'Wat is jouw stoornis?'

Wil je in wonen in een gezellig studentenhuis waar bewoners een band met elkaar hebben, dan ontkom je er meestal niet aan: de hospiteeravond. Wat staat je te wachten op zo'n avond waarop je je moet waarmaken? De Volkskrant bezocht drie hospiteerbijeenkomsten in Leiden, Utrecht en Maastricht.

Anneke Stoffelen

Tips

Probeer uit de advertentie op te maken met wat voor huis je van doen hebt. Hospiteren bij een verenigingshuis heeft weinig zin als je niet van plan bent lid te worden.


Kom alleen.


Krijg je wat te drinken aangeboden, bedenk dan wat voor indruk je wilt achterlaten. Rustig en netjes? Neem thee. Een gezellige kroegtijger? Drink bier.


Probeer vragen specifiek te beantwoorden, anders word je snel vergeten. Dus niet: 'Ik hou van allerlei soorten muziek', maar bijvoorbeeld: 'Ik hou van Katy Perry en binnenkort ga ik naar een concert van Amy McDonald.'


Wie niets zegt, wordt sowieso niet gekozen. Ga dus uitgebreid in op vragen die je krijgt en stel vragen terug. Humor doet het altijd goed. Maar pas op: overschreeuw jezelf niet.


Bewoners van studentenhuizen vinden zichzelf vaak al heel volwassen en verwachten dat ook van een nieuwe huisgenoot. Je eigen zelfstandigheid en kookkunsten een beetje overdrijven kan dus geen kwaad.


Liegen is ook toegestaan op de vraag hoeveel hospiteeravonden je al hebt gehad. Ook al is het je veertigste, maak er maar je derde van. Wanhoop is niet aantrekkelijk.




Herengracht, Leiden

Omvang: 14 m².


Huur: 250 euro incl.


Huisgenoten: 9.


Keuken, grote 'fusie', drie badkamers en een huisboot gedeeld.


plus:


Schoonmaakster Tante Lenie.


Huis van SLS Wonen (dus goed onderhouden en geen louche huisbaas).


In dit huis heb je er meteen negen nieuwe vrienden bij.


min:


Als je niet bij vereniging Augustinus wilt, heb je hier niets te zoeken.


Kamer kijkt uit op blinde muur.


'Het gaat er bij ons misschien wat intiemer aan toe dan in andere studentenhuizen', zegt bewoner Jan (22) tegen de zeven gegadigden voor een kamer in Augustinus-verenigingshuis Gouwe Tijden. Die zitten een beetje zenuwachtig met hun flesje pils in de hand te wachten op wat komen gaat. De bewoners hier doen veel samen: koken, varen in de huisboot, de kroeg in. En dus luistert het selectieproces nauw. Omdat een paar huisgenoten in het buitenland zitten, zijn zelfs oud-bewoners Sebastiaan (27) en Janneke (26) gevraagd te adviseren bij de kijkavond.


Jan somt de voordelen op van wonen in Gouwe Tijden: twee keer per week komt schoonmaakster Tante Lenie langs ('een taaie Leidse van 88, daar drinken we dan even een kopje thee mee'), de bewoners gaan elk jaar samen op een huisweekend, er zijn een wasmachine, krant, huiskat Kutje IV en het bier staat altijd koud. Jan: 'En als ik zeg intiem, bedoel ik dus niet relaties in huis, want die zijn in principe niet toegestaan.' Zo is Janneke onlangs verhuisd omdat ze verkering kreeg met huisgenoot Dammes (23).


Terwijl bewoonster Annick (19) hen rondleidt, wisselen de zeven eerstejaars (1m, 6v) sterke verhalen uit over hun introductieweek. De blonde Lilian (18) uit Almere: 'Bij ons op de kamer lag dus vanochtend iemand te kotsen, zó ranzig!'


Daarna worden de kandidaten opgesplitst in twee groepen. De ene helft wordt op een slaapkamer boven ondervraagd, de andere helft beneden in de fusie.


