WEEKBLADEN

Kerst en Nieuwjaar vallen midweeks en dat geeft productieproblemen voor de weekbladen. Daarom komen er dubbelnummers uit met een overstelpende hoeveelheid lees- en kijkvoer voor de liefhebber....

Bisschop Gijsen (van IJsland) voelde zich na zijn gedwongen vertrek uit Roermond door Rome in de steek gelaten, maar:

Niet door de paus. Ik heb wel gedacht dat het kwam van mensen uit zijn omgeving. Dat waren niet meer de medewerkers die hij in het begin had. Het ging ze niet om de inhoud, maar om de strategie. Dat je, als een bepaalde duidelijkheid toch niet geaccepteerd wordt, het misschien wat zachter moet zeggen dan ik deed, of helemaal niet.

Met Annemarie Jorritsma zijn we nog niet klaar na dit paars. Ze solliciteert onverbloemd:

Ik heb wel een bredere belangstelling. Buitenlandse Zaken zou ik een heel interessant departement vinden. In de ministerraad luister ik op vrijdag heel intensief naar de gesprekken die dan bijvoorbeeld over Zaïre worden gevoerd. Dan zit ik daar echt met flapperende oortjes.

Hans Wijers zou, zeggen diplomaten, een uitstekende minister van Buitenlandse Zaken zijn, maar hijzelf ziet daar niets in en solliciteert dus niet:

Mijn grote probleem is: ik heb een te korte spanningsboog. Ik heb te weinig geduld. Dat heb ik nu al vaak in de Europese Raden. Dat duurt allemaal zo lang. Ik vind het te wijdlopig. Ik mis kennis. Hans van Mierlo weet er veel meer van. Bovendien: de functie op Buitenlandse Zaken is killing.

Een ontmoeting met de 93-jarige George Kennan, de man die het Marshallplan bedacht en meer weet van de Koude Oorlog dan alle bewoners van het Kremlin bij elkaar. Aan zijn interviewer schreef hij vooraf waarschuwend en roerend:

Als u ondanks mijn waarschuwingen volhardt om te komen, bedenk dan wel dat ik nu een oude man ben. Ik beschouw mij niet als een inwoner van dit tijdperk, noch kan ik bogen op enigerlei grondige kennis van de zaken die het beroeren. De stem die u zult horen, is een stem uit het verleden.

Per traditie: King William's Testpaper, maar ook Maarten van Traa, die het kan weten omdat hij de IRT-enquête deed én omdat hij zijn pappenheimers kent:

We moeten deze ellende met Frankrijk maar een beetje uitzitten, ons niet laten opnaaien. Het is wat naïef om te denken dat door de drugsnota - die deels al een knieval was voor de Fransen - te laten vertalen de zaak zou zijn afgedaan. Dan ken je Chirac niet, die kan door deuren en luiken gaan. En zijn macht in het Franse systeem is groot. Wat we van de Fransen kunnen leren, is hoe je met kritiek moet omgaan. Na de kernproeven kregen ze de hele wereld over zich heen. Ze bleven er opvallend nuchter onder.

Joop van den Ende na het Sport-7-debacle:

Mijn leven lang ben ik van alle kanten geslagen en er steeds beter uitgekomen. Na Sport 7 zal het niet anders zijn. John en ik zijn nog meer naar elkaar toe gegroeid, het heeft Endemol sterker gemaakt. Nu hebben we verloren, maar er komt weer een nieuwe wedstrijd. Niemand houdt ons nog tegen. Van Miert niet, Van Dam niet, Ajax niet. Ik ben creatiever in zaken dan wie ook.

Leni Saris is de Cissy van Marxveldt van onze tijd. Twee boeken per jaar schrijft ze, onveranderd over De Liefde. Succes troef, maar boos is ze toch:

Ik verdedig me, omdat mijn werk zoveel voor me betekent, omdat het mijn leven is. Waar halen die journalisten het lef vandaan mij in het hoekje van de vroegere meisjesromans te drukken? Ik schrijf goeie verhalen met veel werkelijke achtergrond. Laten ze zelf maar eens een boek schrijven, voordat ze mij met hun grote mond vastpinnen. Ik schrijf goede ontspanningslectuur en heb niet de pretentie dat ik letterkunde schrijf. Dat wil ik niet eens.

Youp van 't Hek ontboezemt dat hij eigenlijk een ouderwetse tien-gebodenman is:

Inclusief het gebod dat zegt dat je andermans vrouw niet mag begeren. Maar ik heb natuurlijk wel weer makkelijk lullen, omdat ik een vrouw heb die ontzettend door andere mannen wordt begeerd. Zoals door Hans Dorrestijn. In de Varagids bekende Dorrestijn dat hij al jarenlang verliefd was op mijn vrouw. En terecht.

Henk Strabbing

Meer over