INTERVIEW

'We huilen als we slachtoffers bergen'

Ismail Alabdullah (29) sloot zich ruim drie jaar geleden aan bij de White Helmets. Via Skype vertelt hij over zijn ervaringen in het belegerde Aleppo.

Ismail Alabdullah (links) in actie als reddingswerker van de White Helmets. 'Soms treffen we kinderen zonder hoofd aan.' Beeld White Helmets
Ismail Alabdullah (links) in actie als reddingswerker van de White Helmets. 'Soms treffen we kinderen zonder hoofd aan.'Beeld White Helmets

Er klinkt gebrom van een vliegtuig. Het geluid komt steeds dichterbij. Een fractie later klinkt een oorverdovende knal, gevolgd door nog een knal. Boemboemboem. Het is even stil aan de andere kant van de lijn, maar dan klinken de geruststellende woorden van Alabdullah: 'Ik ben er nog. Het was dichtbij, maar we horen dit geluid dag en nacht. Ik ben eraan gewend geraakt.'

Als Alabdullah aan het werk was geweest, dan was hij meteen in een ambulance gesprongen en naar de plek van het bombardement gereden. Dan had hij mensen uit het puin getrokken, gewonden afgevoerd en lijken geborgen. Maar Alabdullah heeft er net een shift van 24 uur op zitten. Het is aan zijn collega's om deze luchtaanval af te handelen.

Wie zijn de White Helmets?

Ondanks de aangekondigde gevechtspauze blijven de bommen op Aleppo vallen. Voor slachtoffers is er vaak maar een redding: de White Helmets. Wie zijn zij? Lees hier het interview met oprichter Raed Al Saleh.

In het oosten van Aleppo, waar u zit, leveren rebellen en het regeringsleger een zware slag. Hoe is de situatie op dit moment?

'Het is nog nooit zo slecht geweest. We moeten ons werk doen zonder faciliteiten. Zwaargewonden kunnen door het tekort aan brandstof niet naar ziekenhuizen op het platteland van Aleppo worden gebracht. Ook is een groot tekort aan medicijnen en gespecialiseerde artsen. Mensen met scherven in hun ogen of botbreuken kunnen niet worden behandeld. Er wordt constant gebombardeerd. Niet alleen huizen, maar ook warenhuizen met voedselpakketten en ziekenhuizen worden aangevallen. Vorige maand is ons kantoor gebombardeerd. Daarbij zijn twee leden van de Witte Helmen omgekomen. Een was als een vader voor mij, een goede vriend. Ik ben er nog steeds kapot van.'

Waarom sloot u zich in 2013 aan bij de White Helmets?

'Toen de oorlog uitbrak, was ik net klaar met mijn studie Engels aan de universiteit van Aleppo. Mijn familie vluchtte naar het buitenland, maar ik besloot te blijven. Mijn diploma is in oorlogstijd niets waard, dus wilde ik me op een andere manier nuttig maken. Mijn werk voor de White Helmets is een manier om mijn gevoelens te uiten. Ik zag mensen lijden en wilde helpen.'

Ismail Alabdullah (links) tijdens een reddingsoperatie. Beeld White Helmets
Ismail Alabdullah (links) tijdens een reddingsoperatie.Beeld White Helmets

Heeft u veel mensenlevens gered?

'Heel veel. Ik kan niet beschrijven hoe het is om iemand te omhelzen die je levend onder het puin vandaan hebt getrokken. Reddingsoperaties zijn emotioneel. We huilen als we slachtoffers bergen, vooral als het kinderen zijn. Vatenbommen komen rechtstreeks uit de hel. Ze zorgen voor de ergste wonden die je je kunt voorstellen. Soms treffen we kinderen zonder hoofd aan.'

Welke dag staat u het meest bij?

'De dag dat ik na een luchtaanval een moeder en een baby verbrand aantrof. De moeder had haar armen stevig om het kind heen geslagen. Waarschijnlijk probeerde ze haar baby te beschermen op het moment dat ze het vliegtuig hoorde naderen. De vatenbom kwam op een busstation terecht. Er vielen meer dan zestig doden. Dat was in juni 2013. Het was de eerste keer dat ik verwoesting op zo'n grote schaal zag.'

Wat deed u die dag?

'Niet veel. Ik was verstijfd door wat ik aantrof. Ik heb brandweermannen gevraagd het vuur te blussen en ben daarna naar huis gegaan.'

U heeft inmiddels veel aanvallen van dichtbij gezien. Reageert u nu anders?

'Ja, ik ben hard geworden, net als de meeste inwoners van Aleppo. Een paar jaar geleden snelden mensen toe om te helpen als er een aanval had plaatsgevonden. Nu kent iedereen de gevaren. Vaak wordt een plek nog een keer aangevallen. Mensen kiezen steeds vaker voor hun eigen veiligheid en houden zich schuil. Gewonden blijven soms urenlang op straat liggen.'

Ismail Alabdullah (links) tijdens zijn werkzaamheden voor de White Helmets. Beeld White Helmets
Ismail Alabdullah (links) tijdens zijn werkzaamheden voor de White Helmets.Beeld White Helmets

Zou u ook een Assad-aanhanger of een Hezbollah-strijder helpen?

'Ik zal wel moeten. Volgens het beleid van de White Helmets maken we geen onderscheid in slachtoffers. De White Helmets zijn niet politiek of militair betrokken. We dragen geen wapens tijdens onze operaties. Alleen een witte helm, een beschermende bril en een kogelwerend vest.'

De White Helmets zijn voorgedragen voor de Nobelprijs voor de Vrede. Wat betekent dat voor u?

'Heel veel. Het betekent dat we gewaardeerd worden. Een paar jaar geleden waren we een organisatie zonder betekenis, nu kent iedereen in Syrië ons.'

Meer over