Wat verlegen, maar geen stress

Het lachje is aan de verlegen kant, maar van zenuwen heeft Jan Peter Balkenende geen last op zijn eerste optreden op de wekelijkse persconferentie na het kabinetsberaad....

Van onze verslaggeefster

Het onderwerp is echter verre van eenvoudig: de financiële malaise. Zijn nieuwe kabinet zit nog niet of de werkloosheid groeit, de investeringen hollen achteruit, er is geen geld voor de pensioenen en het overschot op de begroting is omgeslagen in een tekort. Over de analyse van de sombere economische stand van het land, waren ze het gisteren snel eens.

Vandaag en morgen zet Bal kenende wat cijfers op een rijtje en maandag praat zijn ploeg verder over de begroting. En over hoe de burger het vertrouwen in de economie weer terug kan krijgen. Minister Heinsbroek van Economische Zaken heeft al laten weten hoe. Balkenende glimlacht, zegt verrast te zijn geweest door Heinsbroeks actie, maar dat ze nu eerst intern een akkoord moeten zien te krijgen.

Nee, niet volgens de methode-Heinsbroek, verklaart Balken ende, waarna hij uitlegt dat dit moment niet goed is voor de lastenverlichting à la Heinsbroek. Of hij de minister les heeft gegeven? Ach, lacht professor Balkenende, en hij haalt zijn schouders op. Natuurlijk had Heinsbroek hem doen opkijken, maar zo gaat dat met nieuwe ministers. Nu staat de eenheid van het kabinetsbeleid voorop.

De premier wordt het niet echt lastig gemaakt. Hij mag zijn leedwezen betuigen over het vertrek van Hans Dijkstal (VVD) en Ad Melkert (PvdA) uit de landelijke politiek. 'Als je de cartoons uit de verkiezingscampagne ziet, zie je wat een slagveld er is aangericht.' Het is hem pijnlijk dat zij de politiek verlaten.

Vergelijkbare woorden heeft hij voor Mat Herben, de gevallen LPF-leider. 'Hij heeft bijgedragen aan de stabiliteit van de LPF', zegt Balkenende, die zich in het verleden nogal eens bezorgd heeft getoond over de stabiliteit van partijen die uit het niets ontstaan of een plotseling verlies lijden. Nu neemt hij het op voor de LPF. 'Zo'n partij opbouwen gaat nooit vanzelf. Je moet daar begrip voor hebben.'

Hoe het dan zat met LPF'er Fiona de Vilder die op het laatste moment afhaakte? Had Bal kenende haar niet ernstig ontraden om staatssecretaris van Emancipatie en Gezinszaken te worden? Hoho, ze twijfelde zelf, zegt Balkenende en hij legt uit hoe het was gegaan. Openlijk en uitgebreid. Ze spraken over haar managmentskwaliteit en over de vraag of ze hard genoeg was voor de politiek. Het was plezierig geweest en desondanks liep het fout.

De binnenlandse bekommernissen gingen van een leien dakje. Balkenende kreeg het moeilijker toen hem werd gevraagd naar een Nederlands standpunt over mogelijke Amerikaanse aanvallen op Irak. Ze hadden het er niet over gehad. Hij had er summier over gesproken met sommige Europese christen-democratische leiders en er over nagedacht. Maar het is niet aan hem, aldus Balkenende, om zich daarover te uiten, dat moet partijgenoot De Hoop Scheffer doen, de minister van Buitenlandse Zaken.

Meer over