bericht uit

Wat doet een overlijdensbericht uit Kennesaw in mijn inbox?

Een mail van Regina in mijn inbox. Ik werk thuis in Mexico-Stad aan een artikel over Cuba en wacht op reactie van experts. Maar de naam Regina komt me niet meteen bekend voor. Het bericht is in het Engels: ‘Misschien vind je dit interessant om te weten. Dent Myers is vandaag overleden.’

Joost de Vries
Wildman' Dent Myers, de meest extreme inwoner van Kennesaw, Georgia. Beeld Joost de Vries
Wildman' Dent Myers, de meest extreme inwoner van Kennesaw, Georgia.Beeld Joost de Vries

‘Wildman’ Dent Myers was de meest excentrieke inwoner van het plaatsje Kennesaw in de Amerikaanse staat Georgia. Een jaar geleden, een paar dagen nadat oververhitte Trump-aanhangers het Capitool bestormden, bezocht ik per toeval zijn winkel, een stoffige vergaarbak van racistische snuisterijen. Mijn werkterrein eindigt doorgaans bij de Amerikaanse grens, maar vanwege de uitzonderlijke omstandigheden sprong ik even bij in het noorden.

Aan de voormalige Mexicaanse dictator Porfirio Díaz wordt het citaat toegeschreven: ‘Arm Mexico, zo ver van God en zo dicht bij de VS.’ Zo is het soms ook voor de correspondent met uitvalsbasis Mexico-Stad. Ik vloog naar Georgia omdat de staat zojuist twee Democratische senatoren had gekozen en de balans in de Senaat daardoor nipt naar een Democratische meerderheid was doorgeslagen. Bovendien is het zuidelijke Georgia een broeierige mix van zwarte Democratische kiezers en conservatieve witte Republikeinen (en alles daar tussenin). Alle sentimenten voor en tegen Trump waren er te vinden.

Ik belandde in Kennesaw, een voorstad van Atlanta, in de hoop meer te weten te komen over de 34-jarige Rosanne Boyland. Een paar dagen eerder was ze vanuit haar slaperige zuidelijke woonplaats vertrokken naar Washington D.C. om haar steun te betuigen aan haar held Donald Trump. Op 6 januari kwam ze in de chaos bij het Capitool ten val en overleed.

In de onderbuik van racistisch Amerika

Mijn huurauto was behaaglijk warm, buiten lag Kennesaw er koud en uitgestorven bij. Familieleden van Boyland die met de lokale pers hadden gesproken, reageerden niet op mijn mails. De correspondentenpaniek sloeg toe: ik heb nog niks en er is hier niemand. Op goed geluk stapte ik Wildman’s Dent Myers Civil War Surplus & Herb Shop binnen. Aan de houten gevel hingen vlaggen van de Confederatie. Plots bevond ik me in de rommelende onderbuik van racistisch Amerika.

De pijpenla was tot de nok gevuld met racistische karikaturen uit vervlogen tijden, de vlaggen van de verenigde zuidelijke staten die de slavernij niet wilden opgeven, jachtgeweren, een paspop in bruin uniform en een witte Ku Klux Klan-hoed. De grijsaard met gelige baard had twee revolvers aan zijn riem.

Kende hij wellicht Rosanne Boyland? ‘Jazeker’, zei hij. Dus ik bleef nog maar even. ‘Een lieve meid.’ Ze had bij hem een Trump-vlag gekocht voordat ze naar Washington was gegaan. Het enige wat ze wilde, zei hij, was de waarheid onthullen. Hij doelde op diezelfde ongure ‘waarheid’ die in overdaad lag opgestapeld in zijn schemerige zaak. Een plakkerige, muffige waarheid om compleet in te verdwalen, ten koste van de ander op zoek naar jezelf.

Een jaar later is Myers dood, weet ik dankzij Regina Crafton. Ik sprak haar destijds aan op straat, een witte zuiderling die niets ophad met Trump. Tja, die Wildman Myers, zei ze, het demografisch rap veranderende Kennesaw zat al heel lang met hem in zijn maag. Myers hield negentig jaar stand, totdat de tijd ook hem inhaalde.

Meer over