Wat zoekt rockdiva Anouk op het Eurovisie Songfestival?

Anouk mag de nationale selectie overslaan en gaat direct door naar het Eurovisie Songfestival. Haar aankondiging was al in het Engels.

Volgend jaar voor Nederland geen lieve polderindiaan (Joan Franka, 2012), geen sha la lie draaiorgelfolklore (Sieneke, 2010) of showmannen verpakt in ledlampjes (De Toppers, 2009). het wordt gewoon rock, want Anouk gaat Nederland vertegenwoordigen op het Eurovisie Songfestival 2013. De trots van de Nederlandse popmuziek die nou ook de rest van het continent moet proberen te overtuigen, maakte het woensdag bekend met een korte videoboodschap op haar facebookpagina. Ze had een nachtje moeten slapen over het voorstel van de Tros, de omroep die jaarlijks de nationale edities van het songfestival organiseert.

Anouks boodschap komt niet helemaal uit het niets. De zangeres liet deze zomer al weten wel oren te hebben naar het vertegenwoordigen van Nederland op het internationale liedjesconcours. Maar ze wilde daarvoor niet eerst door de selectie van het nationale songfestival waarbij het publiek de keuze maakt wie er uiteindelijk doorgaat. De zangeres liet weten na zeventien jaar wel haar kwaliteiten als zangeres en songwriter te hebben bewezen. Blijkbaar vond de Tros dat uiteindelijk ook. De omroep kwam op Anouks voorstel terug en gaf haar carte blanche. Welk liedje ze gaat zingen is nog onbekend.

Het rockrepertoire is niet direct een vaste gast op het festival, dat een reputatie heeft voor zijn hoge kitschgehalte. Over het algemeen klinken er zoetige, makkelijk in het gehoor liggende deuntjes, als opmaat voor Europese euforie. Ervaring, talent en professionaliteit zouden het festival een enorme kwaliteitsboost kunnen geven. Tegelijkertijd stellen bekende artiesten hun reputatie in de waagschaal met deelname aan de volkse liedjesparade. Voor een gevestigde zanger kan het een enorme blamage zijn als hij/zij thuiskomt met zéro points.

Waarom dan toch meedoen? Het festival kan een artiest die in zijn thuisland aan een artistiek en commerciëel plafond zit een enorme uitbreiding van zijn afzetmarkt opleveren. Voor Anouk kan het liedjesgala in Malmö een enorme exposure geven en een uitgelezen netwerkgelegenheid bieden; de sprong naar een internationale markt die ze al eerder had willen maken. Niettemin getuigt het van een behoorlijke portie lef van de Haagse zangeres dat ze zich inlaat met een bizarre kermis van kitsch en politiek.

Trouwens, het is helemaal niet onmogelijk dat de rock van Anouk volgend jaar zal gaan zegevieren. De keren dat Nederland goed scoorde op het festival betrof het elke keer een zangeres; Corry Brokken in 1957, Teddy Scholten in 1958 en Lenny Kuhr in 1969. Teach-In, dat in 1975 won met Ding-a-Dong, had Getty Kaspers als frontvrouw.

Daarbij, als tegenreactie en in strijd tegen de kitscherigheid van het festival, riepen in 2006 diverse websites op op de band Lordi te stemmen: Een heavy metal band uit Finland die eruitzag als een legertje 'orks' dat een drastische carrièrekeuze had gemaakt. Lordi won. De jaren daarop werden steeds meer antiliederen ingezonden, met wisselend succes.

Het succes is, wat Nederland betreft, de afgelopen jaren behoorlijk consistent gebleken: bijna nihil. Voorlopig dieptepunt was de prestatie van de 3JS in 2011, die met hun Never Alone niet eens door de halve finale kwamen. Aan Anouk nu de taak om daarin verandering aan te brengen. Ze denkt in ieder geval al internationaal. In haar aankondiging vertaalt ze de boodschap ook even in het Engels. Voor haar twee Britse fans op haar facebookpagina, zegt ze een beetje gekscherend. Dat zouden er na voorjaar 2013 veel meer kunnen zijn.

Extra: Pablo Cabenda

Festival-winnende vrouwen

l Corry Brokken (Net als toen, 1957)

l Teddy Scholten ('n Beetje, 1959)

l Lenny Kuhr (De Troubadour, 1969)

l Getty Kaspers met Teach In (Ding-a-dong, 1975)

Niet verder dan de voorronde-vrouwen

l Glennis Grace (My Impossible Dream, 2005)

l Treble (Amambanda, 2006)

l Edsilia Romley (On top of the world, 2007)

l Hind (Your heart belongs to me, 2008)

l Sieneke (Ik ben verliefd - Sha-la-lie, 2010)

l Joan Franka (You and Me, 2012)

undefined

Meer over