'We zetten hem met zijn vingers tussen de deur, helpt altijd'

Zeggen wat je denkt, het was na Pim volop in de mode in Den Haag. Maar dat is voorbij, merkt het nieuwe rechtse VVD- Kamerlid Van Schijndel....

DOOR RAOUL DU PRÉ EN PHILIPPE REMARQUE

Heeft Kamervoorzitter Weisglas al een zelfstandige werkruimte op het oogvoor de groep-Van Schijndel? Wij zijn benieuwd wat het wordt na de'bezemkast' van de groep-Wilders en het 'hondenhok' waar de groep-Nawijnzich over beklaagde. De personeels-wc?

Binnenskamers zoemt het al rond: het kan niet lang duren of Anton vanSchijndel wordt uit de VVD-fractie geknikkerd. Want Anton, Kamerlid sindsafgelopen zomer en zo kaal als Pim Fortuyn, zegt wat hij denkt.

En zeggen wat je denkt is in 2005 net zo uit de mode als Mark van Bommelof een betaalde krant op groot formaat. Dankzij Pim wás het even mode ophet Binnenhof, in 2002. Toen kon je tegen een opdringerigetelevisieverslaggeefster zeggen dat ze moest gaan koken en tegenpartijgenoten: 'Je bent gewoon een dikke lul'.

Nu zijn collega's weer ouderwets boos, als je zegt wat je denkt. Vraagmaar aan Alexander Pechtold, die het waagde de hypotheekrente-aftrek terdiscussie te stellen. 'Laat maar zien wat de verschillen zijn tussen debewindspersonen van verschillende politieke kleuren. Dat is toch heelgezond', zei hij tegen De Telegraaf. Meteen kreeg hij Balkenende aan detelefoon en een roedel Kamerleden over zich heen. 'Heel leuk hoor zo'nminister, maar doet hij nog wat of gaat gewoon de pleister weer op demond?', werd Pechtold plenair gepest. Ook minister Bot had beter nietkunnen zeggen wat hij echt over de Irak-oorlog denkt.

Anton van Schijndel doet het uit overtuiging. Hij is naar Den Haaggekomen als volkstribuun, met in zijn achterzak 13 duizend voorkeurstemmenen een hartgrondige hekel aan consensus en gepolder. 'Dat staat opgespannen voet met de primaire taak van een volksvertegenwoordiger, debelangen van de kiezer verdedigen.' Hij heeft de plicht zijn opvattingenuit te dragen, over alles. Met fractiediscipline wordt 'veel te benepenomgegaan', vindt Van Schijndel. Dat heeft hij geweten. Al voor hij Den Haagkwam opschudden, noemden sommige VVD-ers hem wegens zijn pittigeopvattingen 'bruine Anton'. Meteen na zijn eerste tv-optreden belegde defractie in paniek een spoedvergadering. Van Schijndel had bij Barend en VanDorp een minister naar huis gestuurd die van de rest van de fractie net hetvertrouwen had gekregen. 'Anton moet wennen aan de Haagse mores', zeitoen een vooraanstaand fractielid. 'Hij heeft nog wat coaching nodig. Afen toe een aai over zijn bol en als hij niet luistert, zetten we hem metzijn vingers tussen de deur. Helpt altijd.'

Maar Anton heeft sterke vingers. Deze week eiste hij in HP/De Tijdtoch weer gewoon werkkampen in Zweden voor jeugdige criminelen en deafschaffing van subsidie aan religeuze scholen.

Nu probeert de fractie het met verachting ('clown', 'rotvent', 'mislukte Fortuyn-imitatie'). En met de nieuwste tactiek: doodzwijgen. 'Hijmoet het natuurlijk zelf weten', zegt een fractielid, 'maar mij lijkt hetniet leuk als je collega's gaan sms'en, hun nagels vijlen en de postdoornemen als je het woord neemt.'

Nog één Anton-interview en Weisglas moet op zoek.

Meer over