Wat staat hier eigenlijk?

werknemers die zo goed als analfabeet zijn, proberen dit vaak uit alle macht te verbergen. werkgevers moeten in hen investeren, vindt de stichting van de arbeid....

tekst aimée kiene

Als Dick Verhagen (52) een formulier in moest vullen tijdens zijn werk in de scheepsbouw in Schiedam, schoof hij het papier op slinkse wijze door naar een collega. Verslagen van vergaderingen en brieven las hij niet. Zo kon hij jarenlang voor zijn baas verstoppen dat hij nauwelijks kon lezen en schrijven.

Verhagen doet zijn verhaal in het museum van communicatie in Den Haag, waar de Stichting van de Arbeid een rapport aanbiedt over laaggeletterdheid in het bedrijfsleven aan Prinses Laurentien,die zich inzet voor alfabetisering.

In Nederland is tien procent van de bevolking functioneel analfabeet zoals dat heet; ze kunnen niet goed genoeg lezen en schrijven om op hun werk te kunnen functioneren. Henriëtte Maassen van den Brink, hoogleraar economie aan de Universiteit van Amsterdam spreekt ook op de bijeenkomst. Zij heeft berekend dat dit analfabetisme de maatschappij 537 miljoen euro per jaar kost. Dat bedrag gaat op aan uitgaven aan gezondheidszorg, criminaliteit en vooral uitkeringen.

Dat moet dus anders, bepleit de stichting in zijn rapport. Maar het grote probleem is dat ‘laaggeletterde’ mensen als Dick Verhagen zich vaak schamen voor hun problemen met lezen en schrijven en daardoor uit het zicht van de werkgevers blijven. De stichting geeft tips om laaggeletterden te herkennen (zie kader) en roept bedrijven op hun werknemers op les te sturen. Daar zouden opleidingsfondsen voor kunnen worden gebruikt, die normaal worden uitgegeven aan cursussen voor hoogopgeleid personeel.

Verhagen werd uiteindelijk door zijn vrouw met zijn schrijfprobleem geconfronteerd. Verhagen: ‘Ik schreef graag over de wandelingen die we samen maakten. Maar dat lukte me eigenlijk niet zo goed. Dan zei mijn vrouw: Je schrijft constant dezelfde zinnetjes.’

Verhagen ging naar volwassenenonderwijs in Den Haag en leerde lezen en schrijven. Hij werkt inmiddels bij supermarktketen Laurus als orderverzamelaar; en heeft dagelijks profijt van de lessen. Het slechte nieuws is dat hij vanwege een reorganisatie binnenkort weer moet gaan solliciteren. ‘Ik sta in juni op straat. Ik wil graag in de post of in het archief werken, want dat kan ik nu. Ik hoop dat het lukt met de sollicitatiebrief; die heb ik nog nooit geschreven.’

Meer over