'We gaan door met wat we nu ontwikkeld hebben'

Als de trainer van eerste-divisievereniging Eindhoven iets geinigs gaat zeggen, kondigt zijn gezicht dat aan. Er verschijnt een beloftevolle blik in de ogen en een mondhoek krult omhoog....

BART JUNGMANN

Van onze verslaggever

Bart Jungmann

EINDHOVEN

Bijvoorbeeld als Rob Jacobs gaat zeggen: 'Tegenwoordig moeten we om het schoolrooster vragen. In het begin van het seizoen controleerden we nog bejaardenpassen.' Schorre stem wordt schorre lach. Een rasechte Rotterdammer die zich al behoorlijk Brabander voelt en dit seizoen geniet van Ajax. 'Kun je het je voorstellen?'

De eerste keer dat we elkaar spraken, was eind juli op een trainingskamp in het Belgische Mol. Eindhoven had een paar oudere spelers op de kop getikt, die nergens meer terecht konden en transfervrij waren. De selectie in Mol was zo onevenwichtig en minimaal dat het weinig goeds beloofde voor het nieuwe seizoen. 'Veertien man, daar kan ik echt niks mee', verzuchtte Jacobs. Maar voor de rest was het gezellig in sporthotel Ritz. 'Toch?'

Bijna een half jaar later is het 35 graden kouder en heeft de grootste Eindhovense pessimist gelijk gekregen. Eindhoven staat onderaan, de eerste veertien wedstrijden bleven zonder winst en drie bejaardenpassen werden ingetrokken.

Toch is het dit seizoen nog niet zo gezellig geweest aan de Aalsterweg. Jacobs ziet de toekomst een stuk zonniger tegemoet. De laatste twee duels in de eerste competitiehelft werden gewonnen, de ziekenboeg is bijna leeg en een paar jongeren hebben zich dusdanig ontwikkeld dat ze hun onderwijs moeten combineren met een rol in Eindhovens eerste.

Jacobs vindt dat de desastreuze competitiestart hem niet te verwijten valt: 'We zijn begonnen met een selectie die te gehaast is ontstaan. Het samenwerkingsverband met PSV kwam niet van de grond. De drie spelers die ons beloofd waren, kwamen niet. Er werden zeven transfervrije spelers aangetrokken. Je weet dat daar een teleurstelling tussen kan zitten. Toch moet je van niets iets zien te maken. Maar je blijft rustig, want je hebt een schat aan ervaring.

'De conclusie moet zijn dat er dingen zijn gedaan die niet gedaan hadden moeten worden. Radjin de Haan, die nu gelukkig weer terug is, had nooit verhuurd mogen worden aan Den Bosch. Contracten van langer dan een jaar hadden nooit aangeboden moeten worden. Zeker in de eerste divisie vind ik dat je jongens voor een jaar moet laten tekenen en dat ze een contract voor het volgende seizoen maar moeten verdienen. Zoals er eigenlijk ook lagere basissalarissen moeten komen en hogere winstpremies om de spelers te blijven prikkelen.'

Jacobs wil het niet met zoveel woorden zeggen, maar hij doelt vooral op de ouderen die hem in de steek lieten. 'Ik werd in feite gedwongen maatregelen te nemen, hoe vervelend ik dat ook vind. Maar zo werkt het nu eenmaal in het voetbal.'

Huub Driessen en Silvio Diliberto, respectievelijk 32 en 31 jaar, werden uit het eerste elftal gezet. 'Het is net als met auto's die zoveel kilometer hebben gereden. Op een gegeven moment gaat het niet meer. Ze kunnen het niet meer bijbenen. Zeker niet in de eerste divisie waar het tempo toch een stuk hoger ligt. Met hun spel komen ze misschien in de eredivisie nog beter tot hun recht. Driessen heeft dat goed opgepakt, Diliberto had er meer moeite mee.'

Ook Gerard den Haan, 31 jaar, kan het wel vergeten bij Eindhoven. 'Gerard is een prima gozer, maar hij speelt bij de verkeerde club. In een elftal dat bovenin draait, zou hij goud waard zijn als corrector op het middenveld. Maar bij ons kwam hij ineens in de positie dat hij een beslissende pass moest geven. Zo'n speler is Gerard niet.'

Frans Danen, 28 jaar, kan het voorlopig vergeten, al laat Jacobs diens voetbaltalenten onweersproken. 'Ik heb hem niet voor niets in het begin van het seizoen aanvoerder gemaakt. Maar het komt er niet uit. We hebben er al veel over gesproken, maar praten en doen zijn twee verschillende dingen. En Frans zal nu wel de concurrentie aan moeten met Roy Hendriksen die ze er niet alleen inschopt, maar ook nog eens voorgaat in de strijd.'

Ook buurman PSV liet Jacobs in de kou staan. De samenwerking, waarover eindeloos werd gesproken, kwam uiteindelijk helemaal niet van de grond. 'Ze hadden het steeds maar over een satelliet-team. Nou, dat willen we niet zijn. Ze hadden het over een andere technische staf. Nou, dan kunnen we wel helemaal ophouden. Een samenwerking hadden we heel graag gewild, maar ieder niveau verdient respect. Op een gegeven moment heeft onze voorzitter het afgekapt. We hoeven ons niet in de hoek te laten zetten.'

Temeer niet omdat jongere spelers, van wie Jacobs en assistent Mario Verlijsdonk niet hadden verwacht dat ze de overstap al konden maken, zich kranig weerden bij hun vuurdoop. 'Want reken maar dat er op het incasseringsvermogen van die jongens is ingehakt. En zo'n jong elftal incasseert dat dan ook. Dat is toch fantastisch?

'We gaan door met wat we nu ontwikkeld hebben en dan zullen we dit seizoen best nog wel eens met 4-0 de pottebak ingaan, maar dat geeft niet. Dit seizoen hoeft verder niets. Als we een keertje meedoen om de periodetitel is dat al heel mooi. Volgend jaar verwacht ik wel wat meer. Het is leuk om te zaaien, maar op een gegeven moment wil je toch ook wel eens oogsten.

'En voor die jonge gasten is het een prima leerschool. Ze maken alles van dichtbij mee. Ze zien wie de zeurpieten zijn, wie veel praatjes hebben en het niet laten zien. Prima toch? Ik ga echt met veel plezier de tweede helft van de competitie in.'

Dit is de negende aflevering in een serie over het seizoen '94-'95 van de eerste-divisievereniging EVV Eindhoven.

Meer over