Bewoners Robin (20), Joost (21) en Peter (18) vuren lui weggezakt in de oude bank hun vragen af. Favoriete tv-serie? Muziek? Voedsel? Maar ook: stel je wordt opgenomen in een inrichting, welke stoornis is het meest waarschijnlijk bij jou? Of: je komt de fusie binnen en je mannelijke huisgenoten kijken een pornofilm. Wat doe je? Liselot (19): 'Ik denk dat ik vooral heel hard zou lachen. Misschien kijk ik wel even mee, maar niet lang, want zoiets ranzigs hoef ik niet te zien.' Wat is het meest genante moment uit je leven, wil oud-bewoonster Janneke weten. Myrthe (17): 'Ik kwam een keer uit het zwembad terwijl mijn bikinitopje was afgezakt. Stond er net een leraar van school aan de kant te kijken.'


Volgende vraag van Robin: 'We gaan met zijn allen op huisweekend. Waar neem je ons mee naartoe?' Liselot heeft weleens gehoord van een cursus paaldansen, 'dat lijkt me wel gaaf'. Myrthe: 'Ik zou een Wie Is De Mol-spel willen doen, dat kan in Amsterdam.' Lilian: 'Misschien niet iets voor één weekend, maar mij lijkt het leuk om telkens bij een van de ouders van je huisgenoten te gaan eten. Zodat je elkaars achtergrond een beetje leert kennen.'


Na een half uur wisselen de groepen en ploffen eerstejaars Luc (19), Milou (17), Niki (19) en Edith (18) op de bank neer. Robin: 'Met welk personage uit GTST identificeer je je het meest?' Edith, na enig nadenken: 'Ik vind Sjors op zich wel leuk.' Haar concurrente Milou, met Twents accent, gaat er vol in: 'Ik zou echt iederéén in GTST willen zijn behalve Sjors. Dat vind ik zo'n zeur.'


Dertien in een dozijn

Jullie meest romantische actie, wil Peter weten. Luc: 'Ik heb een keer een meisje opgewacht met een lieve kaart om zeven uur 's ochtends, toen ik wist dat ze op die tijd moest gaan werken.'


Als de kandidaten naar huis zijn gestuurd - 'je hoort vanavond nog of je het bent geworden' - kan de discussie beginnen. 'Jee, die ene zei echt helemaal niks anders dan 'weet ik niet', zucht Jan. 'Je zult er maar een hele avond mee op de bank zitten.' Een ander vinden de bewoners een typisch meisje voor Minerva (een andere, corporale studentenvereniging in Leiden).


In de eerste stemronde mag elke bewoner drie namen opschrijven. Als de briefjes zijn opgeteld, blijken Edith en Luc het vaakst te zijn genoemd. Jan: 'Ik ben voor Luc, ik wil gewoon een kerel in huis waar ik lekker mee kan zuipen.' Maar een paar anderen vinden Luc niet zo bijzonder en Edith juist heel aardig. Robin: 'Ze kletst wel lekker met iedereen en is heel geïnteresseerd.' Annick: 'Ik vind haar wel dertien in een dozijn.'


Joost vindt de vergelijking niet helemaal eerlijk: 'Die Luc heeft al een jaar in Tilburg gestudeerd, die weet precies hoe zo'n hospiteeravond werkt. Edith was zenuwachtiger, maar dat zegt niks.' Leuke mannen zijn in Leiden anders wel zeldzaam, merkt oud-huisgenote Janneke nog op, dus misschien is het toch beter om voor Luc te kiezen nu je de kans hebt. '80 procent van de Leidse studenten is namelijk vrouw.'


Tweede stemronde: Luc of Edith? Iedereen schrijft een naam op. Uitslag: 3-3. Een impasse.


Jan doorbreekt de stilte: 'Als je een studentenhuis wilt waarover geluld wordt, waar af en toe nog eens iets geks gebeurt, dan kun je toch beter Luc hebben. Die is in no time een kerel op de vereniging. Die Edith is veel serieuzer.'


Annick sluit zich daarbij aan: 'Ik vind sowieso dat we wel een wat studentikozer type kunnen gebruiken.' Maar met name Joost en Robin volharden: zij willen Edith.


Inmiddels is het debat bijna een uur gaande. Annick begint chagrijnig te kijken. 'Ik dacht dat jij hospiteeravonden zo leuk vond', zegt Robin. Annick zucht: 'Maar nu niet meer.' Janneke, wijzend op de bewonersfoto's aan de muur: 'Kunnen we anders niet even skypen met de andere drie in het buitenland, of ze liever een gast of een chick willen?' Maar dat wordt weggewuifd als een stom idee.


