WEEKBLADEN

De bladen barsten natuurlijk van de boeken, deze week. Alleen Elsevier doet niet mee en hecht meer waarde aan het belastingbiljet....

VRIJ NEDERLAND portretteert dertien hongerstakende vrouwen - witte illegalen van vlees en bloed. Strijdbare dames zijn het, met wallen onder de ogen van het voedseltekort. Maar ze weten precies wat ze doen.

In Den Haag gingen mannen in hongerstaking, maar wij zijn veel sterker en dapperder. Wij kunnen het beter.

Even verderop nog een portrettengalerij: zeven leden van een stieffamilie mogen vertellen (een wat geforceerde variatie op het thema van de boekenweek). Hun leed is kleiner en ingewikkelder dan dat van de hongerstaaksters, maar soms niet minder ingrijpend.

Voor de scheiding was ik een spontane meid, daarna alleen nog een zielig hoopje ellende.

Dan de echte boekenweek. VN vindt Connie Palmens geschenk De erfenis 'een verademing'.

Maar het blijft allemaal wat schimmig.

DE GROENE is kritischer over Palmen, maar kan zich niet aan de indruk onttrekken met een bijzonder schrijfster van doen te hebben.

Als iemand anders De erfenis had geschreven, was het terzijde gelegd als een raar boekje (. . .)

Op de cover een andere schrijver, W.F. Hermans, die niets met de boekenweek van doen heeft maar over wie wel een biografie verscheen. Reden voor De Groene vier verhalen te wijden aan WFH. Dat over zijn fans, de hermansianen, is het aardigst.

Hermans was een lul van een kerel. Hij was contactgestoord. Een rare, vreemde, verknipte man.

ELSEVIER doet de boekenweek af met twee pagina's, maar vergeet niet Connie Palmen te lauweren. Schrijven over familie is 'wieden in de eigen achtertuin', analyseert Jan Paul Bresser.

Literatuur wordt het pas weer bij Connie Palmen.

Veel belangrijker dan boeken vindt Elsevier het nieuwe belastingstelsel. Op de voorpagina een dreigende guillotine, met de blauwe envelop als hakmes. Het artikel is minder angstaanjagend, en maakt zichzelf bijna overbodig met een goedmoedig advies.

De gouden regel: raak niet in paniek (. . .) En houd er rekening mee dat dit allemaal nog maar plannen zijn.

Voorts dringt Elsevier door in de verborgen wereld van de echte computernerd. Niet die van de politiek gedreven hackers, maar een van jongens die er lol in hebben nutteloze programma's te schrijven met als enig doel elkaar af te troeven. Bier en erotiek begeleiden hun wedstrijden. Verklaring van programmeur Hugo:

Elke scene, elk subcultuurtje is een bepaalde manier van extreemheid.

HP/DE TIJD haalt flink uit met 49 pagina's over boeken. Aardige invalshoeken heeft het blad gekozen. Naast een pikorde van literair Nederland (eerste plaats: Pieter de Jong) verhalen over flapteksten, Anna Enquist en een reizende boekhandelaar. Sluitstuk is een afrekening met de nieuwe vertellers - schrijvers als Lulu Wang en Moses Isegawa, die zich ophouden in de schemerzone tussen literatuur en de streekroman. HP analyseert genadeloos hun succes.

Ja het mag allemaal best een beetje krukkig worden opgeschreven bij de nieuwe vertellers, als het maar zogenaamd dichterlijk klinkt.

De jeugd leest nauwelijks boeken, dat wisten we, maar wel de financiële pagina's van de krant. Pubers bestormen de beurs, bemerkt HP. Soms gaat dat mis. Rob Smit (15) kreeg vijfduizend gulden van opa en kocht er aandelen Baan voor. Vervolgens stortte de koers van het softwarehuis in.

HN-MAGAZINE ontdekt een mogelijk lichtpunt in de donkere dagen van Baan. Dat lichtpunt heet Paul van Zanten, een azaleakweker die zich opwerpt als leidsman van Oikonomos - zeg maar de afdeling charitas van Baan. Van Zanten wil met geld van Baan 'de liefde van Jezus brengen', zegt hij. Daar blijft het bij, want de interviewer vergeet door te vragen.

Nee, dan Enneüs Heerma. Die stond tenminste ergens voor, schrijft oud-CDA-leider Willem Aantjes bij het overlijden van zijn partijgenoot. Een warm pleidooi voor eerherstel van de pootjegehaakte politicus. Laat het CDA zich goed beseffen dat de kous nog niet af is, schrijft Aantjes.

Ook een christelijke partij kan onherroepelijke zaken niet ongedaan maken, maar zij mag ze ook niet negeren. Zij moet ermee in het reine komen. En met Connie Palmen is HN snel klaar. Haar Erfenis is een cadeautje om heel erg blij mee te zijn.

Meer over