Wedstrijdje voor grappenmakers

Owen Schumacher (1967) is bekend van zijn typetjes in Koefnoen. Vanaf vrijdag begint het nieuwe NTR-programma Nep!, waarvoor hij de wereld rondreisde op zoek naar bedrog en vervalsing.

HARO KRAAK

Is Nep! een personalityshow?

Ik denk wel dat de omroep het extra leuk vond dat iemand die bekend is geworden door imitaties nu een programma maakt over alles wat nep is. Op de Engelse televisie heb je meer programma's die om een persoon draaien. Vaak zijn dat comedians; Stephen Fry die zich in een onderwerp verdiept of de reizen van Michael Palin. Ik geloof dat een programma beter wordt wanneer iemand over een onderwerp praat waar hij een grote fascinatie voor heeft. Boudewijn Büch ging vroeger op zoek naar een dodobotje. Dat interesseerde me niets, maar als Büch het vertelde, luisterde ik wel. Ik ben enorm geïnteresseerd in de wereld van bedrog en ik hoop dat mijn nieuwsgierigheid aanstekelijk werkt. Het programma is inderdaad meer personality driven dan journalistiek.

Voor het programma hoeft u niet te acteren of grappig te zijn. Een verademing?

Het is wel fijn dat het even niet hoeft. Het is meegenomen als het grappig is, maar het is ook goed als het een mooi of ontroerend verhaal is. Ik denk wel dat ik er met de blik van een comedian tegenaan kijk, maar ik doe niet de hele tijd lollig. Wie verwacht dat het lachen, lachen, lachen wordt, komt waarschijnlijk van een koude kermis thuis.

Waar kunt u zelf het hardst om lachen op tv?

Ik probeer als we zelf Koefnoen maken niet te veel naar collega's te kijken. Dan kijk ik niet naar Neonletters, omdat je dan misschien ziet dat ze met dezelfde dingen bezig zijn. Ik wil niet denken: het is al gedaan. Buiten ons seizoen kijk ik het wel graag. Toren C vind ik ook leuk. Ik kijk het meest naar series. Mad Men vind ik te gek. En Borgen, een Deense serie die zich afspeelt in de politiek.

Valt er een krant op de mat?

Ik heb thuis Het Parool en de Volkskrant. De andere kranten bekijk ik op de iPad. Ik vind het 's morgens lekker om aan het ontbijt de ouderwetse papieren krant open te slaan. Ik heb nog wel getwijfeld over nrc.next, maar door de macht der gewoonte ben ik toch bij de Volkskrant blijven hangen. In de middag krijg ik Het Parool, omdat ik het fijn vind dat het een Amsterdamse krant is.

In tegenstelling tot de meeste grappenmakers twittert u niet.

Klopt. We hebben een account voor Koefnoen, maar ik weet niet echt wat ik daarop moet zetten. Als ik iets grappigs bedenk, vind ik het leuker er een andere vorm voor te vinden. Ik denk al snel: dit is beter voor een filmpje of een sketch. Daarnaast heb ik niet de behoefte de hele tijd uit te zenden. In Koefnoen kan ik al mijn commentaar kwijt. Twitter is ook een middel geworden om aan te tonen dat jij als eerste een grap had bedacht. Ik hoor wel eens: 'Die grap had ik al op Twitter gemaakt.' Alsof ik de hele tijd moet volgen wat er op Twitter gebeurt. Het wordt een wedstrijd 'ik was er het eerst bij' voor grappenmakers die hun terrein willen afpissen.

Was het internet een mooie inspiratiebron voor Nep!?

Zeker. Vijftien jaar geleden was het een stuk lastiger geweest alle verhalen voor dit programma te verzamelen. Ik kijk vaak op photoshopdisasters.com; dat is hilarisch, allemaal hopeloze photoshopfouten. Dat hebben we gebruikt voor de eerste aflevering over fotografie. Museumofhoaxes.com is ook een goede site, met broodjeaapverhalen. Het internet is een heerlijk verschijnsel voor redacteuren.

undefined

Meer over