Als inmiddels iedereen zuchtend in de bank hangt, zegt Jan: 'We moeten het ook niet overdrijven, ons leven hangt er niet van af of zo.' Dat is ook weer zo, dus zit er niets anders op: Janneke haalt een 2-euromunt te voorschijn. Kop is Luc, munt is Edith. De eerste keer valt het geldstuk in een bierglas. 'Telt niet, telt niet!' De tweede keer: kop. Annick juicht. Jan zet zijn mobieltje op de speakerstand en draait het nummer van Luc. Jan met begrafenisstem: 'Ja, sorry jongen, ik moet je denk ik teleurstellen. Hoe vond je zelf dat het ging?' Luc: 'Eh ja, wel redelijk dacht ik.' Jan, ineens een stuk vrolijker: 'Dat vonden wij ook, gefeliciteerd, je hebt de kamer!'



Grote Gracht, Maastricht

Omvang: 8 m².


Huur: 340 euro incl.


Huisgenoten: 2.


badkamer, keuken en grote gemeenschappelijke ruimte (ongeveer 40 m²) gedeeld.


Plus:


Letterlijk op kruipafstand van de cafés op het Vrijthof.


Grote gedeelde ruimte.


Min:


In de eigen kamer past eigenlijk alleen een bed.


'Heb jij verenigingsambities en niet het IQ van een duif? Reageer dan', had bewoner Robbert (21) geschreven in de advertentie voor een kamer in deze 'relaxte crib' in Maastricht. Zijn medebewoner - 'een vriendje uit mijn dispuut' - is op vakantie en heeft hem de volmacht gegeven voor het kiezen van een nieuwe huisgenoot. Robbert kiest voor de persoonlijke aanpak: hij nodigt vier kandidaten twee aan twee uit naar Maastricht te komen voor een rondleiding en een biertje in de kroeg. Dat werkt volgens hem beter dan een massale kijkavond met een vragenvuur. Deze middag staan Lei en Remco op de stoep. Op papier lijken ze op elkaar: allebei 18, allebei gaan ze fiscale economie studeren in Maastricht, en allebei hebben ze het plan om lid te worden van studentenvereniging Circumflex (waar Robbert ook bij zit). In het echt lijken ze trouwens ook op elkaar: lichte ogen, streepjesblouse, spijkerbroek en net schoeisel. Robbert tegen Lei: 'Zo jongen, heb je je zondagse schoenen aangetrokken?' Lei: 'Eh, ja, nou, ik heb eigenlijk maar gewoon wat gepakt.'


Trots leidt Robbert de jongens het huis binnen, waar ze eerst met een lift omhoog moeten om het appartement te bereiken. 'Vet toch, een studentenhuis met een lift?' Remco: 'Wel lachen, ja.'


De gemeenschappelijke ruimten zijn op twee niveaus, met beneden een ruime keuken en boven een 'chillhoek'. De balken zijn appeltjesgroen geschilderd en er hangt een kitscherige kroonluchter. 'Ja jongens, let maar niet op die vrouwelijke touches, dat is iets van de vorige bewoonster. Die moet ik nog weghalen', zegt Robbert, die er nu een echt gastenhuis van wil maken. 'En ik wil ook nog een megaflatscreen hier in de hoek.'


Ontplofte kledingzaak

De kamer zelf is vlug gecheckt, die is niet veel meer dan een hok met een bed. 'Je kamer gebruik je hier alleen om te slapen', aldus Robbert. 'Verder zitten we gewoon altijd bij elkaar. En als je moet studeren, ga je naar de universiteitsbibliotheek.' Robberts eigen kamer ('niks bijzonders, maar je mag wel even kijken') is wat groter en heeft nog het meest weg van een ontplofte kledingzaak.


Na de bezichtiging neemt hij de jongens mee naar biercafé Falstaff, waar Robbert wil weten waarom Lei en Remco eigenlijk in Maastricht gaan studeren. Lei (die uit Deurne komt): 'Omdat het een stad is waar niet zo veel klasgenoten heen gaan, ik wil vooral veel nieuwe mensen leren kennen.' Remco (uit Alphen aan den Rijn) wilde ook graag ver weg. 'En Groningen, daar heb ik niks mee. Hier voelt het veel gezelliger aan.' Robbert: 'Als je naar Maastricht gaat, ben je sowieso koning.'


