Wedstrijdje met de doventolk

Freek de Jonge loopt dreigend met een jerrycan in de hand op een brandstapel af. De blinde denkt: Wanneer gaat deze voorstelling nou beginnen?...

Van onze verslaggever Patrick van den Hanenberg

Hans Sibbel slingert met een snelheid van meer dan honderd kilometer per uur zijn woorden van woede en verontwaardiging de zaal in. De dove kijkt ernaar en denkt: Was ik toch maar naar het circus gegaan.

Cabaret lijkt niet het ideale avondje uit voor een blinde of een dove. Toch staan Raoul Heertje, de jongens van NUHR en nog een aantal grappenmakers zondagavond voor een zaal die grotendeels gevuld zal zijn met publiek dat een van die twee handicaps heeft. Ook mensen zonder fysieke ongemakken zijn welkom.

Een paar maanden geleden schnabbelde Peter Heerschop van NUHR wat bij als dagvoorzitter op een discussiedag over topsport. Daar liep hij Arie Koops (Heerschop: 'die schaatstrainer die door de vrouwen van de kernploeg is weggepest') tegen het lijf. Koops zou de cabaretier nog wel eens bellen. Heerschop ging ervan uit dat deze mededeling in dezelfde categorie viel als de belofte die regelmatig op vakantie aan vreemden wordt gedaan. En dan is het natuurlijk helemaal niet de bedoeling dat je ooit nog eens contact opneemt.

Koops deed dat wel. Met het verzoek of NUHR wilde meewerken aan een studieproject over communicatie. En wat zou, bedacht Koops, een mooier staaltje van communicatie zijn dan een flitsend cabaretprogramma voor blinden en doven? Opbrengst van de avond is bestemd voor sportverenigingen voor doven en blinden in Amsterdam en omgeving, dus het goede doel is ook gediend.

NUHR zit niet direct om werk verlegen. De groep speelt het eigen programma Kruistocht. Samen met onder meer Titus Tiel Groenestege wordt jaarlijks als 'De Ploeg' een voorstelling gemaakt, NUHR werkt voor radio en tv (Kopspijkers), er wordt gefilmd, en zojuist is in de Nacht van NUHR het gehele repertoire van de afgelopen dertien jaar achter elkaar gespeeld.

Maar het plan van Koops was nieuw, en dus interessant, en dus kreeg Heerschop de rest van NUHR moeiteloos mee. Na een rondje bellen konden ook Raoul Heertje, Najib Amhali en Marc-Marie Huybrechts (winnaar Cameretten 1999) worden genoteerd. Koops heeft daarnaast nog een goochelaar, een danseres en een vuurspuwer weten te strikken.

Ervaring met doof publiek heeft NUHR niet, met blinden een beetje. Heerschop: 'In een van onze programma's gaat een bom af. Op de eerste rij zie ik een man met een kolossale zwarte bril, een rood-wit stokje, en een hond aan zijn voeten. Nou dan weet je bijna zeker dat hij blind is. Daarom gaf ik zo nu en dan wat extra informatie zodat hij het kon volgen. Tijdens het spelen heb ik die man met een tikje op zijn knie gewaarschuwd voor de bom. De hond bleef volkomen kalm liggen tijdens de explosie. Schitterend.'

NUHR is nog bezig om voor de avond een paar nieuwe multifunctionele scènes te schrijven. 'Het wordt volwassen theater, geen goedbedoeld welzijnswerk', benadrukt Heerschop. De visuele stukken van de avond zullen van commentaar worden voorzien, zoals NUHR ook in comedyclub Toomler regelmatig voetbalwedstrijden verslaat. Voor de doven wordt hulp ingeroepen van buitenaf. Heerschop heeft erg veel zin in de wedstrijd met de doventolk. In hoog tempo zullen de cabaretiers onzinteksten uitkramen. En dat wordt niet van te voren met de tolk geoefend.

Meer over