner lane' is weer gewoon 'binnenbaan' voor de starter en speaker. Langs het ijs ontbreekt zijn nieuwe coach, Gerard van Velde. Nu staat daar invaller Dennis van der Gun van iSkate, die als het nodig is ook werkt voor het nieuwe sprintcollectief van Beslist.nl.

Tuiterts vrouw Helen van Goozen is meegekomen uit Roelofarendsveen. Een van zijn broers is komen kijken. Tussen de 500 en 1.000 meter zit de schaatser met zijn familie in de kantine. Ze worden niet gestoord. Niemand komt om een handtekening vragen. Olympische roem in Nederland blijkt beperkt houdbaar.

Hij rijdt deze wedstrijd in Utrecht omdat hij naar competitie snakt. 'Ik ben niet iemand die zo maar even uit het niets een vlekkeloze wedstrijd rijdt. Ik heb een aanloopje nodig. Een paar wedstrijden om weer constant te worden. Schaatsen is een coördinatiesport. Dat doe je niet zomaar even. Mijn eerste 500 was nog niet echt best. Twee handjes aan het ijs. Het ijs was zachter dan ik gewend ben. Maar de tweede afstand kwam ik er al doorheen. Die was stabiel in de bochten.

'Ik heb dit effe nodig. Ik heb zoveel getraind dit jaar. Dat voelt wel goed, maar er komt een moment dat je het in wedstrijden wilt omzetten.'

2012 was in competitief opzicht een rampjaar voor Tuitert. Hij reed maar één serieuze race in twaalf maanden. In de laatste dagen van 2011 schaatste hij op de NK sprint een matige wedstrijd en eindigde als achtste. Hij plaatste zich niet voor de WK sprint en de WK afstanden. Als invaller mocht hij uiteindelijk nog één wereldbeker, de ISU World Cupfinale in Berlijn, rijden. Hij werd daar derde op de 1.500 meter, ten teken dat de schaatsmijl hem nog altijd bijzonder goed past.

Dat was op 9 maart dit jaar. Daarna werd het stil, tot hij in mei die stilte verbrak met het vertrek bij zijn vaste coach Jac Orie. Tuitert verkoos een stevig contract bij Gerard van Velde. Hij voelde zich fantastisch in de aanloop naar het nieuwe seizoen. 'Ik had het op de rit. Maar die val heeft me teruggegooid.'

Zijn ploeggenoten Michel Mulder en Hein Otterspeer - nu mondiaal toonaangevend - verloren in de herfst op de 1.000 meter nog altijd van hun ervaren ploeggenoot. In echte competitie viel dat niet te bewijzen. Bij de NK afstanden die hij op last van zijn sponsor verplicht op de tribune bijwoonde voelde hij zich als 'een gekooide tijger'.

Die eerste echte wedstrijd komt nu na de jaarwisseling, op 5 en 6 januari, met de NK sprint in Groningen. Daar staat de zaak direct op scherp. Tuitert moet bij de topvier eindigen om zich te plaatsen voor de WK van eind januari in Salt Lake City. Hij zegt daarop te vertrouwen. Zijn staat van dienst vermeldt slechts één WK sprint, in 2009 in Moskou. 'Tot 2007 heb ik me altijd op allroundschaatsen gericht.'

Nu is de City Bokaal zijn werkterrein. Zaterdag zegt hij naar een overwinning te snakken. Die komt met de eerste 1.000 meter. Zondag plakt hij daar drie zeges aan vast, de 500 en de 1.000, plus de eindoverwinning. De voorbije twee jaar waren die voor Michel Mulder en Hein Otterspeer, daar wijst Tuitert nog even op. Alsof hij wil zeggen: de weg naar de wereldtop loopt via Utrecht.

undefined

Meer over