Er komt nog een rondje Erdinger en Karmeliet Tripel langs en Lei vertelt dat hij aan golf doet, 'als jeugdlid is dat echt niet zo duur'. Maar Robbert bereidt hem maar vast voor: als je gaat studeren, houd je weinig tijd over voor sport. 'Vooral het eerste jaar is het echt alleen studeren en zuipen.' Remco kijkt vol verlangen. 'Flex man.' Voor vrouwen is ook weinig tijd, doceert Robbert de 'sjaars' verder. 'Jullie denken nu: ik wil een vriendin. Wacht maar tot je er een hebt. Dan worden ze ineens serieus en kom je er niet meer vanaf.' Lei en Remco grijnzen wat onwennig en nemen nog maar een teug bier.


De volgende dag herhaalt Robbert het bezichtigingsritueel met nog twee jongens. Aan de telefoon laat hij na afloop weten dat hij uiteindelijk heeft gekozen voor Remco. 'Ik licht liever niet toe waarom. Dat is persoonlijk en ik vind het niet eerlijk tegenover de andere kandidaten om daar iets over te zeggen.'



Sweder van Zuylenstraat, UtrechT

Omvang: 10 m².


Huur: 330 euro incl.


Huisgenoten: 4.


(Kleine) keuken, badkamer en tuin gedeeld.


Plus:


Hoogslaper die veel ruimte in de kamer bespaart.


Tuin.


Min:


Gemeenschappelijke ruimtes zijn erg klein.


In Vogelaarwijk.


Tuinstoelen in een kring, krakelingen, cola en bier op tafel: de vijf bewoners van de Sweder van Zuylenstraat in Utrecht zijn klaar om hun potentiële nieuwe huisgenoten te keuren.


Het is hier geen typisch studentenhuis - Peter (26) en Mandy (23) hebben al een baan. Maar net als zoveel werkenden in Utrecht vinden ze moeilijk goedkope zelfstandige woonruimte, dus wonen ze nog maar even op een kamer. De andere drie studeren nog wel. Veel eisen vooraf hebben ze niet aan hun toekomstige huisgenoot, 'als die maar gezellig is'. 'En niet zo'n verenigingstype, bah', zegt Josje (21), hoewel zij niet veel meer heeft te vertellen aangezien zij vertrekt.


Eigenlijk willen de bewoners liefst een meisje, omdat Mandy anders als enige vrouw over zou blijven. Jammer dus dat er van de vijftien genodigden uiteindelijk maar vier mensen op komen dagen op de kijkavond, van wie drie mannen: Erik ('Ik speel elektrisch gitaar maar daar heb je geen last van'), Jurgen ('Ik ben een rustige jongen met af en toe wat olijke acties') en Wouter ('Ik hou van film, fotografie, lezen, dat soort dingen'). Marianne, de enige vrouwelijke kandidaat, gaat huidtherapie studeren in Utrecht. 'Ik hou van af en toe stappen en een filmpje kijken, de gewone meidendingen.'


De begeerde kamer is 10 vierkante meter, heeft een ingebouwde hoogslaper en ligt aan de straatkant, 'dus het raam kan niet open vanwege inbraak'. Mandy: 'Het is hier wel een criminele buurt, maar eigenlijk merk je er niks van.' Behalve dan als je 's nachts over de Amsterdamsestraatweg naar huis fietst, de 'Gazastrook' van Utrecht. Nout: 'Daar hangen altijd wel mensen rond met keihard muziek op.'


Na nog wat biertjes daalt het gespreksniveau naar rondslingerende condoomverpakkingen en de leeftijd waarop er voor het eerst werd gesekst. De potentiële kandidaten lijken opgelucht dat op die laatste vraag geen serieus antwoord wordt verwacht. Tijd om te gaan.


Als de gegadigden weg zijn, volgt een kort krijgsberaad. Tijdens het gesprek net hebben de bewoners al naar elkaar ge-sms't wie het qua 'nerdtype' in elk geval zeker niet gaat worden, 'een beetje gemeen ja'. Degene die niet veel zei op de vragen, wordt het ook zeker niet. Blijven er twee over die de bewoners sympathiek lijken. Bewoner Nicky kent een van hen al van de hogeschool, 'dus van hem weten we zeker dat-ie leuk is'. Goed argument in dit twijfelgeval, vindt de rest. Mandy: 'Ik vond hem ook het meest volwassen overkomen.' Jurgen mag binnenkort de sleutel komen ophalen.


Meer over