Column

Wat zou een Eftelingmedewerker doen?

Holle Bolle Gijs in de Efteling. Beeld ANP
Holle Bolle Gijs in de Efteling.Beeld ANP
Aaf Brandt Corstius

Ik ben net terug van drie dagen Efteling. Afgezien van een zeurende pijn in mijn onderrug omdat ik beurtelings een kleuter van 4 en een van 5 heb rondgetild, heb ik niets dan goede herinneringen. Drie dagen in de Efteling, dat zou iedereen eens moeten doen. Je houdt je alleen nog maar bezig met vragen als: waar zijn de poffertjes, hoe zat het ook alweer met Repelsteeltje en heeft Holle Bolle Gijs tanden? Die laatste vraag werd mij verscheidene keren per dag op bezorgde toon door mijn dochter gesteld als ik haar weer eens aanmoedigde om wat vuilnis in een Holle Bolle Gijs te gooien, ter bevordering van onvergetelijke jeugdherinneringen.

Maar de belangrijkste reden om jezelf vrijwillig dagenlang op te laten sluiten in de Efteling is dat je een nieuwe menssoort tegenkomt, die je de rest van je leven zal inspireren. En nee, daarmee bedoel ik niet de menssoort 'pretparkganger', met zijn obese lichaam, bleke gelaat, sigaret, kinderwagen en rolkoffer vol witte bolletjes en Capri-Sonne.

Nee, ik bedoel de Eftelingmedewerker.

Ik weet niet waar de Eftelingmedewerkers worden gevonden, of eigenlijk zou ik moeten zeggen: geheadhunt. Het zijn er heel veel, en ze zijn allemaal even lief. Hartelijk. Voorkomend. Beleefd. Hardwerkend. Verzorgd. Brabants, dikwijls. In het bezit van stevige schoenen. Immuun voor de harde, zich almaar herhalende herkenningsmelodieën van attracties als Monsieur Cannibale en de Swiss Bob.

Als je een Eftelingmedewerker in het pannekoekenrestaurant vraagt of hij ook poffertjes heeft, zal hij met goed gemoed zeggen: 'Nee, sorry mevrouw, maar wel hele gróte poffertjes!' Als je bij een Eftelingmedewerker een snack voor je kind koopt, doet zij er vanzelf een prinsessenkleurplaat en 24 kleurpotloden bij. Als je zoontje tegen de stroom in over de draaiende plaat van de Fata Morgana loopt, zegt de Eftelingmedewerker met rustige stem: 'Ga maar even deze kant op, jongeman.' De Eftelingmedewerker laat bezorgde moeders die hun kleuters in een achtbaan hebben gezet, meekijken op de bewakingscamera zodat ze kunnen zien dat de kleuters het prima naar hun zin hebben.

Ook in de stromende regen, na een lange koude dag, geconfronteerd met duizenden bleke vakantievierende Nederlanders, na het uitserveren van zevenhonderd porties poffertjes, zegt de Eftelingmedewerker, wederom met voelbare blijdschap: 'Dit bordje is een leasebordje. U kunt het bij de bar inruilen voor een bordje naar keuze om mee naar huis te nemen!'

Bij alles wat ik vanaf nu in mijn leven doe, vraag ik mij af: wat zou een Eftelingmedewerker doen? De Eftelingmedewerker zou rustig blijven, adequaat handelen en bovenal: vriendelijk zijn.

Mijn vriend vroeg aan een Eftelingmedewerker hoe het kan dat alle Eftelingmedewerkers aardig zijn. 'Daar werkt de Efteling hard aan', was haar antwoord.

Dat geloof ik.

Meer over